Spellen ontwikkeld door Andrew Spencer Studios
We bieden een lijst van bedrijven die abandonware-games hebben ontwikkeld.
Selecteer een bedrijf om de bijbehorende spellen te bekijken.
Gebruik de paginering op letter of nummer om het zoeken te vergemakkelijken.
Ečstatica
Ecstatica is een van de meest unieke en meeslepende actieavonturen ooit gemaakt, maar ook een van de meest controversiële vanwege de nonchalante weergave van geweld en naaktheid.
Je bent een eenzame reiziger die stopt om nieuwe voorraden op te pikken in Tirich, een klein dorpje uit de 10e eeuw, en dan ontdekt dat er een demon is ontketend die op een moordpad is gegaan. Het plaatselijke tovenaarsmeisje, Ecstatica, ligt in een diepe trance, bezeten door de demon. Een paar overlevenden geven je aanwijzingen over wat er is gebeurd en hoe je de maagd kunt redden. Je hebt de mogelijkheid om als man of vrouw te spelen, hoewel de keuze voor een vrouwelijk personage natuurlijk een bijzaak is, aangezien je in het hele spel 'hij' wordt genoemd en je wordt achtervolgd door welgevormde vrouwen. Ecstatica maakt gebruik van nieuwe 'ellipsoïde'-technologie om de personages te animeren, wat resulteert in zeer realistische bewegingen die een stap vooruit zijn ten opzichte van de polygonale personages van Alone in The Dark. Een van de sterke punten van het spel is de krachtige vijandelijke AI. De monsters zijn verrassend intelligent: ze zoeken je op, lokken je in een hinderlaag en proberen je te overmeesteren of te doden. Er zijn verschillende wapens die je kunt gebruiken, maar je zult vaak sterven omdat de besturing van de gevechten even wennen is en de monsters slim genoeg zijn om zich te groeperen. Hoewel de nadruk duidelijk op actie ligt, is Ecstatica in de kern een avonturenspel, omdat er puzzels zijn die je moet oplossen om verder te komen, zelfs als het fysieke puzzels zijn, zoals een manier vinden om bij een deur te komen die net buiten je bereik ligt. In tegenstelling tot Alone in The Dark kun je maar één voorwerp tegelijk in je inventaris dragen, dus je zult door de stad moeten dwalen om te kijken waar je het voorwerp in je hand voor kunt gebruiken voordat je een ander oppakt (hoewel je het wel kunt laten vallen). Wat Ecstatica controversieel maakt, zijn de afbeeldingen van enkele heiligschennende, vulgaire en gewelddadige scènes. Je moet bijvoorbeeld een heilige relikwie uit een kerk stelen, en monniken kunnen in de loop van het spel sterven. Je mannelijk personage zal ook de kans krijgen om te plassen, en zal getuige zijn van martelingsscènes en frontaal naakt. Maar omdat deze personages ellipsvormig zijn, zou hun naaktheid niemand al te zeer moeten beledigen, hoewel ouderlijke begeleiding zeker aan te raden is als u wilt dat kinderen naar dit spel kijken. Ik heb echt genoten van Ecstatica zolang het duurde, maar ik kan zien waarom het een gemengde tas is. Zoals Tim Chown het dilemma van een recensent treffend beschrijft: "Ecstatica is een ongewoon spel, zonder twijfel. Of het je aanspreekt of niet, hangt af van hoeveel je sommige mindere aspecten van de gameplay tolereert terwijl je de fijnere punten van de animaties en verhaallijn waardeert. Het is een subjectieve mening, en het is heel goed mogelijk dat iemand anders zich niets aantrekt van het gezichtspunt en de timing. Mijn hart wil dat ik Ecstatica aanbeveel, maar mijn hoofd zegt nee'. Als je niet beledigd bent door de scènes die ik heb beschreven, probeer het dan gerust. Het spel is absoluut geen must, maar ik was teleurgesteld door het einde. Ondanks de korte speelduur zijn er genoeg prachtige animaties en nieuwe spelelementen om fans van actieavonturen te plezieren. Aanbevolen, met een paar kanttekeningen.
Ecstatica II
Ecstatica II is een DOS-spel dat in 1997 werd uitgebracht door Andrew Spencer Studios. Het is een vervolg op de originele Ecstatica-game, die in 1994 werd uitgebracht. De game speelt zich af in de mythische wereld van Tirich, een rijk vol bovennatuurlijke wezens en duistere magie. Ecstatica II is een survival-horrorspel dat spelers meeneemt naar een onheilspellende en zenuwslopende wereld waar gevaar om elke hoek op de loer ligt.
De game volgt het verhaal van een jonge monnik genaamd Peloche, die op een missie is om de wederopstanding van een krachtige demon, bekend als 'The Redeemer', te stoppen. Peloche moet door donkere en verraderlijke omgevingen navigeren, angstaanjagende wezens bevechten en puzzels oplossen om zijn uiteindelijke doel te bereiken. De graphics van het spel waren, hoewel gedateerd naar de huidige maatstaven, baanbrekend op het moment dat het werd uitgebracht. Het gebruik van motion capture-technologie bracht een niveau van realisme in het spel dat zelden werd gezien in computerspellen uit die tijd.
Een van de meest unieke kenmerken van Ecstatica II is het dynamische camerasysteem. De game maakt gebruik van een 'chase cam', die de bewegingen van Peloche volgt en een realtime beeld geeft van zijn omgeving. Dit draagt niet alleen bij aan de onderdompeling in het spel, maar creëert ook een gevoel van spanning en urgentie wanneer de camera meebeweegt met de bewegingen van de speler, waardoor de indruk ontstaat dat gevaar net buiten het zicht op de loer ligt.
Naast de indrukwekkende graphics en het camerasysteem beschikt Ecstatica II ook over een angstaanjagend sfeervolle soundtrack. De griezelige en onheilspellende muziek zet de toon voor het spel en draagt bij aan het algehele gevoel van angst dat overal doordringt. De geluidseffecten zijn even griezelig, waarbij het gegrom en geschreeuw van monsters de speler koude rillingen bezorgt.
De gameplay in Ecstatica II is een mix van verkenning, gevechten en puzzels oplossen. Het vechtsysteem van de game is uniek, omdat spelers zich op specifieke lichaamsdelen van vijanden kunnen richten. Dit voegt een strategielaag toe aan de gevechten, omdat spelers moeten beslissen of ze op zwakke plekken mikken of voor een directere aanpak gaan. De puzzels in het spel zijn uitdagend maar niet overdreven frustrerend, en ze dragen bij aan het algehele gevoel van onderdompeling en onderdompeling.
Een van de opvallende kenmerken van Ecstatica II is de niet-lineaire verhaalvertelling. Het verhaal van de game wordt niet lineair gepresenteerd en spelers moeten informatie uit verschillende bronnen samenvoegen om het verhaal volledig te begrijpen. Hierdoor voelt de game meer aan als een ontdekkingsreis dan als een scriptervaring.
