Spellen ontwikkeld door Apollo, Inc.
We bieden een lijst van bedrijven die abandonware-games hebben ontwikkeld.
Selecteer een bedrijf om de bijbehorende spellen te bekijken.
Gebruik de paginering op letter of nummer om het zoeken te vergemakkelijken.
Final Approach
Je bent een luchtverkeersleider op een internationale luchthaven. Je moet vliegtuigen begeleiden om veilig te landen. Het eerste scherm is het scherm van de naderingsradar (Approach Control Radar, ARC). Met behulp van de cursor moet je het vliegtuig van links naar rechts langs de gele lijn naar de zwarte strook leiden. U moet het vliegtuig zo leiden dat het niet onmiddellijk naar of van het scherm van andere vliegtuigen gaat.
Wanneer het vliegtuig dicht bij de zwarte strook is, beweegt u de cursor naar het rode lampje in het midden en drukt u op de knop. Dit brengt u naar het Ground Control Approach (GCA) scherm. Hier moet de neus van het vliegtuig gecentreerd zijn op de glijhelling en de localiser voordat het einde van de baan wordt bereikt. Als de landing geslaagd is, zal het vliegtuig van het ARC-scherm verdwijnen en zal onmiddellijk een nieuw vliegtuig verschijnen om zijn plaats in te nemen. In geval van een storing drukt u op de joystickknop om terug te keren naar het ARC-scherm, maar het vliegtuig staat er nog steeds; als het vliegtuig op het ARC-scherm begint te knipperen en een noodsignaal te horen is, verkeert het vliegtuig in een noodsituatie en moet eerst worden geland.
Scoren
Geslaagde landing = 25 punten
Geslaagde noodlanding indien geland voor andere vliegtuigen = 50 punten
Als vliegtuig off-radar is = 5 punten in mindering
Indien een bijna-ramp wordt toegestaan of een vliegtuig niet onmiddellijk landt in een noodsituatie, is één besturingsfout (verlies van leven) verdiend; één besturingsfout (extra leven) is toegestaan per 500 punten.
Spel Variaties
Spel 1, 3, 5 en 7 zijn voor één speler.
Spel 2, 4, 6 en 8 zijn voor 2 spelers.
Maximum aantal vliegtuigen op de radar.
Spel 1, 2, 3, 4 = 4
Spel 5 en 6 = 3
Spel 7 en 8 = 2
Alleen spel 3 en 4 hebben zijwind bij de landing.
Infiltrate
Je bent een inlichtingenofficier die op een belangrijke missie is gestuurd om documenten van de vijand terug te halen. Vijandelijke moordenaars zijn erop uit om je te stoppen.
Beweeg de joystick om het personage naar links of rechts te bewegen. Druk op de knop om te filmen. Hij zal schieten in de richting die je hebt bewogen. Als u naast een lift staat, gaat u er automatisch in als hij uw verdieping bereikt, maar als u naar de lift duwt, loopt u er overheen.
Als je op hetzelfde niveau bent als een huurmoordenaar en er zit geen lift tussen, dan kun je de huurmoordenaar neerschieten. Als hij op je schiet, kun je hem ontwijken door de joystick naar beneden te trekken. Je zult niet kunnen schieten als je gehurkt zit. Als een moordenaar op je schiet of je aanraakt, verlies je een leven.
Moeilijkheidsverandering
A = Vijandelijke schoten bewegen verticaal over het scherm.
B=Vijandelijke schoten bewegen maar half over het scherm.
Score
Agent beweegt op en neer of op en neer over de vloer = 3.000 punten.
Schiet de moordenaar neer = 250 punten
Als een huurmoordenaar wordt neergeschoten terwijl hij in een lift zit, worden 75 bonuspunten toegevoegd aan de schietpunten van de huurmoordenaar.
Voor elke 10.000 punten, komt er een agent bij.
Spel Variaties
Spellen 1-1, 1-2, 1-3, 1-4, 1-5, 1-6 = 1 speler
Spel 2-1, 2-2, 2-3, 2-4, 2-5, 2-6 = 2 spelers
Killer snelheid en intelligentie
Op niveau 1, spellen 1-1, 1-4, 2-1, 2-4.
Op niveau 2, spellen 1-2, 1-5, 2-2, 2-5.
Op niveau 3, spellen 1-3, 1-6, 2-3, 2-6.
Er zijn onzichtbare moordenaars in spel 1-4, 1-5, 1-6, 2-4, 2-5, 2-6.
Lost Luggage
Lost Bagage, uitgebracht in 1982, was een spel ontwikkeld door Atari voor de 2600-console. Het spel draait, zoals de naam al doet vermoeden, om het concept van verloren bagage en de missie van de speler om deze te vinden en af te leveren bij de rechtmatige eigenaar.
De game speelt zich af op een luchthaven waar de speler de rol van bagageafhandelaar op zich neemt. Het doel van het spel is om door verschillende niveaus te navigeren, die elk een ander deel van de luchthaven vertegenwoordigen, om verloren bagage te vinden en deze terug te geven aan de overeenkomstige passagier. Bij elke succesvolle levering verdient de speler punten en gaat hij door naar het volgende niveau.
Wat Lost Bagage onderscheidde van andere Atari-games uit die tijd, was de unieke gameplay en meeslepende graphics. De game maakte optimaal gebruik van de mogelijkheden van de Atari 2600 en bood spelers levendige kleuren en gedetailleerde achtergronden. De besturing was ook gemakkelijk te begrijpen, waardoor deze toegankelijk was voor spelers van alle leeftijden.
Een van de meest uitdagende aspecten van het spel was de tijdslimiet. Met een beperkte hoeveelheid tijd om elke koffer te vinden en af te leveren, moesten spelers hun bewegingen strategisch plannen en snelle beslissingen nemen om te slagen. Dit voegde een element van spanning en opwinding toe aan de gameplay, waardoor spelers op het puntje van hun stoel bleven zitten.
Een ander interessant kenmerk van Lost Bagage was de willekeurige indeling van niveaus. Dit betekende dat elke keer dat een speler een nieuw spel start, de locaties van de verloren bagage anders zouden zijn, waardoor het elke keer een nieuwe en unieke ervaring werd. Deze functie droeg ook bij aan de herspeelwaarde van het spel, omdat spelers voortdurend nieuwe uitdagingen en verrassingen konden ontdekken.
Lost Bagage kreeg positieve recensies van zowel critici als spelers. De innovatieve gameplay en uitdagende levels werden geprezen, en sommigen beschouwden het zelfs als een van de beste games voor de Atari 2600. Het succes van de game leidde ertoe dat de game ook op andere gameplatforms werd uitgebracht, waardoor de status als klassieker werd bevestigd.
Spacechase
Spacechase is een klassiek videospel dat in 1981 door Atari werd uitgebracht voor de populaire Atari 2600-console. Deze game is een sci-fi-avontuur dat spelers meeneemt op een spannende reis door de ruimte terwijl ze met hun ruimteschip door verraderlijke obstakels navigeren en vechten tegen buitenaardse vijanden.
Spelers kruipen in de huid van een ervaren ruimtepiloot, die de taak heeft om hun thuisplaneet te verdedigen tegen een buitenaardse invasie. Het doel is om het ruimteschip door asteroïdevelden te manoeuvreren en vijandelijke schepen uit de lucht te schieten, terwijl je gevaarlijk ruimteschroot vermijdt.
De gameplay van Spacechase is eenvoudig maar verslavend, met soepele bediening waardoor spelers gemakkelijk in de actie kunnen komen. De graphics, hoewel basic volgens de huidige normen, waren hun tijd ver vooruit in de jaren tachtig. De levendige kleuren en vloeiende animaties creëren een meeslepende ervaring die spelers meeneemt naar de sciencefictionwereld van Spacechase.
Een van de opvallende kenmerken van Spacechase is het unieke scoresysteem. In plaats van simpelweg punten te verzamelen, krijgen spelers bonuspunten voor het succesvol voltooien van elk level zonder hun hele leven te gebruiken. Dit voegt een extra uitdaging toe en beloont spelers voor strategische gameplay.
De game biedt ook een modus voor twee spelers, waardoor gamers tegen hun vrienden kunnen strijden om de hoogste score. Dit extra competitie-element maakte Spacechase tot een hit onder vrienden en familie, waardoor het een must-have werd voor elke sociale bijeenkomst.
Maar wat Spacechase echt onderscheidt van andere Atari-spellen uit die tijd, is het innovatieve gebruik van geluidseffecten. De soundtrack van de game voegt samen met de meeslepende geluidseffecten diepte en spanning toe aan de gameplay, waardoor het ruimteavontuur echt tot leven komt.
Wabbit
Wabbit verscheen in 1982 voor de Atari 2600 en liftte mee op de golf van snelle arcade-games die de beginjaren van de console kenmerkten. Het is een spel dat direct herkenbaar aanvoelt: een heldere, drukke tuin, een ondeugend konijnachtig doelwit en één doel dat je aandacht constant vasthoudt. Zelfs als je niet alle eigenaardigheden uit je hoofd kent, begrijp je meestal wel wat er misging na een mislukte poging. Die duidelijkheid, gecombineerd met snelle reacties, maakte Wabbit een gemakkelijke keuze voor korte speelsessies en meedogenloze uitdagingen.
De kern van het spel draait om timing en anticiperen. Het konijn verdwijnt in holen en komt dan met een snelle sprong weer tevoorschijn, waardoor je je ogen constant over het speelveld moet bewegen. Jouw taak is om het te vangen tijdens de korte momenten dat het boven de grond is, want aarzelen betekent dat het wegglipt en de kans verloren gaat. Naarmate de rondes vorderen, worden het tempo en het gedrag van het doelwit steeds onvoorspelbaarder, waardoor je strategie verschuift van pure snelheid naar gecontroleerd scannen, patronen lezen en op het juiste moment een greep uitvoeren.
De puntentelling verhoogt die spanning nog verder. Succesvolle vangsten worden beloond met punten, terwijl blunders het momentum onderbreken en ervoor zorgen dat je verrast wordt door de volgende beweging. Wabbit profiteert ook van de eigenschap van de console om kleine verschillen groot te laten aanvoelen: een iets verkeerde uitlijning, een trage duimbeweging of een moment van afleiding door de flitsende sprites kan een veelbelovende run veranderen in een snelle achteruitgang. Het ontwerp is gericht op feedback, waardoor je leert door directe oorzaak en gevolg in plaats van ingewikkelde menu's of lange tutorials.
Visueel leunt de game op de sterke punten van de Atari 2600: gedurfde vormen, grove bewegingen en een kleurcontrast dat de beperkte resolutie van het systeem overleeft. Wanneer het konijn opduikt, straalt de animatie urgentie uit, zelfs zonder cinematografische verfijning. Ook het geluid draagt bij, met energieke klikjes en piepjes die functioneren als een scorebord dat je kunt horen. Het spel probeert niet subtiel te zijn, en dat hoeft ook niet. Het resultaat is een verrassend kijkbare vorm van chaos, waarbij het scherm urgentie communiceert zonder zichzelf uit te leggen.
Wabbit wordt minder herinnerd vanwege baanbrekende gameplaymechanieken en meer vanwege de manier waarop het de energie van arcadespellen in een kleine cartridge wist te vangen. Het vangt een specifieke Atari-sfeer: een simpel uitgangspunt, een strakke gameplayloop en een meedogenloze eis tot precisie. Als je nieuwsgierig bent naar hoe de Atari 2600 snelle, reactieve gameplay aanpakte, is deze titel een slim beginpunt, omdat het memoriseren verandert in een wedstrijd van reflexen in plaats van een marathon van eindeloos grinden.
