Spellen ontwikkeld door Binary Vision Ltd.
We bieden een lijst van bedrijven die abandonware-games hebben ontwikkeld.
Selecteer een bedrijf om de bijbehorende spellen te bekijken.
Gebruik de paginering op letter of nummer om het zoeken te vergemakkelijken.
Musicolor
In het najaar van 1992 verwelkomde de CDTV-bibliotheek een gedurfd experiment genaamd Musicolor. De game combineert puzzelspel met muzikale traversatie en nodigt spelers uit om harmonie te ontlokken aan een raster van gloeiende tinten. Op het eerste gezicht lijkt het op een ritmespel, maar het weigert een simpele arcadegame te zijn. In plaats daarvan biedt het een meditatieve uitdaging waarbij elke beweging tempo, toon en schaduw aanpast aan een samenhangende melodie. De interface bevindt zich in de krappe ruimte van de CDTV-afstandsbediening en een tv-scherm, maar het gevoel is filmisch, alsof je met akkoorden schildert.
Spelers manipuleren gekleurde blokken in een dans van aanraking en timing. Elke fase presenteert een mozaïek dat reageert op de gekozen melodie; het uitlijnen van kleuren die overeenkomen met een herhalend motief ontgrendelt de volgende scène. De besturing voelt tactiel aan, een beetje onnauwkeurig op de originele hardware, maar vergevingsgezind genoeg om verkenning aan te moedigen. De score is afhankelijk van het volgen van het ritme en de elegantie van de patroonuitlijning, waarbij nauwkeurigheid wordt beloond met helderdere kleurenpaletten en langere muzikale frases. De uitdaging is zonder pardon schaalbaar en vereist zowel oor als oog om te synchroniseren.
De beelden zijn gebaseerd op een ingetogen kleurenpalet, scherpe randen en een gloed die beweging suggereert in plaats van rook. De game leunt meer op abstracte geometrie dan op letterlijke beelden, met spiralen, roosters en tegels die pulseren op de maat van de noten. Een zachte, synthetische soundtrack onderstreept de neon-esthetiek en zwelt af en toe aan tot een warm refrein wanneer een level is voltooid. De audiovisuele integratie is niet alleen garnering; het bepaalt hoe de voortgang voelt en verandert elke correcte arrangement in een kleine triomf.
De ontwikkeling vond plaats bij een bescheiden studio die geloofde dat multimedia spelen met luisteren kon combineren. De releaseperiode plaatste Musicolor tussen een handvol titels die op CDTV werden getoond als een proof of concept voor interactieve kunst. Critici noemden ambitie meer dan verfijning en prezen het concept, maar betreurden ook de ruwe randjes en de incidentele vertraging in de bediening. Toch betoogden diezelfde critici dat een titel als deze moedige onthulde wat vroege cd-spelers zouden kunnen worden: een ruimte waar muziek en logica elkaar in kleur kruisen.
Tegenwoordig overleeft Musicolor als een curiosum uit een tijdperk van experimentele hardware. Het wordt gekoesterd door verzamelaars die de gedurfde premisse belangrijker vinden dan de vlekkeloze uitvoering. Als cultureel artefact verwijst het naar een afkomst die later experimentele ritmespellen en kleurpuzzels nieuw leven zou inblazen. De game nodigt uit tot retrospectieve bewondering vanwege zijn lef en zijn koppige weigering om genoegen te nemen met bekende triomfen op een consumentenapparaat dat nog moest leren wat interactieve media konden worden.
Stifflip & Co.
Graaf Kameleon erkent het belang van het cricketspel voor de macht van het Britse Rijk, en weet dat een eenvoudige Rubber Beam om de stuiterende bal te dwarsbomen alles is wat nodig is om een einde te maken aan zijn macht. De speler bestuurt het team van burggraaf Stifflip, professor Braindeath, kolonel R G Bargie en juffrouw Primbottom, die hem proberen te stoppen.
Het grootste deel van het spel is gebaseerd op symbolen, en je kunt naar believen wisselen tussen de vier personages. De besturingsmogelijkheden worden in vulgaire Engelse termen beschreven, dus in plaats van met de personages te praten, worden ze "Chinwag" genoemd, en de gevechten worden "Fisticuffs" genoemd. Deze zijn een belangrijk aspect van het spel, omdat ze een snelle reactie en de juiste zetkeuze vereisen, vooral omdat het gebruik van de low blow het personage te vaak de das om doet.
Wicked
Wicked was een baanbrekend spel dat in 1989 werd uitgebracht voor de Commodore 64, een homecomputersysteem dat in de jaren tachtig razend populair was. Wicked, ontwikkeld door Binary Design en uitgegeven door Electric Dreams, was een unieke en meeslepende game-ervaring die de harten en geesten van spelers overal veroverde. Met zijn levendige graphics, uitdagende gameplay en boeiende verhaallijn werd Wicked al snel een favoriet bij fans en verstevigde het zijn plaats in de gamegeschiedenis.
Wat Wicked onderscheidde van andere games uit die tijd was het ingewikkelde verhaal. Spelers werden in de schoenen geschoven van een jonge leerling-tovenaar op een missie om hun meester te redden uit de klauwen van een kwaadaardige tovenaar. De game nam spelers mee op een reis door mysterieuze landen en verraderlijke obstakels, terwijl ze het opnemen tegen angstaanjagende vijanden en puzzels oplosten. Dankzij de niet-lineaire gameplay van de game konden spelers nieuwe geheimen ontdekken en alternatieve paden ontdekken, waardoor elke playthrough een unieke en opwindende ervaring werd.
Een van de meest indrukwekkende aspecten van Wicked waren de verbluffende graphics. De game verlegde de grenzen van wat mogelijk was op de Commodore 64, met heldere en kleurrijke omgevingen die de wereld van magie en tovenarij tot leven brachten. De aandacht voor detail was opmerkelijk, waarbij elk niveau en karakter ingewikkeld was ontworpen om de meeslepende ervaring te vergroten. Van de ingewikkelde tovenaarsgewaden tot de dreigende draken, de beelden van de game waren gewoonweg adembenemend.
Maar Wicked ging niet alleen over indrukwekkende beelden en een rijke verhaallijn. De gameplay zelf was intens en uitdagend, waardoor spelers op het puntje van hun stoel bleven zitten. Naarmate spelers vorderden in het spel, moesten ze hun humor en snelle reflexen gebruiken om obstakels te overwinnen en vijanden te verslaan. De besturing van het spel was soepel en responsief, waardoor het een genot was om te spelen. En met meer dan 100 niveaus om te overwinnen, zorgde Wicked voor urenlang vermaak voor spelers van alle niveaus.
De game bevatte ook een gedenkwaardige soundtrack, gecomponeerd door de legendarische muzikant Jonathan Dunn. De muziek ging naadloos over in de gameplay, waardoor een sfeervolle en meeslepende ervaring ontstond. Elk niveau had zijn eigen unieke thema, wat bijdroeg aan de toch al indrukwekkende diepgang van het spel. De geluidseffecten waren ook van topklasse en voegden een extra laag van onderdompeling toe aan het spel.
Wicked kreeg bij de release lovende kritieken, waarbij velen de innovatieve gameplay, verbluffende beelden en het boeiende verhaal prezen. Het spel werd zelfs bekroond met de prestigieuze Golden Joystick Award voor het beste 8-bit computerspel van 1989. Het werd al snel een must-have voor Commodore 64-bezitters en wordt nog steeds beschouwd als een van de beste games op het systeem.
