Spellen ontwikkeld door H.I.C. Co., Ltd.
We bieden een lijst van bedrijven die abandonware-games hebben ontwikkeld.
Selecteer een bedrijf om de bijbehorende spellen te bekijken.
Gebruik de paginering op letter of nummer om het zoeken te vergemakkelijken.
Dark Wizard
Dark Wizard is een fantasy-strategie-RPG waarin de koninkrijken van een geteisterd land de handen ineen moeten slaan tegen een machtige tovenaar en zijn legers. In plaats van één enkele held te volgen, biedt het spel vier verschillende campagnes, elk onder leiding van een eigen heerser of kampioen. De gekozen leider bepaalt het karakter van het avontuur, de beschikbare troepen en de vaardigheden die op het slagveld kunnen worden ingezet. Elke campagne biedt een eigen verloop van het conflict, wat zorgt voor veel variatie tussen de verschillende speelsessies.
De actie vindt voornamelijk plaats op gevechtskaarten die zijn onderverdeeld in vakjes. Voor elk gevecht stelt de speler een leger samen dat bestaat uit krijgers, boogschutters, magiërs en andere gespecialiseerde eenheden. De speler en de vijand wisselen elkaar af in beurten, waarbij elke eenheid de kans krijgt om te bewegen, aan te vallen, magie te gebruiken of een speciale vaardigheid in te zetten. Terrein, afstand en positionering spelen een belangrijke rol; een onvoorzichtige opmars kan ertoe leiden dat een kwetsbare eenheid omsingeld raakt. Sterke verdedigingsposities kunnen zwakkere troepen beschermen, terwijl gecoördineerde aanvallen nodig zijn om zwaar gepantserde vijanden en machtige monsters te verslaan.
Eenheden die als overwinnaar uit de strijd komen, doen ervaring op en worden effectiever naarmate de campagne vordert. Personages kunnen worden uitgerust met betere wapens en harnassen, terwijl magische eenheden spreuken leren om vijanden aan te vallen, gezondheid te herstellen, bondgenoten te versterken of de tegenstander te hinderen. Steden en andere locaties bieden de mogelijkheid om voorraden in te slaan, versterkingen te rekruteren en zich voor te bereiden op de volgende confrontatie. De keuze welke eenheden worden ontwikkeld, vormt een belangrijk strategisch onderdeel; een gebalanceerd leger is doorgaans betrouwbaarder dan een leger dat slechts uit één type strijder bestaat.
De spelwereld wordt getoond vanuit een hoog, schuin perspectief, waarbij de slagvelden kleurrijk en gedetailleerd in kaartvakjes worden weergegeven. Bossen, bergen, vlaktes, kastelen en dorpen geven elke kaart een eigen uitstraling en beïnvloeden tegelijkertijd de bewegingsmogelijkheden en tactieken. Tijdens het spelen worden personages weergegeven als compacte, geanimeerde sprites, terwijl grotere illustraties en verhaalscènes de persoonlijkheid van de leiders en het verloop van de campagne in beeld brengen. De menu's zijn overzichtelijk ingedeeld, waardoor spelers commando's, uitrusting, spreuken en eenheidsstatistieken kunnen bekijken zonder de voortgang van het gevecht te onderbreken.
Het Sega CD-formaat voegt een uitgebreide soundtrack en verbeterde geluidseffecten toe aan de spelervaring. Orkestrale thema's versterken de fantasysfeer, terwijl de gevechtsmuziek het tempo aanpast tijdens belangrijke confrontaties en spannende eindgevechten. Magische aanvallen, wapenslagen en bewegingseffecten geven elk commando extra kracht en impact. Met zijn vertakkende verhaallijnen, gedetailleerd legerbeheer en zorgvuldig opgebouwde, turn-based gevechten combineert Dark Wizard de karakterontwikkeling van een rollenspel met de planning en gebiedscontrole van een tactisch oorlogsspel.
Super Monkey Ball Jr.
Super Monkey Ball Jr. werd uitgebracht in 2003, ontwikkeld door Sega, als onderdeel van de N-Gage-serie. Het was hun eerste innovatie van de al populaire Super Monkey Ball-franchise, speciaal ontworpen voor de gameconsole.
Met dezelfde speelse toon en levendige beelden als de originele titels, volgt de game een groep antropomorfe apen, de Band of Bonnie genaamd, terwijl ze hun zaken doen op Monkey Island. Spelers nemen de rol van de apen op zich met als hoofddoel bananen te oogsten en ze te beschermen tegen de piraten die proberen binnen te dringen en te stelen. Omdat het spel in 3D wordt weergegeven, is het doel van de speler om de apenkarakters te besturen om ze strategisch rond gevaarlijke obstakels te manoeuvreren op zoek naar de verborgen bananen.
Hoewel er geen voertuigen of wapens in het spel zijn, is de manipulatie van de apen verrassend ingenieus. Terwijl spelers hun gekozen aap in een volledige beweging van driehonderdzestig graden kunnen draaien, voegen de verbluffende bedieningselementen een grotere mate van strategie toe aan het spel. Super Monkey Ball Jr. biedt verschillende moeilijkheidsgraden en bevordert een groot aantal uitdagingen. Met elk geslaagd niveau krijgen spelers toegang tot bonusfasen en krijgen ze meer bevoegdheden om vijandelijke troepen te verslaan.
Hoewel er slechts 8 niveaus in het spel aanwezig zijn, blijven de uitdagingen zeer boeiend en meeslepend. De zoete, cartoonachtige muziek wordt nog aantrekkelijker en hartverwarmender gemaakt door toevoeging van op humor gebaseerde geluidseffecten. De game werd na de release behoorlijk kritisch onthaald; fans en critici van de serie prezen het zeer vanwege de hoge mate van herspeelbaarheid en de algehele funfactor.
Ondanks enkele technische problemen, zoals fantoombesturingspulsaties en beperkingen van de niveaus, is Super Monkey Ball Jr. een van de hoogste klasse en populaire N-Gage-spellen gebleven. Met zijn prachtige beelden, gemakkelijke toegang en geweldige manipulatie heeft de game zijn plaats in de N-Gage-gamingcatalogus verstevigd.
The Typing of the Dead 2
The Typing of the Dead 2, uitgebracht in 2008, is een vreemde hybride die arcadehorror combineert met praktische toetsenbordoefeningen. Het is een spin-off van de eigenzinnige humor van het originele Typing of the Dead, dat zelf voortkwam uit een dreamcastklassieker over het uitschakelen van zombies door woorden te typen. In dit vervolg verschuift de actie van een speciale kast naar een pc-vriendelijk pakket, dat spelers uitnodigt om brieven naar bloederige menigten te gooien terwijl ze hun blind typen onder druk aanscherpen.
De kern blijft typen om aanvallen uit te voeren, met woorden en zinnen op het scherm die over het scherm marcheren alsof het beesten zijn die uitgeroeid moeten worden. Typ de precieze term voordat de timer afloopt en een lichtstraal door de ondoden scheurt, anders wordt hun gezondheid uitgeput en worden de golven intenser. De game strandt spelers in opeenvolgende rondes waarin nauwkeurigheid en snelheid toenemen, met optionele tipschermen en een vergevingsgezinde oefenmodus die nieuwkomers langzaam in het ritme laat komen.
Visueel leunt het vervolg op pulserende neon en cartoonachtige gore, een look die eeuwen verwijderd lijkt van fotografische horror, maar perfect afgestemd is op een snelle run. Vijanden strompelen vooruit in gestileerde silhouetten, terwijl de achtergrondtexturen glinsteren met een lowbudgetglans. Het geluidsontwerp leunt op krachtige percussie en kort commentaar, met stemmen die neigen naar camp en komische timing. De interface houdt een overzichtelijke inventaris bij van getypte woorden, een gezondheidsbalk en een score die snelle nauwkeurigheid beloont in plaats van langdradige strategie.
Critici reageerden eind jaren 2000 met gemengd enthousiasme. Ze prezen de vlotte toegankelijkheid die typen verandert in een vlotte arcade-oefening, maar merkten op dat de zinnen na verloop van tijd dunner worden en de nieuwigheid eraf kan gaan. Voor spelers die hunkeren naar een hersenloze highscore blijft het tempo opwindend, maar veteranen van traditionele educatieve software zullen misschien hun neus ophalen voor het gebrek aan diepgang. Desondanks heeft de titel een eigenzinnige niche gecreëerd en bewonderaars aangetrokken die waarde hechten aan excentrieke experimenten die leren combineren met retro-horrortheater.
Als cultureel curiosum blijft The Typing of the Dead 2 fans van excentrieke crossovers bij. Het herinnert eraan dat educatieve games de camouflage van pulpfantasie kunnen dragen en toch meetbare vaardigheidswinst kunnen opleveren. Het nodigt spelers uit om spelling en snelheid te oefenen zonder de sleur van een conventionele tutor, en levert een bevredigende dopaminestoot op wanneer een goed gekozen toetsaanslag een horde uitschakelt. Voor de nieuwsgierige verzamelaar blijft het een levendige momentopname van de gamesfeer van 2008, toen de grenzen tussen genres poreus en speels aanvoelden.
