Spellen ontwikkeld door Holodream Software
We bieden een lijst van bedrijven die abandonware-games hebben ontwikkeld.
Selecteer een bedrijf om de bijbehorende spellen te bekijken.
Gebruik de paginering op letter of nummer om het zoeken te vergemakkelijken.
F17 Challenge
Een third-person racespel met echte Formule 1-wagens en circuits, dat Team 17's eerste poging tot het genre vertegenwoordigde.
Er zijn twee speltypes, Arcade en Normal: in Arcade moet je elke keer in de top 3 eindigen, terwijl je in Normal de bijbehorende punten verzamelt, ongeacht een of twee slechte resultaten. Er zijn 3 moeilijkheidsgraden en het aantal ronden is variabel.
Het parcours telt 22 auto's (je kunt kiezen uit een Ferrari, een Williams, een McLaren en een Benetton), en als je ze raakt (of de stoepranden of vangrails), breng je schade toe aan je auto. Dit kan zo ernstig zijn dat je een pitstop moet maken voor reparaties (als je de pits niet haalt en verder contact hebt, kun je gedwongen worden te stoppen). Het vermijden van de langzamere auto's die je wel haalt, kan cruciaal zijn.
Flash Gordon: Il Rapimento di Dale
Flash Gordon: Il Rapimento di Dale is een DOS-game die een van de meest iconische sciencefictionpersonages tot leven brengt in een spannend en actievol avontuur. Deze game, uitgebracht in 1994, vangt de essentie van de geliefde Flash Gordon-franchise en dompelt spelers onder in een wereld vol gevaar en opwinding.
De game volgt de plot van de film 'Flash Gordon: Space Soldiers' uit 1936, waarin de titulaire held zijn liefdesbelang, Dale Arden, moet redden uit de klauwen van de kwaadaardige keizer Ming the Merciless. Terwijl spelers de rol van Flash op zich nemen, moeten ze door verschillende niveaus navigeren, de handlangers van Ming bevechten en puzzels oplossen om Dale te bereiken en haar van een zekere ondergang te redden.
De graphics van Flash Gordon: Il Rapimento di Dale lijken misschien gedateerd naar huidige maatstaven, maar ze waren van topklasse voor de tijd van uitgave. De game combineert 2D- en 3D-elementen om een visueel indrukwekkende ervaring te creëren. De achtergronden zijn prachtig gedetailleerd en de karakterontwerpen zijn trouw aan de klassieke stripboekstijl van Flash Gordon.
Een van de opvallende kenmerken van dit spel is de muziekscore. De soundtrack, gecomponeerd door industrieveteraan Jeroen Tel, vormt een perfecte aanvulling op de intense en snelle gameplay. Elk niveau heeft zijn eigen unieke thema, wat bijdraagt aan de meeslepende ervaring van het zijn in een andere wereld met elk niveau.
De gameplay zelf is een mix van platformactie, puzzels oplossen en vechten. Spelers moeten de behendigheid en kracht van Flash gebruiken om door verraderlijke landschappen te navigeren, terwijl ze ook zijn straalgeweer gebruiken om vijanden en obstakels te verslaan. De puzzels zijn goed ontworpen en vereisen een beetje strategisch denkvermogen om op te lossen, wat een extra uitdaging aan de gameplay toevoegt.
Flash Gordon: Il Rapimento di Dale biedt ook een multiplayer-modus, waarin twee spelers kunnen samenwerken en samen het avontuur aangaan. Deze functie was zijn tijd ver vooruit en draagt bij aan de levensduur van het spel, omdat spelers er samen met een vriend van kunnen blijven genieten.
Hoewel het spel misschien kort lijkt met slechts 10 niveaus, is elk niveau gevuld met voldoende vijanden en obstakels om spelers betrokken en vermaakt te houden. Het laatste level, waarin Flash het moet opnemen tegen Ming in een laatste confrontatie, is de ultieme test van vaardigheid en reflexen.
Mandrake: L'Ombra del Cobra
Mandrake, een tovenaar, gaat op zoek naar zijn vriend Lothar, die plotseling verdwenen is. Aan de hand van de weinige aanwijzingen die hij heeft, volgt Mandrake de poorten van een groot verlaten herenhuis. Hij weet niet dat dit het geheime hoofdkwartier is van zijn oude vijand, Cobra.
Mandrake L'Ombra del Cobra (Cobra's Schaduw) is een avonturenspel, gemaakt door Mandrake de Magiër, een uitgever van stripverhalen voor Italië. De speler, in de rol van Mandrake, beweegt zich rond een vast tweedimensionaal scherm. Naast bewegen, interactie met voorwerpen en praten met mensen, moet Mandrake af en toe magie gebruiken om te vechten. Het spel kan volledig met het toetsenbord worden gespeeld, hoewel gedeeltelijke besturing met de muis ook mogelijk is. Maar net als in Holodream's Flash Gordon markeert de cursor geen objecten, dus is pixel jagen vereist.
Nebula Fighter
Nebula Fighter is een helder overblijfsel uit het DOS-tijdperk van eind jaren 90, een compacte arcade-droom gehuld in pixelstof en neon. De release in 1997 plaatste het spel te midden van een overvolle markt van shareware-shooters, maar iets aan het tempo en de sound maakte het uniek. Het ruimteschip glijdt door een fluweelzwarte leegte, ontwijkt amberkleurige asteroïden en zonnevlammen, terwijl een pulserende synthesizer-soundtrack op en neer gaat bij elke aanval op de kosmos. De graphics neigen naar scherpe vectorquads en dichte parallaxlagen, wat diepte geeft aan gangen die zowel claustrofobisch als eindeloos aanvoelen. Het nodigt uit tot immersie met een minimalistisch, effectief ontwerp.
De kern van de gameplay draait om overleven en kettingreacties. Spelers besturen een compact ruimteschip bewapend met primaire lasers, raketten en af en toe speciale bursts die verdiend worden met hoge scores. Vijanden paraderen in strakke formaties, slalommend tussen puin en schokgolven, waarbij precieze timing belangrijker is dan brute kracht. Power-ups zweven voorbij in kleine capsules waarvan de gloed hint naar verborgen risico's; Het verzamelen ervan kan de balans doen doorslaan naar verzadiging of juist schaarse energie besparen. Het schip bestuurt met een tactiele lichtheid, met een toetsenbord of joystick, terwijl de schildsystemen onder druk flikkeren en herlaadbeurten als voorzichtige ademhalingen voor een storm aankomen.
Het levelontwerp draait om contrast en ritme. Nebula Fighter wisselt af tussen claustrofobische asteroïdengordels en uitgestrekte nevelvlaktes, waarbij elk gebied unieke gevaren kent, zoals magnetische stormen, wormgattrucs of zwaartekrachtputten die aan het schip trekken. Bossgevechten onderbreken de reis met gigantische tegenstanders die patroonherkenning en precieze ontwijkende choreografie vereisen. Het scoresysteem beloont momentum, waarbij succesvolle ontwijkingen met meedogenloze efficiëntie aan elkaar worden gekoppeld. Grafisch gezien maakt de game gebruik van een handvol levendige kleurenpaletten die afsteken tegen het donkere canvas, terwijl het geluidslandschap metalen percussie combineert met ruimtelijke drones om de adrenaline te laten stromen.
Nebula Fighter neemt een bijzondere positie in onder de late DOS-shooters. Het laat zien hoe een bescheiden budget, een gefocust concept en een slimme opbouw van de levels flitsendere demo's konden overtreffen. Zelfs nu nog discussiëren retro-gamers over optimale loadouts, conversie naar DOSBox en kleine, door anime geïnspireerde fanremixen van de soundtrack. Het compacte pakket nodigt uit tot experimenteren en moedigt spelers aan om elk frame uit de verouderde hardware te persen. Hoewel het geen bekende naam is, herinnert het ons eraan dat 32-bit ambities niet altijd de overhand hadden op pure arcade-games. Het biedt een kijkje in een creatief moment waarop gloed, ruwheid en nog eens ruwheid elkaar in een baan om de aarde ontmoetten. Elke speelsessie laat een blijvende gloed van vergeten sterrenstelsels achter.
