Spellen ontwikkeld door Maddox Games
We bieden een lijst van bedrijven die abandonware-games hebben ontwikkeld.
Selecteer een bedrijf om de bijbehorende spellen te bekijken.
Gebruik de paginering op letter of nummer om het zoeken te vergemakkelijken.
Stormfighter
Stormfighter is een DOS-spel dat in 1996 werd uitgebracht door Microprose. Het is een combat flight simulator die spelers in de rol plaatst van een gevechtspiloot die de wereld probeert te beschermen tegen een buitenaardse invasie. Het spel bevat een verscheidenheid aan missies en vliegtuigen om uit te kiezen, evenals realistische physics en graphics.
De speler bestuurt verschillende vliegtuigen, van de F-15 Eagle tot de MiG-29 Fulcrum, en moet verschillende missies voltooien. Missies kunnen variëren van luchtgevechten met vijandelijke jagers, het escorteren van bevriende jagers tot het bombarderen van vijandelijke doelen. Het spel bevat ook realistische physics, zoals luchtsnelheid, hoogte en G-kracht, en realistische graphics, zoals gedetailleerde wolken en terrein.
Naast de single player modus biedt Stormfighter ook een multiplayer modus waarin maximaal vier spelers mee kunnen vechten tegen de aliens. Spelers kunnen het ook tegen elkaar opnemen in verschillende luchtgevechtscenario's. Het spel bevat ook een uitgebreide campagnemodus, waarin spelers een reeks missies kunnen doorlopen met als uiteindelijk doel de buitenaardse krachten te verslaan.
Stormfighter werd goed ontvangen bij de release, met critici die de boeiende gameplay en realistische graphics prezen. Het spel werd ook geprezen om zijn realistische physics, die het spel uitdagender en meeslepender maakten. Het spel bevat ook een verscheidenheid aan vliegtuigen, waardoor spelers een breed scala aan opties hebben bij het kiezen van hun vliegtuig.
Kortom, Stormfighter is een boeiende en realistische vluchtsimulator die spelers in de rol van gevechtspiloot plaatst. Met een verscheidenheid aan missies en vliegtuigen, evenals realistische physics en graphics, biedt het spel een boeiende en meeslepende ervaring. Het spel werd goed ontvangen bij de release en blijft een populair DOS-spel onder fans van vluchtsimulatoren.
Z.A.R.
Z.A.R., een unieke intrede in de wereld van first-person shooters, verscheen in 1998 op MS-DOS-platforms, een tijd waarin het gamelandschap bloeide met innovatieve titels. Ontwikkeld door de Russische studio Maddox Games, presenteerde Z.A.R. zich als een hybride game die actie combineerde met tactisch resource management. In tegenstelling tot tijdgenoten die zwaar leunden op verhaal of meedogenloze vuurgevechten, ontwikkelde Z.A.R. een eigen identiteit door een mix van strategische doelen en hectische gevechten, verpakt in een uitgesproken gestileerde esthetiek. Het spel speelt zich af op een verre, gekoloniseerde planeet vol onrust, en de speler neemt de rol aan van een troubleshooter die de verspreiding van een rebelse AI moet stoppen die de greep van de mensheid op kritieke mijnbouwactiviteiten bedreigt.
De gameplay van Z.A.R. week af van standaard shooter-elementen en bood een dynamischere missiestructuur. In plaats van zich uitsluitend te richten op het uitschakelen van vijanden, moesten spelers behendig de verovering en controle van grondstoffenwinningsbases beheren. Elk level speelde zich af op uitgestrekt, open terrein met industriële installaties verspreid over het landschap. De AI-tegenstanders waren onverzettelijk en lanceerden agressieve tegenaanvallen om verloren gebied terug te winnen. Deze constante druk en trek dwong spelers niet alleen om hun reflexen te verfijnen, maar ook om hun strategisch denkvermogen scherp te houden, om te bepalen wanneer ze een bolwerk moesten verdedigen of naar voren moesten trekken om hun invloed uit te breiden. Omgevingsgevaren en verwoestbare landschappen voegden lagen van onvoorspelbaarheid toe, wat bij elke speelsessie adaptieve tactieken vereiste.
De visuals in Z.A.R. vormden een balans tussen utilitair design en sfeervolle immersie. Ondanks dat het binnen de grafische beperkingen van DOS-hardware uit de late jaren 90 opereerde, gaf Maddox Games de wereld een grimmige charme, met complexe machines en dorre woestenijen doordrenkt met een industriële somberheid. De game-engine, hoewel niet zo gepolijst als die van big-budget western blockbusters, leverde stabiele prestaties en maakte uitgestrekte buitenvergezichten mogelijk, afgewisseld met claustrofobische gevechten binnenshuis. Het geluidsontwerp versterkte de sfeer verder, met metaalachtige echo's en mechanisch gezoem dat de speler overspoelde en een gevoel van eenzaamheid creëerde, onderbroken door het staccato van geweervuur.
Een bepalende eigenschap van Z.A.R. was het arsenaal: een mix van conventionele vuurwapens, zwaar geschut en futuristische gadgets, elk met unieke kenmerken. Het kiezen van het juiste wapen voor de klus werd essentieel, vooral tijdens verhitte belegeringen of wanneer je het opneemt tegen dreigende vijandelijke robots. De game moedigde experimenteren aan en beloonde degenen die effectieve combinaties ontdekten of gewaagde manoeuvres uitvoerden met voertuigen die verspreid over de kaart stonden. De besturing was responsief en maakte naadloze overgangen mogelijk tussen het besturen van transportvoertuigen, het bemannen van geschuttorens en het deelnemen aan vuurgevechten te voet.
Ontvangst voor Z.A.R. was vooral populair in Oost-Europa, waar het een cultstatus verwierf. Hoewel het in het Westen grotendeels over het hoofd werd gezien vanwege de beperkte distributie en de concurrentie van wereldwijd dominante shooters, zorgde de combinatie van tactische diepgang en meedogenloze actie ervoor dat de game blijvende bewondering oogstte. Het is vandaag de dag een gekoesterd relikwie voor liefhebbers die hunkeren naar onconventionele ervaringen uit de gouden eeuw van pc-gaming – een bewijs van de creatieve ambities van dat tijdperk en de bereidheid om verder te kijken dan de mainstream.
