Spellen ontwikkeld door Oldfield Interactive Ltd.
We bieden een lijst van bedrijven die abandonware-games hebben ontwikkeld.
Selecteer een bedrijf om de bijbehorende spellen te bekijken.
Gebruik de paginering op letter of nummer om het zoeken te vergemakkelijken.
MusicVR Episode 1: Tr3s Lunas
MusicVR Episode 1: Tr3s Lunas is een interactief ritme-avontuur voor Windows, uitgebracht in 2002 als de eerste game in de MusicVR-reeks. De speler kruipt in de huid van een geluidsnavigator die reist tussen drie maanlocaties, elk gebouwd rond een eigen muzikale taal. Episode 1 is een compacte, op zichzelf staande reis die een verkennend tempo combineert met ritmische uitdagingen, waarbij precieze timing en ruimtelijk inzicht vereist zijn. De software wordt geleverd met een gestroomlijnde gebruikersinterface, een centrale partituur en sfeervolle verhalen die worden overgebracht via omgevingsstructuren en suggestieve geluidseffecten.
De gameplay draait om het besturen van de avatar over modulaire platforms met behulp van het toetsenbord, terwijl de camera wordt bestuurd met de muis. Interacties zijn gebaseerd op ritmische afstemming: in de buurt van oplichtende knooppunten moeten spelers bewegingen en knopdrukken synchroniseren met de huidige beat om paden te activeren, poorten te openen of instrumentale tokens te verzamelen. Elk maanbioom heeft een eigen tempo en puzzelmechanismen, van simpele ritmische tikken tot cascades die anticipatie en zorgvuldige verkenning van de omgeving vereisen. Na elke grote uitdaging verschijnen checkpoints om de voortgang te bewaren.
Visueel gezien kiest Tr3s Lunas voor een gestileerde, low-polygon esthetiek die het gevoel van zwevende beweging in een maanpanorama benadrukt. Oppervlakken zijn kristalhelder en reflecterend, met minerale texturen die de gloed van bioluminescentie opvangen. De belichting neigt naar koele blauwtinten en smaragdgroen, afgewisseld met neonaccenten die reageren op de muziek. De omgevingen zijn ontworpen om ruimtelijk maar toch begaanbaar aan te voelen, met subtiele parallax en mist om de diepte te versterken. De elementen op het scherm blijven minimaal, waardoor het ritme en de silhouetten van de ruimte de aandacht van de speler leiden.
Het audiodesign vormt de basis van de ervaring. De soundtrack bestaat uit gesynthesiseerde melodieën, percussieve loops en evoluerende pads die zijn ontworpen om de drie maanmodi te weerspiegelen. De muziek verandert dynamisch met de acties van de speler, waarbij nieuwe motieven worden toegevoegd wanneer poorten worden geopend of akkoorden van positie veranderen. Ruimtelijke audiocues helpen bij het lokaliseren van interactieve knooppunten en geven hints over aankomende overgangen, terwijl af en toe stemfragmenten richting geven binnen de flow van het nummer. De algehele mix legt de nadruk op helderheid en textuur, waardoor het audiosignaal verstaanbaar blijft, zelfs wanneer het tempo versnelt.
De spelervaring draait om immersie, doelgericht oefenen en een gevoel van ontdekking. De game beloont nauwkeurige timing met visuele en auditieve feedback die het ritme versterkt, terwijl verkenning aanmoedigt om subtiele omgevingsveranderingen op te merken die gekoppeld zijn aan muzikale motieven. De moeilijkheidsgraad neemt geleidelijk toe, waardoor nieuwkomers samen met ervaren spelers kunnen spelen, en biedt een zekere mate van herspeelbaarheid door alternatieve routes en verzamelbare motieven. De interface blijft onopvallend, waardoor langere speelsessies mogelijk zijn die puzzels oplossen combineren met ambient performance, wat de speler een gefocuste, door muziek gedreven reis oplevert.
MusicVR Episode 2: Maestro
MusicVR Episode 2: Maestro is een interactieve muziekervaring voor Windows, uitgebracht in 2004 door het MusicVR-collectief. Voortbouwend op de orkestrale focus van de eerste aflevering, plaatst Maestro de speler in de rol van dirigent van een virtueel ensemble, waarbij muzikanten door complexe partituren worden geleid in een reeks meeslepende concertzalen. De game combineert realtime gebarenbesturing met traditionele ritme-aanwijzingen, waardoor spelers muzikale intentie kunnen vertalen naar precieze bewegingen die het tempo, de dynamiek en de articulatie in een levende partituur sturen.
Gameplay en mechanieken
Spelers hanteren een dirigeerstok met behulp van invoerapparaten zoals een muis voor nauwkeurige besturing, of een motion-tracking wand wanneer een VR-setup beschikbaar is. De interface toont een pad van de dirigeerstok over een notenbalkachtig raster, met aanwijzingen zoals noten, crescendo's en tempomarkeringen. Spelers moeten het ensemble synchroon houden door patronen op de maat te volgen, het tempo subtiel aan te passen met versnellingen of vertragingen, en frasen vorm te geven door middel van expressieve gebaren. Een centrale tempometer geeft feedback, terwijl een 'gevoelsmeter' de nuances in timing en dynamische intensiteit meet. Naast de standaard uitvoeringsmodus zijn er repetitie-uitdagingen en virtuoze solopassages die de controle en timing op de proef stellen.
Inrichting en visuele stijl
Elke concertomgeving combineert klassieke architectonische grandeur met speculatieve, futuristische elementen. De zalen variëren van operakamers bij kaarslicht tot kristallen koepels die zweven in verschuivende energievelden. De oppervlakken bestaan uit licht marmer, warm hout en glazen panelen, terwijl de verlichting in realtime reageert op muzikale hoogtepunten, waardoor lange schaduwen en sprankelende reflecties over het podium worden geworpen. De visuals neigen naar schilderachtig realisme met veelhoekige silhouetten en subtiele deeltjesbewegingen, waardoor een sfeer ontstaat die zowel intiem als buitenaards aanvoelt zonder het gevoel van schaal te verliezen.
Audio
Het geluidsontwerp is gebaseerd op een volledige orkestpartituur, opgenomen met een live ensemble, bestaande uit strijkers, houtblazers, koperblazers en slagwerk. De engine gebruikt realtime binaurale of ruimtelijke output om instrumenten rond de luisteraar te positioneren, waardoor de immersie in de virtuele zaal wordt versterkt. Naarmate het tempo verandert of de articulatie wijzigt, past de mix zich dienovereenkomstig aan, waardoor koperblazers naar voren komen voor accenten of strijkers zachter klinken tijdens delicate passages. Incidentele koorklanken accentueren hoogtepunten en overgangssignalen vloeien naadloos in de omgeving over, waardoor de audio een constante narratieve partner blijft van de gebaren van de dirigent.
Spelerservaring en -progressie
Maestro nodigt spelers uit om te groeien van zelfverzekerde ensemblebeheersing naar expressieve interpretatie in een reeks van twaalf uitvoeringen. Elke reeks beoordeelt nauwkeurigheid, timing en muzikaliteit, en ontgrendelt nieuwe partituren, alternatieve visuele perspectieven en extra instrumentenpaletten naarmate de beheersing toeneemt. De game biedt een in-game logboek met aantekeningen van de dirigent en gearchiveerde uitvoeringen, wat experimenteren met tempo en timing van aanwijzingen aanmoedigt. Waar de beginfases zich richten op het leren van de partituur, belonen latere fasen de orkestrale coördinatie op hoge snelheid, wat een gevoel van voldoening geeft wanneer het ensemble reageert op de interpretatieve leiding van de speler.
