Spellen ontwikkeld door Omnitrend Software, Inc.
We bieden een lijst van bedrijven die abandonware-games hebben ontwikkeld.
Selecteer een bedrijf om de bijbehorende spellen te bekijken.
Gebruik de paginering op letter of nummer om het zoeken te vergemakkelijken.
Breach
Breach, uitgebracht in 1987, is een game die de tand des tijds heeft doorstaan en nog steeds een speciaal plekje in de harten van veel gamers inneemt. Breach, ontwikkeld door Omnitrend Software, was een baanbrekend tactisch gevechtsspel dat de weg vrijmaakte voor toekomstige titels in hetzelfde genre. Het spel speelt zich af in een futuristische dystopische wereld en geeft spelers het bevel over een team zwaarbewapende troopers op een missie om de controle over een stad terug te nemen die in de greep is van een onderdrukkende regering.
Een van de meest onderscheidende kenmerken van Breach is de turn-based gameplay, die een uniek strategisch element aan de gameplay-ervaring toevoegt. Spelers moeten hun bewegingen zorgvuldig plannen en de verschillende vaardigheden van hun team gebruiken om door de stad te navigeren en hun doelstellingen te bereiken. Elke beurt brengt nieuwe uitdagingen en obstakels met zich mee, waardoor elke speelbeurt een dynamische en boeiende ervaring wordt.
Naast de strategische gameplay beschikt Breach ook over indrukwekkende graphics voor die tijd. Het isometrische perspectief en de gedetailleerde omgevingen van de game dompelen spelers onder in de rauwe sfeer van de gamewereld. De sprites en animaties van de troopers en vijanden zijn ook goed gemaakt en dragen bij aan de algehele onderdompeling van het spel.
Een van de opvallende kenmerken van Breach is het karakteraanpassingssysteem. Spelers hebben de mogelijkheid om hun eigen troopers te creëren, elk met hun unieke eigenschappen en vaardigheden. Dit voegt een niveau van personalisatie en vrijheid toe aan het spel, waardoor spelers hun team kunnen afstemmen op hun speelstijl en verschillende uitdagingen op creatieve manieren kunnen aanpakken.
Breach biedt ook een robuuste campagnemodus, met verschillende missies en doelstellingen om te voltooien. Elke missie biedt een andere reeks uitdagingen, variërend van het redden van gijzelaars tot het aangaan van grootschalige gevechten met de vijandelijke troepen. De game bevat ook een multiplayer-modus, waardoor spelers het tegen hun vrienden kunnen opnemen in intense tactische gevechten.
Een ander aspect dat Breach onderscheidt van zijn tijdgenoten is de aandacht voor detail. De wereld van het spel voelt levend en samenhangend aan, met zijn eigen kennis en ingewikkeldheden. Van de beschikbare uitrusting en wapens tot de verschillende facties en hun motieven: elk aspect van het spel draagt bij aan de meeslepende sfeer.
Paladin
Paladin, uitgebracht in 1988, is een opmerkelijke titel in de DOS-wereld en boeit spelers met zijn unieke mix van fantasy en strategie. Ontwikkeld door de kleine studio Legend Entertainment, introduceerde deze game een frisse kijk op rollenspelmechanismen, met een combinatie van verkenning, puzzels oplossen en realtime gevechten. Het spel speelt zich af in een rijk gefantaseerde middeleeuwse wereld en spelers gaan op een spannende zoektocht als een dappere ridder die de taak heeft een dreigend kwaad te verslaan dat het rijk bedreigt. De boeiende verhaallijn van de game trekt spelers al snel mee en dompelt ze onder in een universum vol ridderlijkheid en gevaar.
Een van de meest opvallende kenmerken van Paladin is de innovatieve aanpak van karakterontwikkeling. In tegenstelling tot conventionele RPG's uit die tijd zijn spelers niet beperkt tot traditionele levels of ervaringspunten. In plaats daarvan bevat de game een unieke skill tree waarmee spelers de vaardigheden van hun personage kunnen aanpassen aan hun favoriete speelstijl. De keuze aan gevechtsvaardigheden, spreuken en diplomatie creëert een stimulerend gevoel van macht, waardoor gamers verschillende strategieën kunnen uitproberen om uitdagingen te overwinnen. Deze diepgang in personage-aanpassing is vaak geprezen als een van Paladins meest fascinerende aspecten en schept een precedent dat veel toekomstige titels zouden willen evenaren.
Grafisch gezien toont Paladin de mogelijkheden van DOS, met een boeiende grafische stijl die de essentie van klassieke fantasyliteratuur oproept. De zorgvuldig vormgegeven omgevingen vormen een rijke achtergrond voor de reis van de speler, van uitgestrekte kastelen tot duistere kerkers. Deze boeiende visuele elementen worden aangevuld door een bezwerend melodieuze soundtrack die de sfeer versterkt en spelers dieper meeneemt in dit fantastische rijk. De harmonie van beeld en geluid zorgt voor een memorabele ervaring en wekt een gevoel van nostalgie op bij gamers die de gouden eeuw van DOS-gaming koesterden.
Bovendien vereisen de ingewikkelde puzzels van de game niet alleen logica, maar ook een vleugje creativiteit. Spelers moeten een reeks uitdagingen overwinnen die hun vernuft en probleemoplossend vermogen op de proef stellen. Deze betrokkenheid zorgt voor een bevredigend gevoel van voldoening terwijl ze de mysteries in de game ontrafelen. De nadruk op kritisch denken onderscheidt Paladin van veel van zijn tijdgenoten, die zich voornamelijk richtten op gevechtsmechanismen, en spreekt gamers aan die een doordachte benadering van gameplay waarderen.
Terwijl spelers door talloze missies en ontmoetingen vorderen, worden ze getrakteerd op een goed uitgewerkt verhaal vol onverwachte wendingen en complexe overlevering. De toewijding van de ontwikkelaars aan storytelling straalt door in de diverse personages die spelers tijdens hun reis ontmoeten. Elke interactie voegt diepte toe aan het overkoepelende verhaal en weeft een rijk tapijt dat actie en intrige in balans brengt. Paladin heeft misschien niet het commerciële succes van sommige van zijn concurrenten behaald, maar zijn nalatenschap leeft voort en inspireert toekomstige generaties gameontwikkelaars en fans.
Paladin belichaamt de verbeeldingskracht van games uit de late jaren 80. Het innovatieve ontwerp, het meeslepende verhaal en de rijke karakterontwikkeling zorgen voor een boeiende ervaring die zelfs vandaag de dag nog resoneert. Als game die verschillende gameplay-elementen vakkundig met elkaar verweeft, blijft Paladin een geliefde klassieker die het waard is om opnieuw te spelen voor wie de wortels van moderne rollenspellen wil verkennen.
Rules of Engagement 2
Een van de meest herspeelbare spellen aller tijden, Rules of Engagement 2 is een strategisch gevecht met sterrenschepen dat kan worden geïntegreerd met het tactische niveau van Breach 3.
De interface, hoewel logisch, is ontmoedigend gedetailleerd. Wie echter de tijd neemt om de steile leercurve te beklimmen, zal zijn geduld beloond zien met diepgaande en uitdagende gameplay. Het vervolg is een bijgewerkte versie die nog beter is dan het origineel, met een campagnebouwer en integreert met het strategische niveau van Breach 3.
Angus Manwaring schreef een uitstekende recensie van de Amiga versie: 'Het lijkt meer een bijgewerkte versie van RoE te zijn dan een geheel nieuw spel, dus als je de kans krijgt om beide te krijgen, ben je bijna zeker beter af als je RoE2 koopt. Het tweede spel is veel groter, met een gewicht van meer dan 7 megabytes, terwijl het eerste minder dan 3 woog. Het is ook leuk om te zien dat ze alles hebben georganiseerd in de juiste mappen op de harde schijf, in plaats van alles in een enkele map te dumpen. Dus is dit een bijgewerkte versie van het eerste spel met alle extra's die er al hadden moeten zijn, maar dat niet waren? Nou, niet echt.
In RoE was er tenminste een intro die de sfeer aangaf en wat (toegegeven, vrij slechte) titelmuziek. Hier, is er niets anders dan een paar titelschermen. Ik vraag me af of deze dingen verloren zijn gegaan bij de conversie van de PC versie. Voordat je iets kunt doen, moet je naar het Builder programma gaan en een karakter voor jezelf genereren. Als dat gedaan is, kun je het eigenlijke spel ingaan en een trainingsmissie of twee doen. Net als in RoE, lijken de achtergrondgeluiden te ontbreken. Ik weet dat ze het spel niet veranderen, maar ze kunnen de sfeer verhogen.
Het meest in het oog springende verschil tussen het eerste en tweede RoE-spel is wellicht de besturingsmethode. Het is in principe hetzelfde, druk op de gelabelde, kleurgecodeerde bedieningsknoppen, of gebruik de equivalenten op het toetsenbord, maar in RoE1, had elke sectie, Tactical, Communications, Navigation, enz., zijn eigen scherm dat je kon oproepen. In RoE2 is het scherm verdeeld in vier rechthoekige gebieden, waaraan je een bepaalde sectie kunt toewijzen. U kunt Gegevensherstel linksboven hebben en Tactisch rechtsonder, enzovoort. Ik weet wat u denkt (punk), u denkt dat dit heel logisch is, en dat u sneller en doeltreffender toegang zult krijgen tot de verschillende functies, ideaal in een gevechtssituatie. Het probleem is dat alle secties verschillende schermen hebben voor hun verschillende functies, dus als je, bijvoorbeeld, een radiobericht naar een van je schepen wilt sturen, is dat prima, maar als je niet een van de andere radioschermen hebt die binnenkomende radioberichten toont, zul je geen bevestiging zien of weten of je orders zijn uitgevoerd. Dit principe geldt voor alle secties, één van je tactische schermen regelt raket- en laserwapenvuur, maar een ander scherm regelt schilden en mijnen. Als je twee actieve tactische schermen moet hebben, is dat de helft van je monitor die weggegooid wordt, dus ik ben er niet helemaal van overtuigd dat dit nieuwe systeem van door de gebruiker configureerbare mini-schermen zo'n slim idee is als het klinkt. Ik veronderstel echter dat als je er eenmaal aan gewend bent, en een duidelijk idee hebt van welke systemen je op een bepaald moment nodig hebt, het waarschijnlijk vrij goed werkt. Er zijn ook vier voorinstellingen voor verschillende verdedigingsomstandigheden, dus ik denk dat ik het systeem het voordeel van de twijfel moet geven.
Samenvattend is Rules of Engagement 2, net als zijn voorganger, een zeldzame kans voor de speler om zich bezig te houden met gedetailleerde ruimteoorlogvoering. Het is duidelijk dat het spelsysteem niet overhaast tot stand is gekomen, en dat de programmeurs veel moeite hebben gedaan om ons een spel van epische proporties en met veel diepgang te geven. Maar naar mijn mening hebben ze niet helemaal de kans aangegrepen om meer 'sexiness' en onmiddellijke aantrekkingskracht te brengen in wat al een zeer solide spel is'.
Universe
Universe is een complex spel voor ruimteverkenning, dat doet denken aan het oorspronkelijke sciencefiction-rollenspel Traveller. Het is gebaseerd op hetzelfde fictieve Universe als de latere Omnitrend, Breach en Rules of Engagement series. In dezelfde trant als spellen als Elite, Starflight en SunDog: Frozen Legacy, de gameplay omvat solo ruimteverkenning, handel, ruimtegevechten, planetaire mijnbouw en andere economische activiteiten.
In Universe ben je een nieuwe onafhankelijke scheepskapitein in de Lokale Groep, een sterrencluster die in de relatief nabije toekomst door de aarde is gekoloniseerd. De mensheid beschikt al bijna vierhonderd jaar over de hyperdrive, maar hyperdrives hebben beperkingen wat betreft scheepsgrootte en reikwijdte, waardoor exploratie en kolonisatie buiten een straal van 40 lichtjaar feitelijk onmogelijk zijn. In een verre baan rond Tau Ceti stuitte een verkenningsschip echter op een enorm buitenaards artefact, een hyperspace thruster genaamd, waarmee in één richting kon worden gereisd over een afstand van duizenden, in plaats van tientallen lichtjaren. De ontdekking van de hyperruimte-aandrijving maakte een grote Tweede Interstellaire Expansie mogelijk, en Axia, een sterrensysteem dat speciaal op de sterrenkaarten van de hyperruimte-aandrijving was aangegeven, werd gekoloniseerd. De Lokale Groep is de sterrenhoop rond Axia.
Al meer dan tweehonderd jaar ontvangt Axia regelmatig pakketten van de Aarde via de hyperspace booster, maar vier maanden geleden zijn de pakketten op mysterieuze wijze opgehouden te arriveren. De Plaatselijke Groep heeft een grote technologische achterstand ten opzichte van de Aarde, is afhankelijk van de pakjes en heeft zijn eigen politieke en economische problemen. Er heerst paniek als geruchten de ronde doen over wat er op Aarde is gebeurd.
Onlangs heeft het Axiaans Centraal Opleidingsinstituut aangekondigd dat er tests zijn met een tweede hyperspace booster in de Lokale Groep. Jij, met je nieuwe schip en je enorme nieuwe schuld, bent een van degenen die hopen de hyperspace booster te vinden en de grote beloning ervoor te innen. Een sterrenschip runnen is echter duur, en u krijgt geen financiering. Daarom moet u uw weg zoeken zoals u goeddunkt.
Aan het begin van het spel kies je de voorwaarden van je hypotheek van 300.000 krediet en kies je een romp van een sterrenschip uit verschillende modellen die verschillen in grootte, indeling, zichtbaarheid voor andere schepen (en dus kans op ongewenste aandacht) en robuustheid. Dan, na een overvloedige uitwisseling van schijven, is het op naar het droogdok, waar het schip kan worden uitgerust en al zijn onderdelen (hyperdrive, brug, bemanningsverblijven, wapens, shuttles, cryogene opslag, enz.) kunnen worden geplaatst in hun verschillende secties (die elk een aparte sectie hebben voor elk van hen). ) in zijn verschillende secties (die elk een verschillende capaciteit en zichtbaarheid hebben - dit is belangrijk wanneer een vijandig schip je raakt en het spel moet bepalen waar je geraakt werd en wat beschadigd werd).
Vanaf daar, is de Lokale Groep wijd open. Handel, passagiersvervoer, winning van delfstoffen, smokkel, vrachtvervoer op contractbasis en zelfs piraterij (of de jacht op piraten) zijn lucratieve opties. De complexiteit van het spel blijkt uit het voorbeeld van de mijnbouw: je moet je schip eerst uitrusten met ertsprocessoren en, als je laagtechnologische bevolkte planeten wilt ontginnen, aanvalspods. Je moet ook genoeg bemanning inhuren om ze allemaal aan te kunnen. Vervolgens moet je een planeet vinden die rijk is aan grondstoffen en jezelf in een lage baan eromheen plaatsen (het met de hand uitzetten van een efficiënte baan kan energiebronnen besparen); de computer's softwarepakketten Resource en Amphibious Assault lanceren (wat kan betekenen dat je Hyper Navigation of Sub-C Navigation moet uitschakelen om ruimte te maken); Ore IV omzetten in energie om de assault pods op te laden; en ze lanceren. Zodra dit is gebeurd, wordt een abstract isometrisch raster weergegeven dat het landschap voorstelt, waarbij elke aanvalsgroep wordt getoond met een verticale lijn die van de aanvalsgroep naar het landschap loopt en de hoogte weergeeft. Hier geef je hen orders om het gebied veilig te stellen, waarbij je het landingsoppervlak herhaaldelijk scant om er zeker van te zijn dat het de ertsverwerkers kan ondersteunen (de scans zijn niet 100% nauwkeurig, en je wilt niet dat je landers in een moeras zinken, in een thermische opening vallen, of omvallen in een oneffen landschap).
De gevechten worden abstract gespeeld, op een manier die vaag lijkt op een strategisch bordspel. Als je dit gevecht wint en de landingsplaatsen veilig stelt, dan laad je, bemant en lanceert de ertsverwerkers. Zodra ze geland zijn (ervan uitgaande
