Spellen ontwikkeld door SEGA Interactive Development Division
We bieden een lijst van bedrijven die abandonware-games hebben ontwikkeld.
Selecteer een bedrijf om de bijbehorende spellen te bekijken.
Gebruik de paginering op letter of nummer om het zoeken te vergemakkelijken.
Disney's TaleSpin
Disney's TaleSpin was een geliefde videogame die in 1993 werd uitgebracht voor de Sega Game Gear. Gebaseerd op de gelijknamige populaire animatieserie, bood TaleSpin spelers de kans om in de schoenen van Baloo de beer te stappen en als gedurfde bezorgpiloot de lucht in te gaan. Dit side-scrolling actiespel, ontwikkeld door Capcom, was een hit onder zowel kinderen als volwassenen, en wordt nog steeds met veel plezier herinnerd door liefhebbers van retro-gaming.
De game volgt dezelfde verhaallijn als de animatieserie, met personages als Baloo, Louie, Kit Cloudkicker en Rebecca Cunningham die allemaal verschijnen. Het belangrijkste doel van het spel is om bezorgmissies te voltooien voor Rebecca's bezorgdienst, Higher for Hire, terwijl je het opneemt tegen de gemene Shere Khan en zijn handlangers. De game bevat ook enkele bonusniveaus, zoals een onderwatermissie waarbij spelers Kit besturen en door een doolhof moeten navigeren terwijl ze obstakels ontwijken.
Een van de opvallende kenmerken van Disney's TaleSpin zijn de indrukwekkende graphics. De game beschikt over gedetailleerde en kleurrijke beelden die trouw blijven aan de stijl van de tv-show. Van het weelderige groen van de jungle tot de bruisende stadsgezichten: de beelden van de game zijn een lust voor het oog. De karakteranimaties zijn ook vloeiend en vloeiend, wat een extra laag charme aan het spel toevoegt.
Een ander hoogtepunt van TaleSpin is de gameplay. Met zijn mix van platform- en luchtgevechten houdt de game spelers scherp terwijl ze vliegen, ontwijken en schieten door verschillende niveaus. De besturing is eenvoudig en responsief, waardoor het spel gemakkelijk te leren is, maar uitdagend om onder de knie te krijgen. Naarmate spelers verder komen in het spel, kunnen ze Baloo's vliegtuig, de Sea Duck, upgraden met verschillende wapens en gadgets, waardoor een laag aanpassingsmogelijkheden aan de gameplay wordt toegevoegd.
De soundtrack van de game is een ander aspect dat bijdraagt aan de algehele aantrekkingskracht. De pakkende, vrolijke deuntjes vormen een perfecte aanvulling op de hoogvliegende actie en helpen spelers onder te dompelen in de wereld van TaleSpin. De game bevat ook voice-overs van de originele cast van de animatieserie, wat de game-ervaring authentieker maakt.
Ondanks zijn leeftijd is Disney's TaleSpin nog steeds een leuk en vermakelijk spel om te spelen. De charmante graphics, boeiende gameplay en nostalgische soundtrack maken het een must-have voor elke retro-gamecollectie. Het is geen wonder dat de game bij de release positieve recensies kreeg en nog steeds een favoriet bij fans is onder kinderen uit de jaren 90.
Eternal Champions
In verschillende tijdsperioden van het verleden, heden en de toekomst vinden negen ten onrechte vermoorde worstelaars een tweede kans op leven. Een vreemd wezen, alleen bekend als de Eeuwige Kampioen, brengt de worstelaars terug naar een wedstrijd om één reden: om één van hen te vinden die het waard is te herrijzen, zodat hij een kans krijgt zijn dood te voorkomen en de balans tussen goed en kwaad te doen doorslaan.
De strijders komen uit verschillende tijdperken van de geschiedenis van de Aarde: Larcen, de kat-inbreker. Jetta, de circus acrobaat. Blade, de futuristische premiejager. Midknight, de vampirische biochemicus. Rax, de cyborg. Shadow, de bedrijfsmoordenaar. Slash, de Neanderthaler. Trident, een Atlantische krijger. En Xavier, een tovenaar en alchemist.
Het spel is een 2D één-op-één gevechtstitel. Elk personage heeft een groot aantal speciale moves en individuele vechtstijlen. Aan het einde van een gevecht hebben spelers de optie om een 'Overkill' los te laten op een verslagen tegenstander, waarbij de verliezer op brute wijze grafisch wordt gedood, of de optie om de achtergrond zelf te gebruiken voor een 'on-stage kill'.
Home Alone 2: Lost in New York
Home Alone 2: Lost in New York, uitgebracht in 1993 voor de Sega Genesis, bracht de ondeugende chaos van de film naar een luidruchtig, kleurrijk 16-bit avontuur. In plaats van simpelweg scènes na te spelen, bouwt de game een vlotte side-scrolling actie-ervaring op rond de improvisatiegeest van Kevin McCallister. Het uitgangspunt is simpel, maar de presentatie voelt levendig aan: je rent, springt en reageert snel terwijl de stad om je heen een speelveld wordt vol vallen, gevaren en meedogenloze achtervolgingen.
De gameplay draait om platformactie en gevechten van dichtbij, waarbij de nadruk ligt op timing in plaats van zware strategie. Kevins bewegingen zijn snel genoeg om gaten te overbruggen en over richels te klimmen, maar vijanden en obstakels vullen het scherm op een manier die belonend is voor een kalme reactie. Naarmate je verder komt in de levels, die zijn gebaseerd op memorabele momenten uit de film, kom je decors tegen zoals rommelige interieurs, grimmige straten en overgangen tussen locaties die je naar het volgende doel leiden. Tussen de vijandelijke golven door moedigt de game je aan om te experimenteren met de beschikbare tools, vooral wanneer er plotseling een sluiproute achter een gevaarlijke muur verschijnt.
Baasgevechten geven het avontuur een duidelijker ritme, meestal escalerend van kleine gevechten naar grotere, zwaardere confrontaties. Die gevechten kunnen aanvoelen als puzzels met vuisten, waarbij je veiligste aanpak afhangt van het lezen van vijandelijke patronen en het beheersen van de afstand. Ondertussen hangt de aanwezigheid van de inbrekers als een dreigende wolk boven alles, waardoor elke kamer een kortstondig gevecht van wilskracht wordt. Zelfs wanneer de actie hectisch wordt, zorgt het ontwerp ervoor dat de focus op momentum blijft, waardoor je personage in beweging blijft in plaats van vast te zitten in lange rustpauzes.
Visueel gezien levert de Genesis-hardware gedurfde sprites, geanimeerde objecten en achtergronden die drukker lijken dan je zou verwachten. Verlichting, parallax-effecten en snelle vijandelijke bewegingen creëren een gevoel van bedrijvigheid, en het kleurenpalet van de game neigt naar optimisme, zelfs in grimmige situaties. De geluidschips blijven vrolijk en urgent, met percussie die perfect past bij de achtervolgingssfeer en melodieën die in je hoofd blijven hangen nadat de console is uitgezet.
Ondanks zijn charme is de game niet perfect. De botsingsdetectie kan soms wat onnauwkeurig aanvoelen en bepaalde gedeeltes vereisen meer precisie dan je van een gelicenseerde titel zou verwachten. Moeilijkheidsgraadpieken kunnen spelers verrassen, vooral wanneer het scherm plotseling volloopt met bedreigingen. Toch blijft het, als Genesis-artefact, een vermakelijk voorbeeld van gameontwerp gebaseerd op films uit de vroege jaren negentig: chaotisch, inventief en vastberaden om een komisch kinderverhaal om te toveren tot een arcade-survivalspel.
