Spellen ontwikkeld door Synapse Software Corporation
We bieden een lijst van bedrijven die abandonware-games hebben ontwikkeld.
Selecteer een bedrijf om de bijbehorende spellen te bekijken.
Gebruik de paginering op letter of nummer om het zoeken te vergemakkelijken.
Alley Cat
Alley Cat is een platformspel uit 1984, uitgegeven door IBM en ontwikkeld door Bill Williams. Het doel van het spel is om de Alley Cat door een reeks uitdagingen te leiden om zijn vriendin Felicia te bereiken, die op hem wacht op de top van een gebouw.
De speler begint in een steegje en moet zich een weg naar het dak banen door brandtrappen te beklimmen, obstakels te ontwijken en knaagdieren te vangen. Het spel is verdeeld in vijf levels, elk met zijn eigen unieke uitdagingen.
In level 1, "The Alley", moet de speler simpelweg de bovenkant van het scherm bereiken. Niveau 2, "Het dak", introduceert vijanden in de vorm van vogels en honden, die ontweken moeten worden. Level 3, "The Warehouse", is een doolhofachtig level waarin de speler de weg naar de uitgang moet zien te vinden. Level 4, "The Streets", is een scrollend level waarin de speler het verkeer moet ontwijken. Het laatste level, "The Penthouse", is een platformlevel waarin de speler de top van het scherm moet bereiken en Felicia moet redden.
Alley Cat werd bij de release goed ontvangen en wordt beschouwd als een klassieker in het platformgenre. De eenvoudige gameplay en charmante graphics hebben ertoe bijgedragen dat het tot op de dag van vandaag populair blijft.
Astro Patrol
In de beginjaren van het homecomputertijdperk streden veel bedrijven om de volgende grote hitgame. In 1983 bracht Commodore de VIC-20-game Astro Patrol uit en deze kreeg al snel veel aanhang onder gamers. Deze game met ruimtethema, ontwikkeld door Steve Englebright, was een van de eerste in zijn soort voor de VIC-20 en legde de lat hoog voor toekomstige games in het genre.
Het doel van Astro Patrol is eenvoudig: navigeer met een ruimteschip door een verraderlijk asteroïdenveld om een moederschip aan de andere kant te bereiken. Dit klinkt misschien eenvoudig, maar de toenemende moeilijkheidsgraad van het spel houdt spelers scherp. Naarmate je verder komt in de levels, zullen steeds meer asteroïden en vijandelijke schepen je pad blokkeren, waardoor het moeilijker wordt om je bestemming te bereiken. Het is een spel dat snelle reflexen en strategisch denken vereist.
Een van de aspecten die Astro Patrol onderscheidt van andere games uit die tijd zijn de graphics. Terwijl de meeste games op de VIC-20 eenvoudige, blokkerige graphics hadden, had Astro Patrol een geavanceerder en gedetailleerder ontwerp. Het ruimteschip is ingewikkeld ontworpen met een mix van rode, gele en blauwe pixels, waardoor het opvalt tegen de zwarte achtergrond. De asteroïden zijn er ook in verschillende maten en vormen, waardoor het spel een gevoel van dimensie en realisme krijgt. De aandacht voor detail in de beelden is wat Astro Patrol echt onderscheidt en ervoor zorgt dat het opvalt tussen andere games van zijn tijd.
Een ander opvallend kenmerk van Astro Patrol zijn de geluidseffecten. De game maakt optimaal gebruik van de geluidsmogelijkheden van de VIC-20, met een pulserende soundtrack die de spanning verhoogt terwijl je door het asteroïdenveld navigeert. Ook de geluidseffecten zijn indrukwekkend, van de bevredigende 'bankbank' van je laserkanonnen tot de explosies van vijandelijke schepen. Het is een spel dat spelers echt onderdompelt in de wereld met een ruimtethema.
Astro Patrol beschikt ook over een unieke multiplayer-modus waarin twee spelers het tegen elkaar opnemen in een gevecht om te zien wie het moederschip als eerste kan bereiken. Dit toegevoegde competitie-element voegt nog een extra laag spanning toe aan het spel en maakt het een hit op bijeenkomsten en feesten. De mogelijkheid om vrienden uit te dagen in een race door de asteroïden was voor die tijd een fris en innovatief concept.
Ondanks zijn leeftijd is Astro Patrol een klassiek spel dat tot op de dag van vandaag nog steeds standhoudt. De eenvoudige maar uitdagende gameplay, indrukwekkende graphics en boeiende multiplayer-modus maken het een must-play voor liefhebbers van retro-gaming en een lichtend voorbeeld van de mogelijkheden van de VIC-20. Hoewel het misschien niet hetzelfde niveau van populariteit heeft bereikt als sommige andere spellen uit die tijd, is het ongetwijfeld een juweeltje in de VIC-20-spelbibliotheek dat niet over het hoofd mag worden gezien. Dus pak je joystick en bereid je voor om langs de sterren te patrouilleren in deze tijdloze klassieker.
Blue Max
Het plot is gebaseerd op een fictieve piloot, Max Chatsworth, die (in het spel) een van de Britse luchtmachten is. Chatsworths roem begon in de strijd, toen hij op een verkenningsmissie was en zijn eskader werd gedecimeerd door vijandelijke vliegtuigen. De piloot overleefde het, en schoot zeven vijandelijke jagers neer. De maand daarop schoot hij er nog dertien neer. Voor deze acties bood Duitsland zijn Blue Max medaille aan aan iedereen die Chatsworth kon neerschieten, en hij kreeg een nieuwe bijnaam: Blue Max.
Als Blue Max, ga je op sorties - vliegende sorties - om toegewezen doelen aan te vallen. Tot de doelen behoren bruggen, gebouwen, vijandelijke vliegtuigen, tanks, bruggen, luchtafweerbatterijen, voertuigen en schepen. Naarmate je doelwitten uitschakelt, ga je door naar nieuwe missies. Voordat je begint te spelen, kun je verschillende parameters aanpassen, zoals besturingstype (normaal of piloot), vaardigheidsniveau en of de zwaartekracht invloed heeft op het vliegtuig.
Je moet bommen laten vallen om doelen op de grond uit te schakelen, en deze actie vormt ook een belangrijk gevaar voor je. In tegenstelling tot moderne bommenwerpers die bommen werpen op doelen ver onder hen, voerden de vroege toestellen semi-zelfmoordbombardementen uit. Piloten zouden op grote hoogte beginnen, dan de neus van het vliegtuig naar hun doel op de grond kantelen en opstijgen voordat ze de grond raken. In het midden van het duik- en liftproces, lieten ze de bom vallen. Er waren ook timingproblemen in het spel: als je de timing verkeerd hebt of te laag start, zul je crashen. Je hebt maar één leven in dit spel.
Als je vliegtuig wordt vernietigd of je een missie voltooit, krijg je een rang, variërend van Kamikaze-stagiair tot eskaderleider.
Dit spel heeft ook tot enige controverse geleid, naar verluidt tot een verbod in Duitsland. In de loop van je missies, eindig je met het bombarderen van huizen.
(De eigenlijke Blue Max/Blauer Max, is een bijnaam voor de Pruisische 'Pour le Mérite' medaille, voor het eerst uitgereikt aan de piloten Max Immelmann en Oswald Boelcke. Hiervoor moesten tussen de 8 en 20 vijandelijke toestellen worden neergeschoten, vereisten die toenamen naarmate de oorlog vorderde).
Brimstone
Brimstone, uitgebracht in 1985, is een klassiek DOS-spel dat spelers in het vroege tijdperk van thuiscomputers eindeloos entertainment bracht. Deze game, ontwikkeld door Mastertronic en uitgegeven door Sirius Software, was zijn tijd echt vooruit met zijn unieke gameplay, kleurrijke graphics en verslavende gameplay.
De game speelt zich af in het fictieve stadje Brimstone, waar spelers de rol aannemen van een boer die hun land moet beschermen tegen een horde demonen. De besturing is eenvoudig en intuïtief, waardoor spelers door hun personage kunnen navigeren met de pijltjestoetsen en met de omgeving kunnen communiceren met behulp van de spatiebalk.
Wat Brimstone onderscheidt van andere DOS-spellen uit die tijd is het strategische element. Spelers moeten hun bewegingen strategisch plannen en verschillende wapens en gereedschappen gebruiken om de demonen te verslaan en hun land te beschermen. De game heeft ook een aspect van hulpbronnenbeheer, waarbij spelers hun tijd en energie moeten balanceren om de demonen effectief te verslaan.
Een van de meest opvallende kenmerken van Brimstone zijn de graphics. Ondanks dat de game in 1985 werd uitgebracht, beschikt de game over levendige en gedetailleerde graphics, waardoor de door demonen geteisterde wereld van Brimstone tot leven komt. Elk niveau heeft een uniek ontwerp en unieke sfeer, waardoor spelers betrokken en scherp blijven terwijl ze door het spel komen.
Bovendien draagt de soundtrack van de game bij aan de meeslepende ervaring, waarbij de griezelige en spannende deuntjes bijdragen aan de algehele sfeer van de game. De geluidseffecten zijn ook goed gemaakt, waardoor de demonengevechten intens en bevredigend aanvoelen.
Brimstone kreeg bij de release lovende kritieken, waarbij velen de verslavende gameplay en uitdagende moeilijkheidsgraad prezen. Het succes van de game leidde tot een vervolg, Brimstone: The Dream of Gawain, waarin de wereld en het verhaal van de originele game verder werden uitgebreid.
Zelfs vandaag de dag heeft Brimstone een speciale plaats in de harten van veel DOS-gamers, met zijn unieke gameplay en retro-charme die spelers nog steeds aanspreken. Het blijft een bewijs van de creativiteit en innovatie van de vroege game-ontwikkelaars en een herinnering aan de gouden eeuw van DOS-gaming.
Dough Boy
De president is ontvoerd en wordt vastgehouden achter vijandelijke linies. Spelers kruipen in de huid van een soldaat die door de vijandelijke linies moet breken om deze belangrijke krijgsgevangene te redden.
Het spel bestaat uit vijf verschillende getimede kaarten die samen het slagveld vormen. Het spel zelf wordt gezien vanuit een top-down perspectief van het door oorlog verscheurde slagveld, dat gevuld is met loopgraven en andere obstakels, en niet te vergeten vijandelijke bewakers. Op het slagveld zijn er voorwerpen die de speler kan oprapen om aan zijn inventaris toe te voegen. Voorwerpen zijn onder meer TNT, mecha's, ladders, mijnen, sleutels en draadscharen. Deze voorwerpen zijn nodig om hindernissen te overwinnen om door het slagveld te komen en de gevangene te redden. De soldaat is ook uitgerust met een geweer dat kogels kan afvuren op naderende vijandelijke soldaten.
De Famicom-versie van het spel bevat een A Game, een B Game, en een Game 2 mode. Spel A is het basisspel, terwijl spel B de moeilijkheidsgraad verhoogt door voortdurend raketten op de speler af te vuren. In de 2-spelstand bestuurt één speler de soldaat terwijl de andere de raketten bestuurt. De raketten kunnen worden gebruikt om vijandelijke soldaten te vernietigen, maar kunnen ook de andere speler schade toebrengen.
Drelbs
Drelbs, uitgebracht in 1984, was een populair en innovatief spel voor de Commodore 64. Het werd ontwikkeld door Synapse Software en combineerde elementen van actie-, puzzel- en strategiespellen om een unieke en boeiende ervaring voor spelers te creëren. Het doel van het spel was om de Drelbs, kleine wezens met gloeiende hoofden, in veiligheid te brengen en tegelijkertijd verschillende obstakels en vijanden te vermijden.
Een van de meest opvallende aspecten van Drelbs waren de graphics. De game maakte gebruik van de geavanceerde grafische mogelijkheden van de Commodore 64 om een kleurrijke en meeslepende wereld te creëren. De Drelbs zelf waren ingewikkeld ontworpen, waarbij elk zijn eigen persoonlijkheid en capaciteiten had. De game bevatte ook vloeiende animaties en gedetailleerde achtergronden, waardoor het een visueel verbluffende ervaring voor spelers werd.
Maar Drelbs was meer dan alleen een mooi gezicht. Het was ook een spel met veel diepgang. De speler moest zorgvuldig een strategie bedenken en zijn bewegingen plannen om de Drelbs met succes in veiligheid te brengen. Dit omvatte het analyseren van de niveaus, het anticiperen op de bewegingen van vijanden en het in hun voordeel gebruiken van de unieke vaardigheden van de Drelbs. De moeilijkheidsgraad van het spel nam geleidelijk toe, waardoor spelers de hele tijd betrokken en uitgedaagd bleven.
Een ander uniek aspect van Drelbs was het geluidsontwerp. De game bevatte een verscheidenheid aan pakkende en vrolijke deuntjes, wat bijdroeg aan de algehele leuke en grillige sfeer. De geluidseffecten waren ook goed gemaakt, wat bijdroeg aan het meeslepende karakter van de game.
Electrician
Electrician, in 1984 uitgebracht door Atari, is een uniek 8-bit spel dat de spelwereld veroverde. Als educatief spel was het bedoeld om kinderen de basisbeginselen van elektriciteit te leren, maar het slaagde er ook in spelers van alle leeftijden te vermaken.
In Electrician nemen spelers de rol aan van een leerling die verschillende elektrische taken moet uitvoeren met behulp van zijn gereedschap. Het spel is opgedeeld in vijf levels, die elk moeilijker zijn dan de vorige. In het eerste level moeten de spelers elektrische componenten zoals weerstanden, condensatoren en schakelaars met elkaar verbinden. In het tweede niveau moeten ze een schakeling bouwen met deze componenten, terwijl ze in het derde niveau een schakeling moeten maken met meerdere niveaus van complexiteit. In het vierde level moeten de spelers een computer bouwen, en in het vijfde level een robotarm.
De graphics van het spel zijn vrij eenvoudig, maar kleurrijk en vrolijk. De geluidseffecten en muziek dragen bij aan de sfeer. De besturing is eenvoudig en gemakkelijk, waardoor het zelfs voor de jongste spelers perfect is.
Elektricien is een geweldig spel om kinderen de basisbeginselen van elektriciteit te leren en tegelijkertijd een onderhoudende ervaring te bieden. Het is een geweldige manier om jongeren te interesseren voor de wereld van de technologie en wordt geprezen om zijn educatieve waarde. Of u nu een ouder bent die op zoek is naar een manier om uw kind te leren over elektrotechniek of een gamer die op zoek is naar een unieke en uitdagende ervaring, Electrician is een spel dat het spelen waard is.
