The Dig

The Dig is een videogame in het genre avontuur ontwikkeld door LucasArts Entertainment Company LLC en uitgegeven door LucasArts Entertainment Company LLC in 1995. Je kunt het momenteel spelen op DOS.

The Dig is een zeer onderschat sci-fi avonturenspel, een van de weinige LucasArts uitgaven die geen commerciële successen waren.

Ik denk dat dit deels komt doordat de meeste mensen die het spel kochten, verwachtten dat The Dig weer een tekenfilmavontuur zou zijn, in de stijl van Monkey Island of Day of The Tentacle. In tegenstelling tot hun verwachtingen is The Dig een serieus, 'hard' sci-fi spel, een genre dat een veel kleiner publiek heeft dan tekenfilmavonturen. Naast deze niche premisse, kunnen lange LucasArts fans gefrustreerd raken door de meeste van de puzzels in het spel, die veel moeilijker zijn dan in eerdere LucasArts spellen (hoewel ze me allemaal vrij logisch lijken).

Daardoor onderging het spel hetzelfde lot als Sierra's uitstekende RAMA jaren later: een moeilijk spel dat slechts een beperkt publiek aanspreekt, namelijk liefhebbers van harde science-fiction. Maar als je tot de doelgroep van het spel behoort, zul je er waarschijnlijk van genieten, ondanks een ietwat clichématig plot. De betrokkenheid van mensen als Orson Scott Card (dialoogscript), Steven Spielberg (origineel idee) en Sean Clark (regisseur), zou The Dig veel origineler moeten maken dan het is. Niet dat het aan verdienste ontbreekt: de openingsscènes zijn behoorlijk indrukwekkend, met uitstekende visuals en een geweldige Wagneriaanse muziekscore: een Attila asteroïde, die plotseling in een baan om de aarde is verschenen, bedreigt de wereldbevolking met een onvermijdelijke botsing in de nabije toekomst. Je alter ego is commandant Boston Low, die samen met geoloog Ludger Brink en journaliste Maggie Robbins het NASA-team vormt voor een missie die Attila tot ontploffing moet brengen, van zijn dodelijke baan moet afleiden en de wereld moet redden. Eenmaal op de asteroïde activeert het team per ongeluk de knoppen die de rots veranderen in een kristalvormig ruimteschip, dat het gevangen menselijke team onmiddellijk naar een verlaten planeet aan de andere kant van het melkwegstelsel brengt. Als ze veilig naar een onbekende buitenaardse wereld worden getransporteerd, maar niet in staat zijn bij elkaar te blijven in de steeds veranderende fantasiewereld, is hun team gebroken. Als Maggie onafhankelijkheid zoekt en vertrekt, en Brink een stomme dood sterft, vind je jezelf al snel alleen, worstelend om de nieuwe en verwrongen omgeving te verkennen en te begrijpen.

De gameplay is een typische point-and-click aangelegenheid, met een zeer simplistische interface: één muisklik is genoeg om alles in het spel te doen, van praten met personages tot het manipuleren van de omgeving. Zoals gezegd zijn de meeste puzzels moeilijk, maar ze zijn geen van alle onlogisch. Zelfs degenen die veel vallen en opstaan vergen zijn zinvol (het is natuurlijk de enige haalbare aanpak wanneer men buitenaardse technologieën tegenkomt). De stemacteerprestaties zijn wat minder dan die van LucasArts' beste CD-talkies (bv. Sam 'n Max Hit The Road), maar ze zijn toereikend. Hoewel alledaags, is de plot redelijk boeiend en blijft hij consistent gedurende het spel, en er zijn zelfs een paar plotwendingen die de zaken interessanter maken.

Ik heb echt genoten van The Dig en ik hoop dat andere hard sci-fi fans er net zo over denken. Wie echter weer een slim, luchtig avontuur van LucasArts verwacht, zal teleurgesteld zijn. Mijn grootste klacht is het einde, dat te abrupt en 'Hollywood-esque' is (d.w.z. iedereen leeft nog lang en gelukkig) en teleurstellend is. Gezien de verkennende/proef-en-fout aard van de meeste puzzels, zouden alternatieve manieren om ze op te lossen op prijs zijn gesteld. Dit zijn echter kleine klachten.

The Dig is beschikbaar tegen een gereduceerde prijs op de volgende websites en is geen abandonware meer.