Spellen uitgegeven door EAS Software
Selecteer een uitgever om diens spellen te bekijken.
Wij bieden een volledige lijst van alle uitgegeven spellen.
Kayden Garth
Kayden Garth was een baanbrekend Commodore 64-spel uitgebracht in 1989, ontwikkeld door het beroemde bedrijf Mirrorsoft. Het was een van de eerste games die elementen van strategie en simulatie combineerde in een dynamische en boeiende gameplay-ervaring. De game speelt zich af in een dystopische wereld waarin de speler de rol op zich neemt van Kayden, een afvallige met een missie om een tiranniek regime omver te werpen.
Een van de meest opvallende aspecten van Kayden Garth is de meeslepende verhaallijn, die de speler meesleept in een post-apocalyptische wereld vol gevaar en avontuur. Als rebellenleider Kayden moeten spelers door een complex web van allianties en conflicten navigeren om de onderdrukkende regering omver te werpen en een nieuwe orde te vestigen. De game beschikt over meerdere paden en eindes, waardoor spelers de vrijheid hebben om hun eigen unieke ervaring vorm te geven.
De gameplay in Kayden Garth is een perfecte mix van strategie en simulatie. Spelers moeten grondstoffen beheren, hun basis bouwen en onderhouden, en een divers leger rekruteren en trainen om de vijanden te bestrijden. De game beschikt ook over een gedetailleerd diplomatiesysteem, waarbij spelers moeten onderhandelen met rivaliserende facties en strategische allianties moeten sluiten om voordeel te behalen. Met zijn geavanceerde AI en realistische wereldopbouw biedt Kayden Garth een uitdagende en boeiende ervaring voor spelers.
Qua graphics en geluid was Kayden Garth een technisch wonder voor zijn tijd. De game maakt gebruik van de volledige mogelijkheden van de Commodore 64, met verbluffende 8-bit graphics en gedetailleerde karakter- en omgevingsontwerpen. De geluidseffecten en muziek dragen ook bij aan de meeslepende ervaring, waarbij een dystopische soundtrack de sfeer van de game perfect aanvult.
Een van de opvallende kenmerken van Kayden Garth is het innovatieve vechtsysteem. In tegenstelling tot andere games uit zijn tijd beschikt Kayden Garth over een realtime vechtsysteem waarbij de speler een team soldaten in de strijd bestuurt. Dit voegt een opwindende dynamiek toe aan de gameplay, omdat spelers scherp moeten nadenken en in een fractie van een seconde beslissingen moeten nemen om hun vijanden te verslaan.
Met zijn meeslepende verhaallijn, boeiende gameplay en technische uitmuntendheid kreeg Kayden Garth al snel een cultstatus en wordt hij nog steeds met veel plezier herinnerd door Commodore 64-enthousiastelingen. Het kreeg ook lovende kritieken en meerdere prijzen bij de release, waarmee het zijn plaats verstevigde als een van de beste games ooit gemaakt voor het Commodore 64-platform.
RasterBike
In 1988 onderging de gamingwereld een revolutie met de release van RasterBike voor de geliefde Amiga-computer. Dit racespel, ontwikkeld door Andrew Braybrook en uitgegeven door Hewson Consultants, werd al snel een cultklassieker vanwege de snelle actie en verbluffende graphics.
Spelers werden meteen aangetrokken door de levendige en gedetailleerde 3D-beelden die voor die tijd ongekend waren. De game maakte gebruik van een techniek genaamd ray tracing, die vloeiende en realistisch ogende beelden mogelijk maakte. Dit was een grote doorbraak en onderscheidde RasterBike van zijn concurrenten.
Het uitgangspunt van het spel was eenvoudig maar verslavend: spelers moesten op een hogesnelheidsfiets door een reeks futuristische racebanen navigeren, onderweg power-ups verzamelen en obstakels ontwijken. De besturing was soepel en responsief, waardoor het gemakkelijk was om door de uitdagende circuits te manoeuvreren. Eén verkeerde beweging kan een crash tot gevolg hebben, waardoor elke race een extra risico en spanning krijgt.
Een van de opvallende kenmerken van RasterBike was de dynamische soundtrack. De game had een futuristische, elektronische soundtrack die de snelle actie op het scherm perfect aanvulde. De muziek zou veranderen afhankelijk van de voortgang van de speler, waardoor de spanning werd opgebouwd en de algehele meeslepende ervaring werd vergroot.
Maar RasterBike ging niet alleen over snelheid en graphics, het had ook een diepgang die ervoor zorgde dat spelers terugkwamen voor meer. De game had een verscheidenheid aan tracks om uit te kiezen, elk met zijn eigen unieke uitdagingen en gevaren. Er waren ook verschillende spelmodi, waaronder tijdritten en multiplayer, die de herspeelwaarde vergrootten.
Een ander uniek aspect van RasterBike was de toevoeging van power-ups. Deze konden tijdens de race worden verzameld en gaven spelers verschillende vaardigheden, zoals extra snelheid of tijdelijke onoverwinnelijkheid. Dit voegde een extra strategielaag toe aan het spel, omdat spelers moesten beslissen wanneer ze deze power-ups wilden gebruiken om een voordeel te behalen ten opzichte van hun tegenstanders.
Met zijn baanbrekende graphics, verslavende gameplay en dynamische soundtrack werd RasterBike al snel een favoriet bij fans en verstevigde het zijn plaats in de gamegeschiedenis. De invloed ervan is vandaag de dag nog steeds zichtbaar in moderne racegames, en er wordt nog steeds met veel plezier aan herinnerd door Amiga-enthousiastelingen.
Ringside
Ringside was een baanbrekend spel dat in 1989 voor de Commodore 64 werd uitgebracht. Het werd ontwikkeld door alternatieve software en uitgegeven door de iconische Commodore zelf. Deze game zat boordevol actie, spanning en uitdagende gameplay waardoor spelers urenlang verslaafd bleven.
Een van de belangrijkste verkoopargumenten van Ringside was het unieke concept. In tegenstelling tot andere vechtspellen in die tijd, concentreerde Ringside zich op professioneel worstelen in plaats van op traditioneel boksen. Dit voegde een extra laag diepte toe aan de gameplay en zorgde ervoor dat deze opviel in een zee van vergelijkbare titels. Spelers konden kiezen uit een verscheidenheid aan worstelaars, elk met hun eigen kenmerkende bewegingen en speciale vaardigheden, waardoor elke wedstrijd fris en anders aanvoelt.
Een ander opvallend kenmerk van Ringside waren de graphics en het geluid. De ontwikkelaars hebben echt de grenzen van de Commodore 64 verlegd en dat bleek uit de verbluffende beelden van de game. De kleuren waren helder en levendig en de animatie was vloeiend, waardoor elke beweging en counter realistisch aanvoelde. De geluidseffecten waren ook perfect, van het commentaar van de omroepers tot het geluid van de worstelaars die op de mat sloegen, wat bijdroeg aan de algehele onderdompeling van het spel.
Wat Ringside echter echt speciaal maakte, was de uitgebreide carrièremodus. Spelers konden hun eigen worstelaar creëren en zich een weg omhoog banen in verschillende arena's over de hele wereld. De carrièremodus omvatte ook trainingsminigames, waarin spelers de statistieken van hun worstelaar konden verbeteren en nieuwe bewegingen konden leren. Dit voegde een strategisch element toe aan het spel en gaf spelers een gevoel van vooruitgang en prestatie.
De gameplay zelf was eenvoudig maar verslavend. Spelers moesten hun knopaanslagen nauwkeurig timen om verschillende bewegingen uit te voeren, en het tegensysteem voegde nog een strategielaag toe aan de mix. De wedstrijden verliepen snel en vereisten snelle reflexen, waardoor het een spannende ervaring was voor spelers van alle leeftijden. Omdat er een multiplayer-optie beschikbaar was, zorgde Ringside ook voor eindeloze uren plezier voor vrienden en familie.
Ondanks zijn populariteit en lovende kritieken is Ringside helaas nooit op andere platforms uitgebracht. Dit maakt het een waar juweeltje voor Commodore 64-enthousiastelingen en een bewijs van de kwaliteit van het spel en de cultstatus. De impact ervan op de industrie is nog steeds zichtbaar, waarbij veel moderne worstelgames inspiratie putten uit Ringside's unieke gameplay en carrièremodus.
