Spellen uitgegeven door Software Toolworks, Inc., The
Selecteer een uitgever om diens spellen te bekijken.
Wij bieden een volledige lijst van alle uitgegeven spellen.
Evasive Action
Van medeoprichter Glyn Williams van Particle Systems komt Evasive Action, een innovatieve vluchtsimulator met luchtgevechten van 1917 tot de toekomst van de ruimtegevechten in 2064.
Over het geheel genomen is Evasive Action een leuk en eenvoudig spel voor luchtgevechten met meerdere spelers, meer een arcade-achtig actiespel dan een vluchtsimulator. Bugs, inconsistenties en een aantal gameplay eigenaardigheden maken het spel lijkt alsof het niet kan beslissen of het nu een arcade shooter of een realistische vluchtsimulator. Een ruwe diamant, maar niettemin een diamant. Het is het proberen waard voor iedereen die geïnteresseerd is in expansieve vluchtsimulators met een originele premisse.
Glyn Williams geeft op zijn website een interessante geschiedenis van het spel (in zeer bescheiden bewoordingen) vanuit het gezichtspunt van de ontwerper:
'Ik had een 3D-engine op de pc en moest daar iets mee doen. Ik had een kort verhaal 'Dogfight' van William Gibson gelezen, en mijn eerste ingeving was om een spel te maken gebaseerd op gevechten in de Eerste Wereldoorlog. Voordat ik erg ver was, was de wereld vol van gevechtssimulatoren uit de Eerste Wereldoorlog en de simulatiemarkt ging voor een zeer technische en nauwkeurige simulatie. Ik wilde iets doen dat meer op een spel leek: een deathmatch in de lucht.
Evasive Action omvatte luchtgevechten en luchtraces, in 4 verschillende tijdsperioden. Het was een zeer compleet spel, met schiet- en stunt power-ups. Het was ook multiplayer en maakte split-screen en modemverbinding (met een snelheid van 1200 bits per seconde) mogelijk. Het was ook te ambitieus en te complex voor één man die alleen werkte, vooral het coderen in assembler. Tegen de tijd dat het klaar was, leek de technologie erg verouderd, en de vrijgegeven versie had te veel bugs. Ik ben er niet tevreden mee'.
Life & Death
Life and Death, uitgebracht in 1988, was een baanbrekend DOS-computerspel dat de wereld van geneeskunde en medisch onderwijs veranderde. De interactieve videogame, die afstamt van het rijk van de traditionele bordspellen, stelde spelers in staat om echte medische dilemma's aan te pakken die werden gepresenteerd in de context van virtuele patiënten.
De benadering van de game op het gebied van game-ontwerp was radicaal anders dan bij andere DOS-games uit dezelfde periode. Hoewel de gameplay ervaringsgericht was, waardoor spelers mogelijke behandelingsopties konden verkennen, bood de game ook educatieve mogelijkheden om de kennis van een speler over medicijnen te koesteren. Bovendien modelleert het spel het complexe samenspel tussen medische beslissingen en hun uitkomsten, waardoor een gevoel van morele investering in de resultaten van de handelwijze van een speler wordt overgebracht.
In de kern is Life and Death een simulatiespel waarbij een speler beslissingen moet nemen op basis van gepresenteerde medische dilemma's. Naarmate de speler complexere gevallen tegenkomt, neemt de moeilijkheidsgraad toe, waardoor de gebruiker wordt uitgedaagd om zijn groeiende medische kennis op de situatie toe te passen. In tegenstelling tot andere games uit die tijd, werd de voortgang in Life and Death bepaald door het denkproces van de speler in plaats van door de snelheid van hun input.
Leven en dood zorgde niet alleen voor een vermakelijke ervaring, maar bracht ook een revolutie teweeg in de sector van het medisch onderwijs. Door studenten medische dilemma's te laten onderzoeken in een virtuele omgeving zonder de gevolgen in de echte wereld, bood de game een effectief trainingsplatform. Dit hielp medische studenten om ervaring op te doen met het diagnosticeren en behandelen van verschillende ziekten zonder de druk van een real-life setting.
Leven en dood opende een hele nieuwe wereld van onderwijs en amusement, en overbrugde de kloof tussen geneeskunde en computergamen. Door de innovatieve benadering van game-ontwerp konden spelers de fijne kneepjes van het maken van medicijnen verkennen, terwijl ze het belang van kritisch denken bij het nemen van beslissingen ontdekten. In de komende jaren zullen de implicaties van zo'n interactief educatief spel alleen maar duidelijker worden.
Mario is Missing!
Mario is Missing!, uitgebracht in 1992, onderscheidt zich in de wereld van videogames als een uniek educatief avontuur met het iconische personage Mario in de hoofdrol. Deze DOS-game wijkt af van traditionele platformgames en biedt spelers de kans om te experimenteren en te leren terwijl ze Mario's jongere tegenhanger, Luigi, helpen de geliefde loodgieter uit Bowsers klauwen te redden. Tegen een achtergrond van live-action videoclips en levendige graphics, dompelt de game spelers onder in een zoektocht door verschillende steden over de hele wereld, waardoor geografie spannend wordt voor een jonger publiek.
In deze innovatieve titel reizen gamers naar beroemde wereldsteden, waaronder New York, Parijs en Caïro, elk boordevol culturele bezienswaardigheden en weetjes. Spelers communiceren met lokale inwoners, beantwoorden vragen en lossen puzzels op die aanwijzingen vrijgeven die nodig zijn om Mario te redden. Deze opzet stimuleert niet alleen de gameplay, maar ook de educatieve betrokkenheid, doordat spelers kennismaken met de geografie en geschiedenis van verschillende culturen. De integratie van leren in games was een relatief nieuw idee voor die tijd en bood een frisse kijk op hoe videogames in een educatieve context konden worden gebruikt.
De gameplay is eenvoudig, waardoor spelers zich kunnen concentreren op verkenning en interactie in plaats van complexe besturing of gevechten. De nadruk ligt op het verzamelen van gestolen artefacten die Bowser in de steden heeft verstopt. Naarmate spelers verder komen, moeten ze vragen beantwoorden over de verzamelde items, waardoor hun kennis op een plezierige manier wordt versterkt. Deze combinatie van puzzelen en trivia zorgt voor een boeiende ervaring en geeft tegelijkertijd op subtiele wijze nuttige informatie.
De graphics, hoewel een product van hun tijd, brengen de charme van de Mario-franchise effectief over. De personages zijn goed ontworpen en behouden de grillige esthetiek die fans koesteren. De animaties die door de gameplay heen zijn verspreid, voegen een verrijkende laag toe en trekken spelers dieper in het verhaal, terwijl Luigi wanhopig probeert zijn broer te redden. De toegankelijke aard van de game maakt hem geschikt voor een jonger publiek, maar spreekt ook oudere spelers aan die nostalgie en educatieve waarde waarderen.
Critici hebben gemengde gevoelens geuit over Mario is Missing! Hoewel sommigen de inspanningen om te innoveren binnen de educatieve gamewereld toejuichen, beweren anderen dat het de spanning mist die doorgaans geassocieerd wordt met mainstream Mario-titels. Desondanks neemt het een bijzondere plaats in de gamegeschiedenis in als een van de eerste voorbeelden van de combinatie van entertainment en educatie, en illustreert het hoe games verder kunnen gaan dan louter amusement en waardevolle lessen kunnen overbrengen. Al met al biedt Mario is Missing! een interessante blik op de evolutie van educatieve videogames en blijft het een nostalgisch artefact voor degenen die de avontuurlijke geest ervan hebben ervaren.
