Boarder Zone

Boarder Zone to gra wideo z gatunku sport opracowana przez Housemarque Ltd. i wydana przez Infogrames Europe SA w 1999 roku. Obecnie możesz w nią zagrać na Windows.

Do stokówBędąc szczerym, z wiosną w końcu na horyzoncie tutaj w zimnym wschodnim Ontario, ostatnią rzeczą, jaką chcę zrobić, to dotknąć czegokolwiek, co przypomina mi o zimie. Mam już dość śniegu, błota pośniegowego i wszystkich irytujących obowiązków, które się z nimi wiążą. Moja łopata i szczotka do samochodu są w magazynie i nie wyjmę ich, dopóki nie będę mógł przerzucić kalendarza do listopada. łapiesz?

Najwyraźniej niektórzy ludzie tego nie robią.  Infogrames (tu wstawmy darmową pogardę dla Francuzów) wypuściło symulator snowboardu zaprojektowany przez Housemarque Boarder Zone w tym samym czasie, kiedy zielona trawa zaczynała pojawiać się w całym zachodnim świecie. Jak to się ma do dobrego wyczucia czasu? Mając to na uwadze, zainstalowałem tytuł i naostrzyłem swoje krytyczne noże. Już miałem dać Boarder Zone niezły tekstowy łomot, gdy zatrzymał mnie fakt, że to całkiem dobra gra. Poza datą premiery, nie znalazłem zbyt wielu powodów do narzekań. Jest to zabawna i wymagająca gra zręcznościowa, która dokładnie odzwierciedla prędkość i emocje towarzyszące prawdziwej grze. Pomijając kilka problemów z kontrolą (patrz poniżej), jest to godny rywal zeszłorocznego XGames Pro Boarder (patrz moja recenzja) pod każdym względem.

Jeśli kiedykolwiek grałeś w grę snowboardową, lub nawet omyłkowo obejrzałeś dziesięć minut relacji z XGames na ESPN 2, to na pewno wiesz o co chodzi w Boarder Zone. Mianowicie, szybkość i akrobatyka. W zależności od trybu, w którym grasz, będziesz chciał być pierwszym, który dotrze do dna góry lub tym, który zrobi największe wrażenie na niewidzialnych sędziach serią akrobatycznych manewrów. Gra zawiera pięć podstawowych opcji dla aspirujących snowboardzistów. Arcade pozwala na rywalizację w pojedynczym przejeździe, Time Attack, Pipe, Big Air lub Top 5. Wyścigi to proste przejazdy do mety, a Time Attack to przejazdy treningowe, które pozwalają zawodnikom eksperymentować z różnymi trasami w dół zbocza góry. Pipe i Big Air koncentrują się na akrobatyce. Pierwszy z nich pozwala na wykonanie kilkudziesięciu trików na halfpipe, podczas gdy drugi zmusza do skupienia całej energii na wielkim skoku przed tłumem. Oba są świetne, ale nic nie pobije fajki pod względem zabawy i intensywności. Top 5 pozwala Ci rywalizować z pięcioma najlepszymi wynikami w Time Attack. Mistrzostwa to wyścig na trasie, w którym awansujesz na szczyt trzech klubów snowboardowych. Zajmij miejsce w pierwszej trójce z dwunastu zawodników w swoim obecnym klubie, a awansujesz do lepszego klubu z wyższą drużyną. Pomyśl o tym trybie jako o skrzyżowaniu gry sezonowej i turniejowej oferowanej przez większość tradycyjnych tytułów sportowych. Sukces w tej grze odblokowuje również trasy do gry w trybie Arcade. Pokazy zawodów, treningi i multiplayer (przez LAN, nie sieć) są dokładnie tym, czego można się spodziewać.

Do Twojej dyspozycji jest sześciu różnych jeźdźców, którzy pod Twoim imieniem zostaną poprowadzeni przez te wydarzenia. Są to standardowe archetypy 'skate or go home'. Craig Tyron jest zbyt fajny, żeby być zawodowcem, Karl Ung to były surfer, a Ulrika Reqvist była buntowniczką, która spała na dworcach autobusowych, dopóki nie usłyszała wezwania Rossignola. A jeden z nich to dzieciak o imieniu Mike Koontz. Wybierz go, a usłyszysz, jak spiker starannie wymawia jego imię co około sześć sekund. Rozumiesz? Francuzi chyba lubią Porky'ego i stare filmy Jerry'ego Lewisa. W sumie dziesięć desek (niektóre z nich są początkowo zablokowane) jest dostępnych dla Twojej przyjemności z jazdy. Każda z nich jest oceniana pod względem szybkości, rotacji i elastyczności, choć podczas gry nie zauważyłem między nimi dużej różnicy. Wszystkie wydawały mi się trochę sztywne. W grze znajduje się dziewięć tras do pokonania. Znajdują się one w trzech różnych typach terenu - alpejskim, leśnym i wiejskim - i są oceniane jako łatwe, średnie lub trudne.

Wartości prezentacyjne są bardzo wysokie.  Boarder Zone obsługuje rozdzielczości do 1600x1200 w 32-bitowym kolorze, co sprawia, że wyścigi są dość dynamiczne. Imprezy mogą odbywać się o każdej porze dnia, pod gołym niebem lub w warunkach śnieżnych. Dodatkowego dramatyzmu dodaje kolorowe oświetlenie rzucane przez race ustawione do oświetlania torów. Jedynym minusem jest problem z zacinaniem się, który sprawia, że zawodnicy wpadają czasem po kolana w śnieg. Efekty dźwiękowe nie są więcej niż przeciętne. Stosunkowo wysoką jakość psuje irytujący nastoletni shit rock (choć może się starzeję) i komentator na co

Możliwe, że oferujemy wiele plików do pobrania, jeśli dostępne są różne wersje.