Burnin Rubber to gra wideo z gatunku wyścigi / jazda opracowana przez Colosoftware i wydana przez Colosoftware w 1983 roku. Obecnie możesz w nią zagrać na Commodore 64.
U progu nowej ery komputerów domowych, w 1983 roku małe studio wydało grę Burnin Rubber na Commodore 64 – tytuł, który obiecywał prędkość i adrenalinę w skromnym, kwadratowym kartridżu. Nakręcona w dymnym blasku automatów, przeniesionym do salonu, gra zapraszała graczy do zapinania pasów i rywalizacji na kilku krętych torach. Sprzęt poruszał się w ramach oszczędnego budżetu sprite'ów, a programiści wykorzystywali rastrowe triki i sprytne cykle kolorów, aby stworzyć przekonujące wrażenie prędkości.
Sterowanie oferowało responsywne kierowanie za pomocą klawiatury lub joysticka, a gracze kontrolowali przyspieszenie i hamowanie z satysfakcjonującym trzaskiem. Cel wykraczał poza pierwsze przekroczenie linii mety; zakręty wymagały kontrolowania przepustnicy i dyscypliny, podczas gdy rywalizujące samochody walczyły o pozycję. Prosty dół oferował niebezpieczeństwo: plamy oleju, żleby, a od czasu do czasu pułapki, które wprawiały pojazdy w ruch pod nowymi kątami driftu. Okrążenia były liczone, próby czasowe nagradzały precyzję, a prosta sztuczna inteligencja utrzymywała asfalt w niespokojnym stanie w trybie dla jednego gracza.
Graficznie Burnin Rubber jechał z perspektywy top-down lub zza samochodu, w zależności od etapu, wykorzystując sprite'y 8x8, sprytnie skalowane, aby sugerować głębię. Paleta barw faworyzowała głośne barwy podstawowe z neonowymi smugami sugerującymi ruch. Dźwięk wydobywał się z SID-a jako chropowaty ryk silnika, brzęk metalu i pisk opon, gdy trasa wymagała równowagi. Liczba klatek na sekundę czasami wahała się, ale wrażenie prędkości rzadko malało, ponieważ projektanci dostroili przewijanie, aby trasa była wyraźna.
Różnorodność tras obejmowała miejskie ulice, nadmorskie wstęgi, zarysy pustyni i przemysłowe bulwary, z których każdy oferował charakterystyczne zagrożenia i skróty. Tryb dla dwóch graczy pozwalał znajomym na pojedynkowanie się, wymieniając ciosy na wspólnym ekranie, co jest nieodłącznym elementem domowych mikrowyścigów. Do kartridża dołączono sfatygowaną instrukcję pełną wskazówek, fragmentów map i okazjonalnych kodów, które obiecywały szybsze triumfy. Choć skromna jak na standardy lat 80., gra Burnin Rubber zbudowała społeczność, która wymieniała się wskazówkami, rekordami i trasami zaprojektowanymi przez fanów w newsletterach i grupach użytkowników.
Choć szybko przyćmiona przez szybsze kontynuacje, tytuł pozostawił ślad jako dowód na to, że komputery domowe mogą naśladować tempo gier arcade bez konieczności przeskakiwania przez sprzęt. Kolekcjonerzy pamiętają jej uparty urok, sposób, w jaki prosty tor mógł wyczarować godziny emocjonującej rywalizacji; zwrot „spalić gumę” stał się skrótem od określenia, jak sprite'y mogą przekraczać swoje granice. W annałach wczesnych gier wyścigowych na C64 ta spekulacyjna odsłona uosabia epokę, w której ambicja wyprzedziła krzem, a gracze nauczyli się odczytywać prędkość z ekranu.
Pobierz grę
Możliwe, że oferujemy wiele plików do pobrania,
jeśli dostępne są różne wersje.
