Gry stworzone przez Andrew Greenberg, Inc.
Oferujemy listę firm, które tworzyły gry abandonware.
Wybierz firmę, aby zobaczyć jej gry.
Aby ułatwić wyszukiwanie, użyj paginacji według liter lub cyfr.
Wizardry: Legacy of Llylgamyn - The Third Scenario
Wizardry: Legacy of Llylgamyn – The Third Scenario to klasyczna gra wideo RPG wydana w 1986 roku. Opracowana pod marką Sir-tech, jest trzecią częścią niezwykle udanej serii Wizardry i nadal cieszy się dużym uznaniem graczy w każdym wieku.
Gracze w grze wideo zostają wrzuceni do wypełnionej fantazją krainy z uroczymi postaciami i narracją, która jest zarówno wesoła, jak i pełna przygód. Rozgrywkę rozpoczynamy w momencie przybycia głównego bohatera do małego, fikcyjnego miasteczka Trebor. W miarę rozwoju historii postać eksploruje różnorodne środowiska, od lochów i jaskiń po starożytne zamki i ruiny.
Walka jest integralną częścią gry, a gracze muszą walczyć z szeroką gamą wrogów, aby zdobyć doświadczenie i rozwinąć fabułę. Bitwy toczą się turowo i wykorzystują szeroką gamę broni, zaklęć i magicznych przedmiotów, które można znaleźć w trakcie gry. Dobrze wykonana grupa postaci dodaje elementowi strategicznemu gry i pozwala na większy zakres strategii podczas walki.
Rozgrywka jest ogólnie postrzegana jako bardzo przystępna zarówno dla doświadczonych, jak i początkujących graczy. Zadania i łamigłówki są zintegrowane z grą i zapewniają dodatkową warstwę napięcia i trudności. Skrzynie i zamknięte drzwi można otwierać, aby otrzymać przedmioty, broń i zadania, a lochy są wypełnione tajnymi przejściami i tajemniczymi zakątkami.
Grafika gry nadal pozostaje niezmienna pomimo jej wieku, ze szczegółowymi obrazkami i niespotykanym dotąd poziomem głębi. Muzyka w grze również wytrzymuje próbę czasu i posiada wiele wersji tego samego motywu, które zmieniają się w zależności od różnych warunków, takich jak lokalizacja i bitwa.
Ta szanowana gra RPG jest ponadczasowym skarbem i nadal warto w nią grać. Dzięki wciągającej historii i klasycznym elementom gra będzie bawić graczy przez wiele godzin. Gracze na każdym poziomie umiejętności znajdą coś dla siebie w Wizardry: Legacy of Llylgamyn – The Third Scenario.
Wizardry: Proving Grounds of the Mad Overlord
Wizardry: Proving Grounds of the Mad Overlord ukazało się w 1984 roku i od razu wydało się inne niż większość dungeon crawlerów z tamtej epoki. Stworzone przez Sir-Tech na system DOS, fantasy adventure traktowało jako drobiazgowy problem systemowy: rekrutacja zdolnych bohaterów, zstąpienie do labiryntu zbudowanego tak, by karać za skróty, i prowadzenie skrupulatnych notatek, ponieważ pamięć nie jest tak niezawodna, jak prowadzenie ewidencji. Nastrój gry był ponury, a jednocześnie dziwnie zachęcający, z ciągłym poczuciem, że ciekawość zostanie nagrodzona tylko wtedy, gdy drużyna przetrwa wystarczająco długo, by dowiedzieć się, co kryje kolejny korytarz.
Sednem rozgrywki jest turowy, sterowany menu rytm, który wymaga od graczy planowania, a nie reagowania. Tworzysz drużynę sześciu postaci o różnych archetypach, a następnie zarządzasz ich szkoleniem, ekwipunkiem i gotowością między pomieszczeniami. Starcia rozgrywają się w ustrukturyzowanych rundach, a wybory taktyczne wpływają na skuteczność trafień, rodzaje obrażeń i szanse przetrwania. Eksploracja przypomina kontrolowane zejście: każda decyzja o odpoczynku, wycofaniu się lub pójściu naprzód zmienia tempo kampanii, a niepewność gry sprawia, że każda sesja jest napięta.
Sam loch jest prawdziwą postacią. Podłogi są usiane pomieszczeniami, wąskimi przejściami, śmiercionośnymi sztuczkami i zagrożeniami, od prostych obrażeń po efekty statusu podkopujące pewność siebie. Pułapki i zasadzki nie są ozdobą; zmuszają graczy do docenienia zwiadu, ostrożnego sondowania i brutalnej matematyki wyczerpania. Postęp zależy od identyfikowania zagrożeń, odczytywania sygnałów z otoczenia i wykorzystywania synergii drużyny, takich jak zasięg leczenia, wsparcie dystansowe i kontrola tłumu.
W wersji DOS rozgrywka odbywa się za pośrednictwem użytkowego interfejsu, który nadal wydaje się zaskakująco czytelny. Kolejność tur, dzienniki walk i panele statusu kładą nacisk na przejrzystość, a nie na widowiskowość, co pasuje do surowego charakteru gry. Zapisywanie i wczytywanie stają się częścią strategii, a nie czymś drugorzędnym, ponieważ konsekwencje permanentnej śmierci mogą zmienić nieostrożny eksperyment w drużynę, która ponownie się zbuntowała. Wielu nowicjuszy uważa, że krzywa uczenia się jest stroma, ale to tarcie pomaga również wyjaśnić, dlaczego weterani wciąż wracali, aby testować optymalizacje i odkrywać bezpieczniejsze ścieżki.
Jego dziedzictwo jest związane zarówno z wpływem, jak i nostalgią. Wizardry spopularyzowało rozbudowane zarządzanie drużyną i proceduralne konsekwencje w lochach, inspirując późniejsze klasyki gier RPG, które zaadaptowały podobne idee dotyczące presji zasobów, optymalizacji postaci i przemierzania świata jako rozbudowaną łamigłówkę. Nawet teraz Mad Overlord pozostaje punktem odniesienia dla graczy, którzy lubią wyczerpujące wyzwania i chcą, aby ich triumf był zasługą procedur, a nie szczęścia.
Wizardry: The Return of Werdna - The Fourth Scenario
Wizardry: The Return of Werdna - The Fourth Scenario, wydany w 1988 roku, był czwartą częścią popularnej serii gier DOS, Wizardry. Ta gra, stworzona przez Sir-Tech Software Inc., przesunęła granice tradycyjnych gier RPG fantasy, wprowadzając nowe funkcje i wyzwania dla graczy.
Fabuła gry opowiada historię Werdny, złego czarodzieja z pierwszej części Wizardry, który powrócił z martwych i pragnie zemsty na graczach. Gracz wciela się w grupę poszukiwaczy przygód, którzy muszą przedostać się przez zdradziecki labirynt Werdny i pokonać go raz na zawsze. W przeciwieństwie do poprzednich gier Wizardry, ta część pozwala graczom wybrać, któremu z wielu wyzwań chcą stawić czoła w dążeniu do pokonania Werdny.
Jedną z najbardziej imponujących i unikalnych cech Wizardry: The Return of Werdna była imponująca grafika i efekty dźwiękowe. W porównaniu z innymi grami DOS tamtych czasów, grafika była na najwyższym poziomie, ze szczegółowymi ilustracjami i realistycznymi animacjami. Efekty dźwiękowe i muzyka dodały grze głębi i zanurzenia, czyniąc ją naprawdę ekscytującym przeżyciem dla graczy.
W czwartej części rozgrywka została również ulepszona, dodając nowe klasy i rasy do wyboru, takie jak Ninja, Samuraj i Hobbit. Każda klasa miała swoje własne, unikalne umiejętności i zdolności, dodając do gry warstwę strategii i podejmowania decyzji. Dodatkowo gracze mogli personalizować swoje postacie za pomocą unikalnego wyposażenia i magicznych przedmiotów znalezionych w trakcie gry, dzięki czemu każda postać była naprawdę wyjątkowa.
Poziom wyzwania w Wizardry: The Return of Werdna również został znacznie zwiększony w porównaniu z poprzednimi częściami. Labirynt był pełen śmiercionośnych pułapek, zagadek i potężnych wrogów, co jeszcze bardziej utrudniało graczom dotarcie do legowiska Werdny. Dodało to dodatkową warstwę emocji i napięcia, ponieważ gracze musieli wykorzystać wszystkie swoje umiejętności i zasoby, aby przetrwać i awansować w grze.
Jednym z aspektów odróżniających Wizardry: The Return of Werdna od innych gier DOS była możliwość powtarzania rozgrywki. Dzięki mnóstwu wyzwań i alternatywnym trasom do pokonania gracze mogli za każdym razem doświadczyć innej gry. Zwiększyło to ogólną trwałość gry, czyniąc ją ulubieńcem fanów wśród graczy DOS.
