Gry stworzone przez Andrew Spencer Studios
Oferujemy listę firm, które tworzyły gry abandonware.
Wybierz firmę, aby zobaczyć jej gry.
Aby ułatwić wyszukiwanie, użyj paginacji według liter lub cyfr.
Ečstatica
Ecstatica to jedna z najbardziej unikalnych i wciągających przygodówek akcji, ale także jedna z najbardziej kontrowersyjnych ze względu na nonszalanckie ukazywanie przemocy i nagości.
Jesteś samotnym podróżnikiem, który zatrzymuje się po nowe zapasy w Tirich, małej 10-wiecznej wiosce, tylko po to, by odkryć, że demon został uwolniony i wyrusza na szał zabijania. Miejscowa panna czarnoksiężnika, Ecstatica, leży w głębokim transie opętana przez demona. Kilku ocalałych daje ci wskazówki co do tego, co się dzieje i jak uratować pannę. Masz możliwość grania jako mężczyzna lub kobieta, choć wybór kobiecej postaci jest oczywiście po myśli, jak będziesz określane jako "on" w całej grze i będziesz ścigany przez dobrze obdarzonych kobiet. Ecstatica wykorzystuje nowatorską technologię "elipsoidalną" do animacji postaci, dzięki czemu uzyskuje się bardzo realistyczne ruchy, które są krokiem naprzód w stosunku do wielokątnych postaci z Alone in The Dark. Jedną z mocnych stron gry jest potężne AI przeciwników. Potwory są zaskakująco inteligentne: będą cię szukać, zasadzać się na ciebie i próbować obezwładnić lub zabić. Jest kilka rodzajów broni, których możesz użyć, ale będziesz często ginąć, ponieważ sterowanie walką wymaga przyzwyczajenia, a potwory są na tyle inteligentne, że łączą się w grupy. Choć gra kładzie nacisk na akcję, Ecstatica jest grą przygodową, w której pojawiają się zagadki, które musisz rozwiązać, aby przejść dalej, nawet jeśli są to zagadki fizyczne, takie jak znalezienie sposobu na dotarcie do drzwi, które są poza twoim zasięgiem. W przeciwieństwie do Alone in The Dark, możesz mieć przy sobie tylko jeden przedmiot w ekwipunku, więc będziesz musiał błądzić po mieście, próbując znaleźć zastosowanie dla przedmiotu w ręce, zanim podniesiesz kolejny (choć możesz go upuścić). To, co czyni Ecstatica kontrowersyjnym, to przedstawienie niektórych świętokradczych, wulgarnych i brutalnych scen. Na przykład, będziesz musiał wykraść świętą relikwię z kościoła, a mnisi mogą zginąć w trakcie gry. Twoja męska postać będzie również korzystać z kilku okazji do oddawania moczu, a także będzie świadkiem scen tortur i nagości frontalnej. Jednakże, ponieważ te postacie są elipsoidalne, ich nagość nie powinna nikogo zbytnio urazić, choć wskazówki dla rodziców są zdecydowanie zalecane, jeśli chcesz, aby dzieci oglądały tę grę. Bardzo podobała mi się Ecstatica, póki trwała, ale widzę, dlaczego jest to mieszany worek. Jak trafnie opisuje Tim Chown dylemat jednego z recenzentów: "Ecstatica to gra niezwykła, bez wątpienia. To, czy gra przypadnie ci do gustu, zależy od tego, jak bardzo będziesz tolerować niektóre z gorszych aspektów rozgrywki, doceniając jednocześnie dopracowane animacje i fabułę. To subiektywna opinia i całkiem możliwe, że komuś innemu nie będzie przeszkadzał punkt widzenia i kwestie czasowe. Moje serce chce, żebym polecił Ecstatica, ale moja głowa mówi nie". Jeśli nie zraziły Cię opisane przeze mnie sceny, to zapraszam do spróbowania. Gra nie jest w żadnym stopniu grą obowiązkową, ale byłem rozczarowany jej zakończeniem. Mimo krótkiego czasu trwania, gra zawiera mnóstwo zachwycających animacji i nowatorskich elementów rozgrywki, które zadowolą fanów przygodówek akcji. Polecam, z kilkoma zastrzeżeniami.
Ecstatica II
Ecstatica II to gra DOS wydana w 1997 roku przez Andrew Spencer Studios. Jest to kontynuacja oryginalnej gry Ecstatica, która ukazała się w 1994 roku. Akcja gry toczy się w mitycznym świecie Tirich, krainie pełnej nadprzyrodzonych stworzeń i mrocznej magii. Ecstatica II to gra typu survival horror, która przenosi graczy w zły i wytrącający z równowagi świat, w którym niebezpieczeństwo czai się za każdym rogiem.
Gra opowiada historię młodego mnicha imieniem Peloche, którego misją jest powstrzymanie wskrzeszenia potężnego demona znanego jako „Odkupiciel”. Peloche musi poruszać się po mrocznych i zdradliwych środowiskach, walcząc z przerażającymi stworzeniami i rozwiązując zagadki, aby osiągnąć swój ostateczny cel. Grafika gry, choć przestarzała jak na dzisiejsze standardy, w momencie jej premiery była przełomowa. Zastosowanie technologii przechwytywania ruchu nadało grze poziom realizmu, rzadko spotykany w grach komputerowych tamtej epoki.
Jedną z najbardziej unikalnych cech Ecstatica II jest dynamiczny system kamer. Gra wykorzystuje „kamerę pościgową”, która śledzi ruchy Peloche'a i zapewnia widok na jego otoczenie w czasie rzeczywistym. To nie tylko zwiększa immersję w grze, ale także stwarza poczucie napięcia i pilności, gdy kamera przesuwa się wraz z ruchami gracza, sprawiając wrażenie, że niebezpieczeństwo może czaić się tuż poza zasięgiem wzroku.
Oprócz imponującej grafiki i systemu kamer, Ecstatica II może poszczycić się także niesamowicie klimatyczną ścieżką dźwiękową. Niesamowita i złowieszcza muzyka nadaje ton grze i zwiększa ogólne poczucie grozy, które przenika przez cały czas. Efekty dźwiękowe są równie niesamowite, z warczeniem i wrzaskami potworów wywołujących dreszcze po plecach gracza.
Rozgrywka w Ecstatica II to połączenie eksploracji, walki i rozwiązywania zagadek. System walki w grze jest wyjątkowy, ponieważ pozwala graczom celować w określone części ciała wrogów. Dodaje to do walki warstwę strategii, ponieważ gracze muszą zdecydować, czy celować w słabe punkty, czy wybrać bardziej bezpośrednie podejście. Łamigłówki w grze są trudne, ale niezbyt frustrujące i zwiększają ogólne poczucie zanurzenia.
Jedną z wyróżniających się cech Ecstatica II jest nieliniowa narracja. Narracja w grze nie jest przedstawiona w sposób liniowy, a gracze muszą zebrać informacje z różnych źródeł, aby w pełni zrozumieć historię. To sprawia, że gra bardziej przypomina podróż odkrywczą niż doświadczenie oparte na scenariuszu.
