Gry stworzone przez Byron Preiss Video Productions, Inc.
Oferujemy listę firm, które tworzyły gry abandonware.
Wybierz firmę, aby zobaczyć jej gry.
Aby ułatwić wyszukiwanie, użyj paginacji według liter lub cyfr.
Dragonworld
Dragonworld, wydany w 1984 roku, to klasyczna gra DOS, która nadal urzeka graczy swoim unikalnym połączeniem fantasy i strategii. Opracowany przez Delta 4 Software i opublikowany przez Jetsoft, Dragonworld od razu stał się hitem. Dało graczom szansę na odkrycie bogatego i tętniącego życiem świata pełnego mitycznych stworzeń i wymagającej rozgrywki.
Osadzeni w średniowiecznym świecie, gracze wcielają się w potężnego czarodzieja, którego zadaniem jest obrona swojego królestwa przed dzikimi smokami zamieszkującymi tę krainę. Gra składa się z ośmiu poziomów, każdy z własnymi, odrębnymi wyzwaniami i celami. Już od pierwszego poziomu gracze są zanurzeni w pięknie stworzonym świecie ze szczegółową grafiką i urzekającą ścieżką dźwiękową.
Jednym z najbardziej unikalnych aspektów Dragonworld jest rozgrywka. W przeciwieństwie do tradycyjnych gier DOS w tamtym czasie, Dragonworld wymagał od graczy strategicznego myślenia i dokładnego planowania swoich ruchów. Dodało to grze głębi i złożoności, co było rzadko spotykane w innych tytułach tamtych czasów. Gracze muszą mądrze wykorzystywać swoje zasoby i ostrożnie zarządzać swoją armią rycerzy, smoków i magicznych zaklęć, aby pokonać wrogów i ukończyć każdy poziom.
Dragonworld szczyci się także fascynującą fabułą, która rozwija się w miarę postępów gracza na każdym poziomie. Gra jest pełna kolorowych postaci i intrygujących zwrotów akcji, które utrzymują graczy w napięciu i motywują do kontynuowania swoich poszukiwań. Dodatkowo Dragonworld oferuje wiele zakończeń w zależności od wyborów dokonywanych przez graczy w trakcie gry, zwiększając poziom powtarzalności rozgrywki i umożliwiając graczom tworzenie własnych, unikalnych wrażeń z gry.
Kolejną godną uwagi cechą Dragonworld jest ścieżka dźwiękowa. Muzyka w grze, skomponowana przez znanego muzyka Roba Hubbarda, dodaje dodatkowej warstwy zanurzenia i atmosfery do i tak już wciągającej rozgrywki. Od epickich motywów bitewnych po zapadające w pamięć melodie – ścieżka dźwiękowa doskonale uzupełnia fantastyczny świat Dragonworld i pozostawia niezatarte wrażenie na graczach.
Sukces Dragonworld nie ograniczał się tylko do rozgrywki i historii. Gra oferowała także unikalną opcję rozgrywki wieloosobowej, pozwalającą graczom na rywalizację między sobą w bezpośredniej walce. Ta funkcja wyprzedziła swoje czasy i dodała nowy, ekscytujący wymiar do i tak już uzależniającej rozgrywki.
Fahrenheit 451
Dla posiadaczy DOS-a w 1984 roku, Fahrenheit 451 pojawił się niczym pudełko żarzących się węgli, nawiązując do Raya Bradbury'ego, a jednocześnie zachowując wyraźnie grywalny charakter. Wydana przez Mindscape i kojarzona z rosnącą erą komputerów domowych, gra przekształciła znany dystopijny motyw przewodni w napięte, oparte na przechodzeniu gry doświadczenie. Fabuła koncentruje się na strażaku polującym na literaturę, jednak wybory gracza stopniowo przechylają się ku wątpliwościom i dążeniu do celu. Jeszcze przed naciśnięciem klawiszy menu programu sugeruje pilną potrzebę: coś zawsze płonie w tle tej nocy.
Wizualnie tytuł opiera się na oszczędnej grafice i dynamicznych ekranach tekstowych, a styl ten zmusza wyobraźnię do dostarczenia brakującego blasku ognia. Poruszanie się i interakcja są proste, ale nawigacja po pomieszczeniach i ulicach wymaga cierpliwości, ponieważ wskazówki kryją się w dziwnych zakamarkach podpowiedzi. Ścieżka dźwiękowa nie jest orkiestrowa, jednak sporadyczne piski i trzaski tworzą nerwowy rytm. Gdy otwierasz regał z książkami lub przeglądasz stronę, informacje zwrotne pojawiają się szybko, zachęcając do eksperymentowania, bez nadmiernego zagłuszania akcji w menu.
Rozgrywka to niepewne połączenie przygody i skradania. Musisz przeszukiwać trasy, radzić sobie z ograniczonymi możliwościami i interpretować fragmenty dialogów, które bardziej przypominają raporty z inwigilacji niż rozmowy. Niektóre sceny nagradzają staranne wyczucie czasu, ponieważ zbyt bezpośrednie podejście uruchamia alarm lub blokuje postęp. Silnik scenariusza faworyzuje krótkie, konkretne opisy, dzięki czemu każda decyzja ma zauważalny ciężar gatunkowy. Jeśli przegapisz jakiś przedmiot wcześniej, cofanie się może przerodzić się w poszukiwanie skarbów przez identyczne korytarze, jednak ta powtarzalność stopniowo buduje w tobie lęk.
W miarę rozwoju fabuły gra skłania się ku moralnemu tarciu Bradbury'ego, ale robi to raczej poprzez atmosferę niż przemówienia. Zaufanie jest kruche; przyjazne postacie niezależne mogą w jednej chwili dawać wskazówki, a w następnej znikać, jakby wycięte z pamięci. Centralna tajemnica kręci się wokół zakazanych tekstów, a rosnące przywiązanie gracza do nich zmienia sposób rozwiązywania misji. Pod koniec samo otoczenie zdaje się brać udział w rozgrywce, przechodząc od uległości do szaleńczej ucieczki, a wybory kończą się odczuwalnymi konsekwencjami.
Chociaż nigdy nie stała się hitem kinowym, wersja na DOS zyskała szacunek wśród miłośników gatunku, którzy z przyjemnością rozszyfrowywali jej zagadkową logikę. Gra zdradza swój wiek, prosząc o próby i błędy, ale główny pomysł wciąż trafia z zaskakującą siłą. Dla graczy retro oferuje zwięzłą lekcję tego, jak literatura dystopijna może przełożyć się na interaktywną presję, gdzie przetrwanie zależy od ciekawości, a nie brawury. To połączenie sprawia, że warto ją śledzić nawet dziś.
Treasure Island
Jim Hawkins jest młodym człowiekiem, który pracuje w "Admiral Benbow", gospodzie swoich rodziców. Pewnego dnia kapitan morski o imieniu Billy Bones zajmuje pokój w gospodzie i zostaje na kilka miesięcy. Niewidomy człowiek o imieniu Pew przybywa i pokazuje Billy coś, co powoduje, że ma atak serca. Jim jest świadkiem wszystkiego i spieszy na pomoc kapitanowi, który opowiada mu o swojej skrzyni morskiej i jego relacji z kapitanem Flintem, słynnym piratem. Po jego śmierci Jim bierze klucz wiszący na zwłokach i otwiera skrzynię martwego kapitana, aby odebrać ostatnią zapłatę. W środku znajduje paczkę i postanawia zanieść ją do dwóch swoich arystokratycznych znajomych, doktora Liveseya i giermka Johna Trelawneya. Odkrywają dziennik i mapę skarbów i postanawiają wyruszyć na wyspę w poszukiwaniu łupów.
Treasure Island to tekstowa przygodówka, będąca adaptacją klasycznej powieści Roberta Louisa Stevensona z 1883 roku o tym samym tytule. W przeciwieństwie do książki, gra jest napisana w perspektywie drugiej osoby. W przeciwnym razie, gra jest zgodna z oryginalną fabułą: gracz wciela się w rolę Jima Hawkinsa i musi wykonać te same czynności, co bohater powieści. Powoduje to bardziej klaustrofobiczny projekt, ponieważ gracze, którzy nie znają książki, muszą zgadywać, co robić dalej. Aby pomóc złagodzić ten problem, inne postacie działają jako rodzaj wbudowanego systemu podpowiedzi. Gracz może zapytać ich o cokolwiek, a oni udzielą wskazówek, jeśli będą one dostępne. Parser akceptuje większość standardowych cech Infocomu, takich jak zaimki i komendy łańcuchowe.
