Gry stworzone przez CPIO Multimédia
Oferujemy listę firm, które tworzyły gry abandonware.
Wybierz firmę, aby zobaczyć jej gry.
Aby ułatwić wyszukiwanie, użyj paginacji według liter lub cyfr.
Alive ....Behind the Moon....
Na oddalającej się od Ziemi tarczy Księżyca nieznany element kosmiczny powoduje zmiany atmosferyczne. Tak więc James Butterfield, zhańbiony, zwolniony astronauta, leci ze swoim przyjacielem Svenem na Księżyc, aby sprawdzić sytuację i zdobyć nagrodę w wysokości miliona dolarów. Oczywiście, statek kosmiczny rozbija się. Pierwszym zadaniem jest więc znalezienie lekarstwa dla rannego Svena. Po rozwiązaniu tego problemu James eksploruje Księżyc i spotyka wiele obcych ludów, takich jak Gouakowie, Wounkowie czy Amazonki.
Interfejs użytkownika składa się z wielu okien. Okno główne znajduje się w prawym górnym rogu, gdzie wyświetlany jest obraz bieżącego widoku lub partnera rozmowy. Gracz może tam klikać na przedmioty, aby je podnieść lub używać elementów ekwipunku do rozwiązywania zagadek. Niektóre obiekty są pokazywane w widoku zbliżenia w oknie po lewej stronie okna głównego po kliknięciu na nie. Tam można nimi dalej manipulować. Nad tym oknem znajduje się mini mapa. Poniżej głównego okna znajduje się panel, w którym można wybrać główne akcje, np. patrz, rozmawiaj lub walcz. Po lewej i prawej stronie tego panelu znajdują się ekrany ekwipunku, na których możesz używać i łączyć przedmioty. Wreszcie, po lewej stronie znajdują się paski pokazujące aktualne statystyki zdrowia, zmęczenia, wytrzymałości i głodu. Powinny być one utrzymywane na odpowiedniej wysokości podczas jedzenia, spania itp.
Podczas rozmowy z kimś interfejsy zmieniają się na inny ekran, gdzie po lewej stronie od głównych okien można wybrać możliwe odpowiedzi. Pod oknem głównym wyświetlane są wypowiedzi drugiej osoby. Śmierć czeka za każdym rogiem, krok w złym kierunku, błędna odpowiedź lub przegrana walka prowadzi do indywidualnego ekranu game over.
L'affaire Morlov
Ukryta pod zakurzonymi półkami zapomnianego oprogramowania, L'affaire Morlov wypłynęła szeptem od entuzjastów retro. Wydana w 1996 roku na DOS-a gra oferowała osobliwą mieszankę śledczego nastroju, filmowej tajemnicy i zagadkowej rozgrywki. Gracze wcielali się w znużonego detektywa ścigającego zaginionego dyplomatę przez zasypane śniegiem ulice i mroczne biura. Ambicje gry wydawały się znaczące jak na tamte czasy, opierając się na atmosferze, sprytnych przebraniach i cierpliwej dedukcji, a nie na szybkich refleksach, efektownych efektach i cichych triumfach.
Taktyczny kręgosłup gry opierał się na skromnym ekwipunku i mapie wypełnionej niebieskim atramentem. Gracze prowadzili rozmowy, otwierali zamki i katalogowali wskazówki za pomocą dziennika, który przypominał notatnik detektywa, a nie nakładkę na ekran. Grafika opierała się na surowych sylwetkach, ziarnistych teksturach i bladej palecie barw, przywodzącej na myśl korytarze oświetlone gazem. Dźwięki podsycały napięcie odległymi syrenami i melancholijną ścieżką dźwiękową fortepianu, łącząc oszczędność z nastrojem, by sugerować tętniące życiem miasto, a nie statyczny labirynt czekający na cierpliwe rozszyfrowanie.
Morlov nagradzał ciekawość bardziej niż szybkość, nagradzając graczy, którzy splatali fragmenty w wiarygodne teorie. Zagadki faworyzowały logikę i obserwację, czasami ukrywając kluczowe elementy za prozaicznymi zadaniami, takimi jak porządkowanie szafy na dokumenty czy rozszyfrowywanie zaszyfrowanej wiadomości. Przygoda unikała sztywnych samouczków, ufając graczom w improwizację. Jej nieliniowa struktura oznaczała, że różne ścieżki mogły prowadzić do zbieżnych wniosków, a plotki głosiły, że istniały dwa lub więcej zakończeń, w zależności od wyborów zapisanych w notatniku przez dociekliwych archiwistów na całym świecie.
W tamtym czasie krytycy chwalili nastrój, ale sprzeciwiali się sporadycznej toporności, będącej efektem ubocznym dostosowania ambicji do ograniczonego sprzętu. Nieporęczne sterowanie klawiaturą i uparte ekrany ładowania stały się tematami rozmów w czasopismach hobbystów, jednak miłośnicy bronili tej gry jako kunsztownej narracji. L'affaire Morlov wyróżniało się na tle zatłoczonego krajobrazu gier akcji z połowy lat 90., oferując refleksyjne tempo i poczucie miejsca, które utrzymywało się nawet po zgaśnięciu ekranu. Kolekcjonerzy wciąż wymieniają się anegdotami i odnajdują odrestaurowane egzemplarze, aby zachować jej aurę.
Gra krąży jako ciekawostka dla tych, którzy cenią sobie klimat epoki, a nie bombastyczne widowisko. Entuzjaści doceniają jej powściągliwość, zręczne wprowadzanie w błąd i cichą odwagę, by pchnąć przestarzały silnik w stronę psychologicznej głębi. Fani łatają luki w emulacji, tłumaczą wskazówki i dzielą się monologami o tym, co Morlov znaczył dla ich poczucia tajemniczości. Choć od premiery dzielą ich dekady, sprawa wciąż przypomina, że narracja i zagadki mogą współistnieć w kodzie i cierpliwym projekcie.
The Morlov Affair
The Morlov Affair to klasyczna gra DOS typu „wskaż i kliknij” wydana w 1996 roku przez Premeditated Games. Gra osadzona w tajemniczym świecie pełnym intryg i niebezpieczeństw opowiada historię młodego detektywa o imieniu Harry Morlov, który próbuje rozwiązać zagadkową sprawę. Dzięki oszałamiającej grafice, wciągającej rozgrywce i wciągającej fabule, The Morlov Affair szybko stała się ulubieńcem fanów i przetrwała próbę czasu jako ukochana gra DOS.
Gra rozpoczyna się scenką przerywnikową przedstawiającą Morłowa otrzymującego tajemnicze akta sprawy wypełnione tajemniczymi wskazówkami i symbolami. Jako gracz wcielasz się w detektywa i musisz poruszać się po różnych miejscach, takich jak opuszczone magazyny, tajne laboratoria i mgliste uliczki, aby rozszyfrować wskazówki i rozwikłać tajemnicę. Interfejs gry jest prosty i intuicyjny, dzięki czemu nawet nowicjusze z łatwością wskoczą do akcji.
Jedną z cech charakterystycznych Sprawy Morłowa jest skomplikowana zagadka. Od rozszyfrowania kodów po rozwiązywanie zagadek, każda łamigłówka jest sprytnie ułożona, aby rzucić wyzwanie umiejętnościom rozwiązywania problemów gracza. Korzystanie z przedmiotów z ekwipunku i możliwość interakcji z otoczeniem dodaje rozgrywce warstwy głębi. Gra posiada także wiele zakończeń, w zależności od wyborów dokonanych przez gracza, co zapewnia wysoką wartość powtórki.
Grafika The Morlov Affair stoi na najwyższym poziomie, nawet jak na dzisiejsze standardy. Mroczna i nastrojowa atmosfera gry nadaje ton tajemnicy, a ręcznie rysowane tła i animacje postaci są żywe i szczegółowe. Ścieżka dźwiękowa gry, skomponowana przez utalentowanego Troelsa Bruna Folmanna, podnosi ogólną atmosferę i zwiększa poczucie napięcia i niebezpieczeństwa.
Kolejną cechą wyróżniającą grę jest dobrze napisana fabuła. Narracja jest głęboka i wciągająca, z dobrze rozwiniętymi postaciami i nieoczekiwanymi zwrotami akcji, które trzymają graczy w napięciu. Każdy wybór dialogowy i każda akcja podjęta przez gracza może wpłynąć na wynik gry, dodając element nieprzewidywalności i czyniąc każdą rozgrywkę wyjątkową.
The Morlov Affair zyskało uznanie krytyków po premierze i nadal cieszy się dużym uznaniem fanów gatunku gier przygodowych. Wciągająca historia i wymagające łamigłówki sprawiają, że gra jest naprawdę wciągająca i sprawia, że gracze wracają po więcej. Chociaż postęp technologiczny sprawił, że platforma DOS stała się przestarzała, dziedzictwo gry żyje nadal, a wiele społeczności fanów online stara się zachować i celebrować jej nostalgiczny urok.
