Gry stworzone przez Cryo Interactive Entertainment
Oferujemy listę firm, które tworzyły gry abandonware.
Wybierz firmę, aby zobaczyć jej gry.
Aby ułatwić wyszukiwanie, użyj paginacji według liter lub cyfr.
Atlantis: The Lost Tales
Zaawansowany projekt miasta Atlantydy pokazuje, że musiało tam funkcjonować pełnoprawne społeczeństwo, a ta gra przygodowa przywraca je do życia. Królowa Rhea jest przywódczynią, która jest zagrożona, a młody Seth jest postacią, którą kontrolujesz, próbując uratować dzień - skąd możesz wiedzieć, komu ufać, a kto ma swój własny plan w tym złożonym świecie?
Świat Atlantydy jest wyświetlany w pełnoekranowym 3D z milionami wielokątów i pełną synchronizacją ruchu warg przy użyciu autorskiego systemu. Zwróć uwagę na odgłosy niebezpieczeństwa: czasami są one pierwszym ostrzeżeniem, jakie otrzymujesz.
Do odkrycia jest 5 różnych kontynentów, a każdy z nich ma swoją własną kulturę. W sumie jest 50 postaci, z którymi można wejść w interakcję, a zagadki rozwiązuje się za pomocą systemu inwentarza. Punkty oszczędzania są ograniczone przez grę.
Aux Origines de l'Homme
W zatłoczonej epoce optycznej gier komputerowych połowy lat 90. XX wieku, narodziła się cicha ciekawostka zatytułowana Aux Origines de l'Homme, wydana na system Windows w 1996 roku, która próbowała połączyć naukę z narracją. Fabuła śledzi historię ludzkości od pierwotnych ech do współczesnych cywilizacji, zapraszając graczy do wędrówki w czasie, a nie tylko do czytania podręcznika. Gra nawiązuje do antropologii jako placu zabaw, pozwalając na eksplorację stanowisk archeologicznych, skamieniałości i artefaktów, słuchając spokojnej narracji. Projektanci dążyli do stworzenia atmosfery nauki, która bardziej przypominała wyprawę niż ćwiczenia, zachęcając do cierpliwej eksploracji zamiast wymuszonych triumfów. Dla dociekliwych umysłów.
Mechanicznie gra preferuje rytm point-and-click, a pomieszczenia i kafelki prowadzą gracza przez mozaikę epok. Gracze gromadzą wskazówki z wykopalisk, zrekonstruowanych obozów i starożytnych schronów, a każda łamigłówka kształtuje szerszą mapę rozwoju ludzkości. Prosty inwentarz zarządza narzędziami, notatnikami i odłamkami skamieniałości, a panel osi czasu zakotwicza odkrycia w epokach. Dialogi są oszczędne, ale celowe, pomagając w kontekstualizacji odkryć bez przytłaczania poczucia zachwytu. Interfejs utrzymuje ekrany w porządku, umożliwiając powolny, medytacyjny postęp. Od czasu do czasu powracasz do rozdziałów, aby odkryć ukryte ścieżki – projekt, który nagradza cierpliwą ciekawość, a nie pochopne eksperymenty.
Wizualnie „Aux Origines de l'Homme” opiera się na ciepłych, ziemistych paletach barw i stylizowanych sylwetkach, a nie na fotorealizmie – wyborze, który starzeje się z gracją i ciekawością. Środowiska łączą paleontologiczne dioramy z mitycznymi jaskiniami, sugerując linię rodową przeplatającą się zarówno z mitem, jak i dowodami. Ścieżka dźwiękowa faworyzuje subtelne perkusje i faktury wiatru, które podkreślają spokojne chwile refleksji. Narracja, prawdopodobnie po francusku z opcjami angielskimi, dąży do zrównoważenia autorytetu z zaproszeniem, nigdy nie wykrzykując wniosków, lecz zachęcając do przećwiczenia pomysłów. Zarówno krytycy, jak i nauczyciele chwalili jej humanistyczny ton, postrzegając doświadczenie jako pełen szacunku most między danymi laboratoryjnymi a marzeniami na jawie. Dla myślących uczniów.
Do dziś gra czyta się jak historyczna ciekawostka, świadectwo epoki, w której edukacja i rozrywka szły ramię w ramię w pełnej nadziei harmonii. Nie zalewała gracza przemocą ani efektownym widowiskiem; zamiast tego oferowała cierpliwy warsztat, w którym pomysły mogły się rozwijać. W dyskusjach online „Aux Origines de l'Homme” jest cytowany jako kształtujący przykład tego, jak symulacja, narracja i pedagogika mogą współistnieć bez trywializacji złożoności. Współczesne retrospektywy czasami narzekają na jej nieporadność, ale jednocześnie podziwiają jej ambicję i humanistyczną ciekawość. Dla uczniów zmagających się z początkami ludzkości pozostaje ona wskazówką dotyczącą przemyślanych metod nauczania poprzez zabawę.
Beyond Atlantis
W tej grze przygodowej, weź Ten, Bringer of Light, w jego podróży do Shambhala do konfrontacji Bringer of Darkness w celu przywrócenia równowagi do wszechświata. Aby odnaleźć Szambhalę, musi zebrać kawałki, które tworzą "Drogę do Szambhali" z różnych miejsc i okresów czasu: Chin, Irlandii i Jukatanu.
Zaczynasz na pokładzie statku w górach Tybetu, który jest twoją bazą operacyjną. Jak kawałki są znalezione i umieszczone, Ten jest mistycznie transportowane do egzotycznych miejsc i staną się różne postacie. Każdy "rozdział" może być odtwarzany w dowolnej kolejności, ponieważ każdy jest niezależny, z własnymi zagadkami, przedmiotami i ludźmi.
Gra posiada interfejs point-and-click, pełną panoramę 3D, zagadki o różnym stopniu trudności, rozmowy z innymi postaciami oraz w pełni zaaranżowaną ścieżkę dźwiękową.
Black Moon Chronicles
Wydana w 1999 roku gra Black Moon Chronicles oferowała graczom unikalną mieszankę strategii i wciągającej fabuły, która wyróżniała ją na tle wielu jej współczesnych odpowiedników. Opracowana przez Kalisto Entertainment i wydana przez nieistniejące już studio Talisman Studios, ta turowa gra strategiczna została zaadaptowana z powieści graficznej François Marcela-Froideval o tym samym tytule. Tym, co czyniło Black Moon Chronicles szczególnie wyjątkowym, była jej wciągająca narracja, która wplatała elementy fantasy i intrygi w bogatą tkaninę, zapewniając, że gracze byli zaangażowani nie tylko przez mechanikę rozgrywki, ale także przez rozbudowaną fabułę obejmującą magię, heroizm i nieustanną walkę dobra ze złem.
W swojej istocie Black Moon Chronicles wykorzystywało klasyczny turowy system walki, który wymagał od graczy myślenia strategicznego. Gra zawierała różnorodne klasy postaci, pozwalając graczom dostosowywać swoje armie za pomocą różnych umiejętności, od zaciekłych wojowników po przebiegłych czarodziejów. Każda jednostka miała odrębne umiejętności i atrybuty, które przyczyniały się do ogólnej strategii, podkreślając potrzebę starannego planowania i taktycznego rozmieszczenia. Ta głębia zapewniała, że bitwy nie były tylko kwestią brutalnej siły, ale wymagały od graczy dostosowania swoich strategii, aby przeciwdziałać ruchom przeciwników, zwiększając czynnik zaangażowania podczas potyczek.
Wizualnie Black Moon Chronicles wyróżniało się podczas premiery, częściowo dzięki oszałamiającej, ręcznie rysowanej grafice, która uchwyciła istotę materiału źródłowego. Szczegółowe środowiska i projekty postaci ożywiły fantastyczny świat, a bujne krajobrazy i skomplikowane ustawienia zachęcały graczy do eksploracji każdego zakątka. Estetyka nie tylko zapewniała atrakcyjne tło dla rozgrywki, ale także przyczyniała się do doświadczenia narracyjnego, gdy gracze zapuszczali się przez ciemne lasy i imponujące zamki, które odzwierciedlały historię gry.
Opowiadanie historii w Black Moon Chronicles rozwijało się płynnie dzięki angażującym dialogom i dobrze wykonanym scenkom przerywnikowym, dzięki czemu gracze czuli się zanurzeni w fabule. Narracja podążała za podróżą rozbitego bohatera, równoważąc osobisty rozwój z większym konfliktem. Tematy zdrady, koleżeństwa i walki o władzę wybrzmiewały w całej grze, nadając głębi emocjonalnej strategicznej rozgrywce. Bogata historia zachęcała graczy do zagłębiania się w nią, oferując świat gotowy do eksploracji i odkrywania.
Pomimo swojej innowacyjności, Black Moon Chronicles spotkało się z mieszanym przyjęciem w społeczności graczy. Podczas gdy niektórzy gracze docenili unikalne podejście do gatunku i opowiadania historii, inni uznali mechanikę rozgrywki za trudną, a tempo za nieregularne. Niemniej jednak, na przestrzeni lat zyskało oddane grono fanów, a fani zauważyli jego pionierską rolę w łączeniu narracji ze strategią w sposób wyprzedzający swoje czasy. W miarę jak gry retro zyskują na popularności, Black Moon Chronicles pozostaje świadectwem kreatywnych możliwości w dziedzinie interaktywnego opowiadania historii i gier strategicznych.
Cheese Cat-Astrophe starring Speedy Gonzales
Cheese Cat-Astrophe jest 2D sidescrolling platformówka wideo z Looney Tunes postaci Speedy Gonzales, wydany dla Super Nintendo Entertainment System (SNES) w 1995 roku. W grze, Speedy Gonzales musi uratować jego kolegów myszy od złego dr Carajo, który uwięził je w klatkach i używa ich jako obiekty do eksperymentów genetycznych.
Gracz steruje Speedy Gonzalesem, który potrafi biegać i skakać. Gra składa się z pięciu światów, z których każdy ma trzy poziomy. Pierwszy poziom każdego świata to platformówka, drugi to przewijana strzelanka, a trzeci to boss. W etapach platformowych, gracz musi poruszać się po platformach i unikać wrogów i pułapek, aby dotrzeć do końca etapu. W etapach scrolling shooter, gracz musi strzelać wrogów, unikając ich ataków. W etapach z bossami walczy się z doktorem Carajo i jego genetycznie zmodyfikowanymi stworzeniami.
Cheese Cat-Astrophe otrzymał mieszane recenzje od krytyków. Niektórzy chwalili grafikę i muzykę gry, inni zaś krytykowali jej trudność.
Commander Blood
Bob Morlock to międzygwiezdny biznesmen, który jest również najstarszą żyjącą istotą na świecie. Czując, że jego czas w końcu nadszedł, aby odejść, Morlock pragnie cofnąć się w czasie do początku, aby być świadkiem Wielkiego Wybuchu i stworzenia wszechświata. Jego firma Kanary posiada dział budowy klonów, z którego szybko wyłania się nieustraszony Commander Blood z Konsorcjum Klonów, który musi popłynąć swoim supernowoczesnym statkiem, Arką, aby spełnić życzenia ekscentrycznego szefa.
Commander Blood to sequel gry Captain Blood. Podobnie jak jej poprzedniczka, jest to podróżująca w przestrzeni (i czasie) gra przygodowa o otwartej strukturze, oparta na skomplikowanym systemie komunikacji z różnymi istotami zamieszkującymi wszechświat. Gra wykorzystuje pre-renderowane sceny i animowane sekwencje, a także technikę animacji polegającą na użyciu żywych kukiełek przed ekranem z kluczem chromatycznym.
