Gry stworzone przez IncaGold GmbH
Oferujemy listę firm, które tworzyły gry abandonware.
Wybierz firmę, aby zobaczyć jej gry.
Aby ułatwić wyszukiwanie, użyj paginacji według liter lub cyfr.
Beach Soccer
Ta gra Beach Soccer pozwala grać na ośmiu plażach na całym świecie, od Rio Grande Do Norte w Brazylii do Sydney w Australii. W grze dostępne są dwa różne tryby gry: Wystawa, w której grasz mecze towarzyskie, oraz Zawody, w których możesz rozegrać pełny turniej. Tryby te mogą być również rozgrywane w trybie multiplayer przez maksymalnie czterech graczy na tym samym komputerze. Możesz wybrać, czy chcesz grać z drużynami męskimi czy żeńskimi. Przed rozpoczęciem meczu masz możliwość dostosowania gry do swoich potrzeb. Możesz wybrać liczbę okresów (od 1 do 3), długość każdego okresu (od 1 do 12 minut) oraz miejsce, w którym chcesz grać. Istnieje w sumie 35 różnych drużyn narodowych, które możesz kontrolować.
Rozgrywka jest podobna do innych gier sportowych z tamtych czasów. Wykorzystuje prosty schemat sterowania, z tylko dwoma przyciskami oprócz kontroli ruchu. Jeden przycisk jest używany do podawania, a drugi do strzelania. W grze obronnej są wykorzystywane do kradzieży piłki i do wślizgów.
Hot Wired
Hot Wired pojawił się na Windowsie na przełomie tysiącleci jako gorączkowy sen o prędkości i chromie. Jego założenia owiane były uliczną fantazją wyścigową, otuloną deszczem asfaltu i neonowymi szyldami, zapraszając graczy do przełamania ciszy świtu stuningowanym pojazdem i nieustraszonym uśmiechem. Prezentacja stawiała styl ponad treść, rezygnując z długiej ekspozycji na rzecz szybkiej, dynamicznej akcji. Tekstury miały rozszczepiony blask, odbicia splecione na chromowanych powierzchniach i bezcharakterystyczne sylwetki, które mimo wszystko sugerowały ruch. Krajobraz dźwiękowy łączył pulsujące dźwięki techno z rykiem silników, zamieniając nocne sesje w szeptany rytuał skupienia i ryzyka.
Grywalne utwory splatały się w zwartą drabinkę kariery, która nagradzała pęd bardziej niż skrupulatne manewrowanie. Samochody można było tuningować przy panelach serwisowych, a ulepszenia zapewniały lepszą przyczepność, przyspieszenie i wytrzymałość w obliczu sporadycznych podskoków na krawężnikach. Sterowanie przypominało automatykę, a układ kierowniczy wracał do normy po nietrafionych poślizgach. Wyścigi często stawiały gracza w szranki z rywalizującymi załogami, policyjne syreny wyły w oddali podczas nocnych sprintów, a zegar nie chciał się zatrzymać. Cele krążyły wokół prób czasowych, torów przeszkód i wyścigów z nagrodami, a każdy z nich prowadził do finałowej konfiguracji, gdzie ryzyko mnożyło punkty dla graczy.
Z technicznego punktu widzenia pakiet sprawiał wrażenie migawki z początków DirectX, z cieniami sugerującymi głębię bez obniżania liczby klatek na sekundę. Interfejs opierał się na grubych panelach, mapie wyglądającej na rysowaną ręcznie i pasku telemetrycznym, który śledził czasy okrążeń z upartą precyzją. Na skromnym sprzęcie gra działała wystarczająco płynnie, co było świadectwem oszczędnej geometrii i stałych kątów kamery, które unikały zawrotnych zmian perspektywy. Wizualne triki obejmowały deszcz spływający po szybach i rozpryskiwane przez deszcz powierzchnie, które świeciły pod latarniami. Projekt dźwiękowy łączył drżenie silnika z liniami basowymi, które niosły gracza przez całą rozgrywkę.
Krytyczne wspomnienia z epoki często podkreślają bardziej jej nastrój niż jej parametry, chwaląc fragmenty nastroju, które nadawały grze charakterystyczną aurę pomimo niedoskonałości. Gracze, którzy lubili nocne sesje, pamiętają dreszczyk emocji towarzyszący opanowaniu rytmu łączącego tempo wyścigów drag z deszczową ciszą. Społeczność wokół niej była skromna, ale lojalna, wymieniając się wskazówkami dotyczącymi ustawień podwozia i skrótów na forach, które tryskały entuzjazmem i kolorami. Z perspektywy czasu eksperyment wydaje się być pomostem między błyszczącymi arcade'owymi fantazjami a późniejszymi, bardziej brutalnymi eksperymentami symulacyjnymi. Stanowi kapsułę kodu i charyzmy.
