Gry stworzone przez Lemon Labs
Oferujemy listę firm, które tworzyły gry abandonware.
Wybierz firmę, aby zobaczyć jej gry.
Aby ułatwić wyszukiwanie, użyj paginacji według liter lub cyfr.
Manhattan: Krieg der Baumagnaten
Manhattan: Krieg der Baumagnaten pojawił się na Windowsie w 1998 roku jako śmiała, błyskotliwa podróż w zatłoczonym polu gier strategicznych. Tytuł, pełen satyry i niedostatku, zaprasza graczy do metropolii rządzonej przez baronów drzewnych, a nie bankierów. Gra łączy planowanie miasta z bezwzględną ekonomią, pozwalając tworzyć przepisy dotyczące podziału na strefy, jednocześnie odpierając ataki rywali, którzy posługują się piłami jako symbolami władzy. Graficznie gra unikała efektownych widowisk na rzecz skompresowanego, kafelkowego uroku, a interfejs emanował cierpliwym, niemal archiwalnym szlifem. Rezultatem jest symulacja, która wydaje się jednocześnie psotna i zaskakująco precyzyjna.
Pod maską gracze żonglują wyrobami drzewnymi, łapówkami i kontraktami miejskimi, negocjując jednocześnie z rywalizującymi magnatami, którzy mogą pokrzyżować ich plany nagłą zmianą polityki. Każda dzielnica oferuje mikrozadania, od zatwierdzenia nowego tartaku po zapewnienie połączenia tranzytowego, które skraca czas dostaw o kilka minut. Czas płynie w równym, pulsującym rytmie, a kryzysy jawią się jako komiczne, lecz śmiertelnie niebezpieczne wydarzenia, które popychają gracza w stronę sprytnej improwizacji. Etap kampanii rozgrywa się na Manhattanie, łącząc dzielnice z satyrycznymi punktami orientacyjnymi i kilkoma ukrytymi skrótami, które nagradzają eksplorację zamiast czystej siły.
Walka jest w dużej mierze pośrednia, to taniec strefowania, zapasów i punktów wpływów, a nie bezsensowne strzelaniny. Wykorzystujesz tartaki, listy płac i kampanie ekologiczne, aby przechylić szalę zwycięstwa na swoją korzyść, podczas gdy dworzanie szepczą o związkach zawodowych, pieszych i audytach miejskich. Sztuczna inteligencja oferuje puls nieprzewidywalności, czasami wspomagając, a innym razem zmieniając lojalność w sposób, który rzadko wydaje się wyreżyserowany. Wyrazista paleta barw i oryginalny projekt dźwiękowy podkręcają nastrój, z dzwonkami oznaczającymi wzrost i werblami za każdym razem, gdy zdobywasz kluczową dzielnicę. Jest zabawnie, ale stawki cicho rosną za satyrą.
W tamtym czasie Manhattan był postrzegany jako ekscentryczna ciekawostka, śmiały eksperyment, który przemawiał bardziej do cierpliwych strategów niż do zwykłych kupujących. Krytycy chwalili dowcip, niezwykłą ambicję i sposób, w jaki wplatał humor w poważny symulator ekonomiczny. Niektórzy uważali interfejs za ciasny, a tempo gry za nierówne, jednak wierna publiczność pozostała, wymieniając się wskazówkami i fanartami na niszowych forach. Dziś gra pozostaje ciekawostką kultury Windows z końca lat 90., przypominając, że różnorodność może rozkwitać w sztywnych granicach gatunkowych. Dla kolekcjonerów i dociekliwych archiwistów pozostaje energicznym, niekonwencjonalnym zaproszeniem do ponownego przemyślenia, czym może być strategia. Jej niekonwencjonalny urok przetrwał w pamięci i na niedoskonałych fotografiach do dziś.
