Gry stworzone przez ShareData, Inc.
Oferujemy listę firm, które tworzyły gry abandonware.
Wybierz firmę, aby zobaczyć jej gry.
Aby ułatwić wyszukiwanie, użyj paginacji według liter lub cyfr.
Jeopardy!
U zarania komputerów domowych Disney wydał intrygujący tytuł na system DOS zatytułowany Mickey's Runaway Zoo. Gra, która zadebiutowała w 1991 roku, dołączyła do rosnącego katalogu licencjonowanych gier przygodowych, które próbowały przełożyć urok animacji na interaktywne łamigłówki. Zamiast typowego zręcznościowego sprintu, ten kartridż łączy w sobie eksplorację i rozwiązywanie problemów, zapraszając graczy do śledzenia Myszki Miki przez rozległą menażerię, która odmawia posłuszeństwa. Fabuła jest zabawna, ale prosta: słoneczny dzień w zoo wywraca się do góry nogami, gdy rozpoczyna się parada psot, a Myszka Miki musi przywrócić chaos do harmonii, ratując po drodze przyjaciół.
Sterowanie jest przyjazne, ale przemyślane, odzwierciedlając ówczesne upodobanie do sterowania za pomocą klawiatury. Bohater biegnie za pomocą strzałek, skacze dedykowanym przyciskiem i używa komend akcji, aby wchodzić w interakcje z klatkami, skrzyniami i ciekawskimi zwierzętami. Projekt poziomów kładzie nacisk na wspinanie się po drabinach, ruchome platformy i sprytne rozmieszczenie pułapek; Gracze muszą znaleźć klucze, otworzyć bramy i wykonać sekwencję zadań, które odblokują kolejną strefę. Łamigłówki łączą logikę z lekką platformówką, więc chwila prób i błędów sąsiaduje z odrobiną szczęścia. Ukryte przedmioty kolekcjonerskie nagradzają skrupulatną eksplorację i staranne wyczucie czasu.
Grafika lśni paletą nasyconych barw, oddając kaprys zoo. Grafika sprite'ów tworzy rozpoznawalne postacie, zachowując jednocześnie pikselowy urok typowy dla wczesnych gier DOS. Tła oscylują między rozświetlonymi słońcem wolierami a zacienionymi klatkami, a efekty paralaksy nadają głębi pomimo ograniczeń sprzętowych. Scena dźwiękowa łączy ćwierkania i odległe ryki z minimalistyczną melodią, która zapada w pamięć, unikając przesycenia hałasem. Całość równoważy rodzinny humor z delikatnym wyzwaniem, pozwalając dorosłym docenić kunszt, podczas gdy dzieci mogą cieszyć się znaną magią Disneya.
Kolekcjonerzy i entuzjaści gier retro ponownie odwiedzają Mickey's Runaway Zoo jako okno na krótki moment, w którym licencjonowane gry próbowały znaleźć równowagę między wiernością a swobodą gracza. Odróżnia się od szybszych gier akcji, angażując ciekawość i metodyczną rozgrywkę, a nie wyłącznie refleks. Choć nie jest to przebój kinowy, oferuje zwartą przygodę, która toczy się w radosnym tempie i daje poczucie, że światy Disneya mogą się rozwijać dzięki przemyślanym zagadkom. Jako relikt minionej epoki przypomina, jak oprogramowanie mogło łączyć atrakcyjność postaci ze sztuką eksploracji.
Współcześni gracze mogą uznać tytuł za uroczo retro, zachęcający do rozwiązywania zagadek. Emulacja pomaga zachować oprawę audiowizualną, pozwalając widzom dostrzec styl Disneya, który niegdyś rozkwitał na dyskietkach online.
Jeopardy! 2nd Edition
Jeopardy! to jeden z najdłużej emitowanych teleturniejów, który zdobył miliony wiernych fanów na całym świecie. Charyzmatyczny gospodarz programu, Alex Trebek, stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych gospodarzy telewizyjnych teleturniejów wszech czasów, jeśli nie JEDNYM. Nic więc dziwnego, że pojawiło się wiele komputerowych wersji tej popularnej gry.
Dla każdego, kto nigdy nie widział serialu, oto super krótka wersja zasad. Jeopardy! to w zasadzie teleturniej, w którym trzech uczestników walczy o wygranie największej ilości pieniędzy, które zdobywa się poprzez udzielanie poprawnych odpowiedzi. Odpowiedź zawodnika musi być sformułowana w formie pytania. Na przykład pytanie (zwane w programie "wskazówką") może brzmieć: "czy pierwszy człowiek był na Księżycu", a prawidłowa odpowiedź brzmi: "kim jest Neil Armstrong?".
Pytania z pierwszej rundy (wybrane z 6 kategorii) są warte od 100 do 500 dolarów każde, natomiast pytania z drugiej rundy są warte dwa razy więcej. W rundzie finałowej dostępna jest tylko jedna kategoria. Zawodnicy obstawiają zakład w tajemnicy, po czym mają 30 sekund na zapisanie pytania, gdy podpowiedź zostanie ujawniona. Osoba z największą ilością pieniędzy po ostatniej rundzie wygrywa grę.
Softie, które później przekształciło się w GameTek, było jedną z pierwszych firm, które udzieliły licencji na ten program i używały go całkiem skutecznie. Między 1987 a 1991 rokiem, Softie
Jeopardy! 3rd Edition
Jeopardy! to jeden z najdłużej emitowanych teleturniejów, który zdobył miliony wiernych fanów na całym świecie. Charyzmatyczny gospodarz programu, Alex Trebek, stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych gospodarzy telewizyjnych teleturniejów wszech czasów, jeśli nie JEDNYM. Nic więc dziwnego, że pojawiło się wiele komputerowych wersji tej popularnej gry.
Dla każdego, kto nigdy nie widział serialu, oto super krótka wersja zasad. Jeopardy! to w zasadzie teleturniej, w którym trzech uczestników walczy o wygranie największej ilości pieniędzy, które zdobywa się poprzez udzielanie poprawnych odpowiedzi. Odpowiedź zawodnika musi być sformułowana w formie pytania. Na przykład pytanie (zwane w programie "wskazówką") może brzmieć: "czy pierwszy człowiek był na Księżycu", a prawidłowa odpowiedź brzmi: "kim jest Neil Armstrong?".
Pytania z pierwszej rundy (wybrane z 6 kategorii) są warte od 100 do 500 dolarów każde, natomiast pytania z drugiej rundy są warte dwa razy więcej. W rundzie finałowej dostępna jest tylko jedna kategoria. Zawodnicy obstawiają zakład w tajemnicy, po czym mają 30 sekund na zapisanie pytania, gdy podpowiedź zostanie ujawniona. Osoba z największą ilością pieniędzy po ostatniej rundzie wygrywa grę.
Softie, które później przekształciło się w GameTek, było jedną z pierwszych firm, które udzieliły licencji na ten program i używały go całkiem skutecznie. Między 1987 a 1991 rokiem, Softie
Jeopardy! 4th Edition
Jeopardy! to jeden z najdłużej emitowanych teleturniejów, który zdobył miliony wiernych fanów na całym świecie. Charyzmatyczny gospodarz programu, Alex Trebek, stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych gospodarzy telewizyjnych teleturniejów wszech czasów, jeśli nie JEDNYM. Nic więc dziwnego, że pojawiło się wiele komputerowych wersji tej popularnej gry.
Dla każdego, kto nigdy nie widział serialu, oto super krótka wersja zasad. Jeopardy! to w zasadzie teleturniej, w którym trzech uczestników walczy o wygranie największej ilości pieniędzy, które zdobywa się poprzez udzielanie poprawnych odpowiedzi. Odpowiedź zawodnika musi być sformułowana w formie pytania. Na przykład pytanie (zwane w programie "wskazówką") może brzmieć: "czy pierwszy człowiek był na Księżycu", a prawidłowa odpowiedź brzmi: "kim jest Neil Armstrong?".
Pytania z pierwszej rundy (wybrane z 6 kategorii) są warte od 100 do 500 dolarów każde, natomiast pytania z drugiej rundy są warte dwa razy więcej. W rundzie finałowej dostępna jest tylko jedna kategoria. Zawodnicy obstawiają zakład w tajemnicy, po czym mają 30 sekund na zapisanie pytania, gdy podpowiedź zostanie ujawniona. Osoba z największą ilością pieniędzy po ostatniej rundzie wygrywa grę.
Softie, później GameTek, była jedną z pierwszych firm, które udzieliły licencji na ten program i wykorzystały go całkiem skutecznie. W latach 1987-1991 Softie/GameTek wydały nie mniej niż 6 gier Jeopardy! na PC, z których każda była lepsza od poprzedniej. Pierwsze cztery wersje, tj. od 1987 do 1990 roku, posiadają identyczną grafikę w stylu CGA i te same twarze zawodników. Każda gra zawiera setki pytań, w tym zabawne funkcje, takie jak Daily Double (gdzie zawodnik, który wybierze tę wskazówkę jest jedynym, który ma szansę odpowiedzieć, poprzez zakład podobny do tego w rundzie finałowej).
Firma wyprodukowała nawet komputerowe wersje różnych wariantów Jeopardy!, które rozpowszechniły się w tamtych czasach; na przykład Jeopardy! Junior Edition, wydana w 1989 r., jest podobna do pierwszych czterech edycji, z tą różnicą, że pytania są przeznaczone dla dzieci w wieku 7-12 lat, z zestawem odpowiednich grafik zawodników. W 1991 roku Super Jeopardy! zostało oparte na krótko działającej wersji programu, Super Jeopardy!, w której wartość dolara została zastąpiona punktami, i było czymś w rodzaju "turnieju arcymistrzów", w którym najlepsi gracze w programie rywalizują w 13-tygodniowym maratonie, aby wyłonić mistrza mistrzów.
Gra posiada grafikę VGA i bardzo trudne pytania, podobne do tych z programu. Biorąc pod uwagę, że Softie/GameTek praktycznie zmonopolizowały licencję do czasu przejęcia jej przez Hasbro w późnych latach 90-tych, trudno powiedzieć, czy te gry na PC są tak dobre, jak tylko mogą być. Powiedziałbym, że wszystkie one dobrze znoszą próbę czasu, ponieważ wszystkie pytania są oryginalne dla samego oprogramowania, a seria rozwija się całkiem dobrze od CGA do VGA do Windows i dalej.
Funkcje takie jak Audio Daily Doubles i Video Daily Doubles były dodawane stopniowo, w miarę jak technologia stawała się dostępna (np. karty dźwiękowe), więc fani telewizyjnych oryginałów mają co lubić. Podczas gdy wczesne wersje CGA nie wytrzymują próby czasu ze względu na klockowatą grafikę i piskliwe dźwięki głośników komputerowych, wersje VGA, takie jak Super Jeopardy! są nadal bardzo przyjemne do grania nawet dzisiaj.
Wheel of Fortune 3rd Edition
Koło Fortuny, jeden z najbardziej udanych teleturniejów w historii, jest szalenie popularnym programem telewizyjnym, który wyniósł Vannę White na szczyt sławy jako jedną z najbardziej rozpoznawalnych gwiazd telewizyjnych.
Dla tych, którzy nigdy nie widzieli programu, WOF jest grą językową, która wymaga zarówno szczęścia, jak i umiejętności. Celem jest rozwiązanie tajemniczej zagadki podobnej do zagadki kata. Trzech uczestników rywalizuje ze sobą, kręcąc na zmianę ogromnym kołem podzielonym na sekcje zawierające różne kwoty dolarów, jak również miejsca takie jak 'BANKRUPT', 'LOSE A TURN' i 'FREE SPIN'. Jeśli zawodnik osiągnął kwotę w dolarach, mógł odgadnąć spółgłoskę, aby otrzymać tę kwotę za każdym razem, gdy ta spółgłoska pojawiała się w zagadce. W przypadku błędnego odgadnięcia lub obrócenia koła ruletki na jedno z miejsc karnych, kontrola przechodzi na następnego zawodnika. W dowolnym momencie podczas tury gracza, może on zdecydować się na zakręcenie kołem; poprosić o "kupno samogłoski", w którym to przypadku 250 dolarów jest odejmowane od jego wyniku; lub rozwiązać zagadkę. Gracz z największą liczbą wygranych na koniec pokazu zostaje ogłoszony mistrzem i uzyskuje dostęp do bonusowej łamigłówki, na której rozwiązanie miał 15 sekund po odgadnięciu pięciu spółgłosek i samogłoski do odkrycia.
Firma Softie, która później przekształciła się w GameTek, uzyskała wyłączną licencję na produkcję komputerowej wersji tego popularnego teleturnieju, po uprzednim zabezpieczeniu licencji od Jeopardy! Gra bezlitośnie doiła licencję, wydając około jednej gry WOF na PC rocznie w latach 1987-1994. W miarę postępu technologicznego dodawano nowe funkcje, od CGA do VGA i zdigitalizowanych głosów Vanna White w edycji deluxe z 1991 roku. Każda nowa wersja zawiera więcej pytań niż poprzednia, choć, co rozczarowujące, graniczą one z łatwością i należą do kilku kategorii (np. imiona ludzi, rzeczowniki pospolite).
Mimo to, fani serialu bez wątpienia będą zadowoleni z tych komputerowych wersji, które są dość wierne oryginałom. Nie spodziewajcie się trudnego wyzwania, ale spodziewajcie się charakterystycznego uśmiechu Vanny White i przerzucania białych kart:)
