Gry stworzone przez Ubisoft Paris Studios SARL
Oferujemy listę firm, które tworzyły gry abandonware.
Wybierz firmę, aby zobaczyć jej gry.
Aby ułatwić wyszukiwanie, użyj paginacji według liter lub cyfr.
Rayman: Raving Rabbids 2
Rayman: Raving Rabbids 2, wydany w 2008 roku, to pełna życia i kapryśna gra towarzyska, która zaprasza graczy do kalejdoskopowego świata pełnego zwariowanych wybryków i zaraźliwego humoru. Ten tytuł, który zdobi krajobraz gier jako kontynuacja swojego niezwykle udanego poprzednika, zachowuje zachwycający urok uniwersum Raymana, jednocześnie wzmacniając elementy komediowe wprowadzone przez psotne Rabbids. Gra zaprojektowana na platformę Windows wybucha szeregiem minigier, które wystawiają na próbę refleks, kreatywność i poczucie absurdu, dzięki czemu jest żywym dodatkiem do rodzinnych wieczorów gier lub swobodnych spotkań ze znajomymi.
Fabuła rozwija się w zachwycająco dziwaczny sposób, ponieważ gracze ponownie znajdują się w otoczeniu chaosu Rabbids. Tym razem Rayman wyrusza w niebezpieczną podróż, aby uratować swoich przyjaciół ze szponów tych szalejących stworzeń. Doświadczenie jest malowane żywą paletą, która ożywia pozornie chaotyczny świat, z animowanymi tłami i kapryśnymi projektami postaci, które utrzymują zaangażowanie graczy. Narracja może nie zagłębiać się w zawiłości; raczej obejmuje lekkie podejście, które idealnie pasuje do ogólnego tematu przyjemności i zabawy.
Jedną z wyróżniających się cech Raving Rabbids 2 jest zróżnicowany katalog minigier, które obejmują wyzwania oparte na absurdzie po zadania oparte na rytmie, które sprawią, że gracze będą wystukiwać rytm stopami. Niezależnie od tego, czy rzucasz Rabbids w powietrze, czy bierzesz udział w dziwacznych pojedynkach tanecznych, każda minigierka jest przesiąknięta kreatywnością i humorem, zapewniając, że nuda jest wygnana z równania. Intuicyjne sterowanie jest dostosowane do graczy o każdym poziomie umiejętności, pozwalając nowicjuszom wskoczyć do walki bez wahania, jednocześnie przedstawiając wystarczające wyzwanie, aby przyciągnąć doświadczonych graczy.
Aspekt wieloosobowy dodaje warstwę rywalizacji i koleżeństwa, zachęcając graczy do angażowania się w przyjacielską rywalizację podczas wspólnego pokonywania różnych wyzwań. Ta funkcja wzmacnia ogólne wrażenia, promując interakcje społeczne i śmiech, które są niezbędnymi składnikami niezapomnianej sesji gry. Dostępność gry zaprasza graczy w każdym wieku do udziału w głupocie, która definiuje wybryki Rabbids, co czyni ją ulubionym wyborem rodzinnej rozrywki.
XIII
XIII, strzelanka dostępna wyłącznie na system Windows, wydana w 2003 roku, wyróżnia się na tle gier z początku XXI wieku, przekształcając komiksowy motyw w pełnoprawną grę wideo. Stworzony przez Ubisoft Montreal i wydany przez Ubisoft, tytuł zapożycza styl graficzny z długoletniej belgijskiej serii XIII, znanej z ostrych konturów i cieniowania półtonowego. Gracz budzi się bez pamięci, wrobiony w zabójstwo prezydenta USA, i musi przedzierać się przez splątany szlak konspiratorów na mrocznej mapie miast i instytucji rządowych. Całość sprawia wrażenie zanurzenia w żywej powieści graficznej.
Rozgrywka łączy precyzyjną strzelaninę z perspektywy pierwszej osoby ze wskazówkami, przerywnikami filmowymi i spotkaniami na czas, które napędzają tempo, zamiast pozwolić, by dominował bieg i strzelanina. Gracze polegają na prostej, ale skutecznej mechanice osłon, eliminując cele, jednocześnie obserwując śliską SI i zagrożenia środowiskowe. Kampania łączy szpiegostwo z strzelaniną, zachęcając gracza do obserwacji, planowania i ataku, a nie do brutalnej siły w każdej chwili. Grafika przenosi się do akcji, z filmowymi przeładowaniami, przerysowanymi ranami postrzałowymi i panelami powitalnymi, które odzwierciedlają materiał źródłowy w kluczowych momentach. Udźwiękowienie i udźwiękowienie wzmacniają nastrój i tempo na korytarzach i dachach.
Wizualnie gra zamienia realizm na śmiałą, tuszowaną otoczkę, która uderza w komputery wyrazistą sylwetką. Animacja twarzy czasami zawodziła, ale panele komiksowe między rozdziałami przypominały przenośne wystawy sztuki, dając graczom chwilę wytchnienia, by wchłonąć tajemnicę, zamiast pędzić naprzód. Dobór oświetlenia i tekstur stworzył chłodną atmosferę, która pasowała do szpiegowskiej fabuły, a efekty dźwiękowe i odgłosy otoczenia podtrzymywały napięcie w ciasnych korytarzach i na ulicach miasta. Na wielu komputerach gra działała płynnie, choć sporadyczne spadki liczby klatek na sekundę i przycinanie się elementów sterujących spotkały się z pogardliwymi uwagami recenzentów.
XIII wyrobiło sobie niszę w historii komputerów PC, udowadniając, jak uderzający styl graficzny potrafi poprowadzić strzelankę przez zapomnianą erę monotonii. Połączenie politycznej paranoi i pulpowej brawury sprawiło, że fani chcieli więcej, a kulminacją był remake z 2020 roku, który próbował odtworzyć sylwetkę i nastrój, choć bez pełnego oddania iskry oryginału. Dla kolekcjonerów i ciekawskich nowicjuszy, wydanie na Windowsa z 2003 roku pozostaje przypomnieniem, że finezja może uczynić mechanikę dziełem sztuki, zmieniając prostą grę wojenną w kompaktowe, kinowe doświadczenie. Ostatecznie XIII przetrwało jako symbol stylu pośród gatunkowej zbroi płytowej.
