Gry stworzone przez Westka Kommunikation GmbH
Oferujemy listę firm, które tworzyły gry abandonware.
Wybierz firmę, aby zobaczyć jej gry.
Aby ułatwić wyszukiwanie, użyj paginacji według liter lub cyfr.
The Famous Five: Kidnapped!
Słynna Piątka: Porwana! to gra Windows, wydana w 2000 roku. Jest to gra edukacyjna przeznaczona do przekazywania graczom wiedzy z historii i języka angielskiego. Oparta jest na powieści Enid Blyton o tym samym tytule, a bohaterem gry jest dziecko o imieniu Julian, któremu pomaga czterech kuzynów.
Fabuła osadzona jest w środowisku pełnym przygód, wymagającym od graczy rozwiązywania zagadek, znajdowania ukrytych przedmiotów i wygrywania bitew, aby robić postępy. Gracze zbierają przedmioty, aby wykonać cztery tajemnicze zadania w celu odnalezienia zaginionej mapy skarbów. Gracze muszą także opiekować się napotkanymi w grze zwierzętami.
W trakcie gry gracze będą eksplorować różne miejsca, aby robić postępy, takie jak zamki, pustynne ruiny, egipskie grobowce, niedźwiedzie lasy, wioski indiańskie i szkockie zamki. Oprócz ustalonych wcześniej celów, gra oferuje również opcjonalne wyzwania poboczne, w których gracze mogą znaleźć wskazówki i przedmioty.
Gra przeznaczona jest dla dzieci w wieku od 7 do 11 lat, jednak z jej funkcji mogą korzystać gracze w każdym wieku. W porównaniu do dzisiejszych gier, grafika jest dość prosta.
Słynna Piątka: Porwana! zapewnia wyjątkowe wrażenia dzięki uroczej i klasycznej fabule. Jest wypełniona mnóstwem zabawnych wyzwań i łamigłówek i służy jako doskonałe narzędzie do nauczania dzieci o języku i elementach historycznych.
Time Trouble: Die Jagd nach der Formel
Time Trouble: Die Jagd nach der Formel to relikt kultury komputerów PC z połowy lat 90., gra przygodowa na Windowsa, która splatała zagadki zaginania czasu w wartką tajemnicę. Gracze wcielają się w sprytnego naukowca, który budzi się w rozpadającym się, mechanicznym mieście, gdzie każda ulica i klatka schodowa szumią zębatkami i deszczem. Cel jest prosty w nazwie, ale niejasny w praktyce: odzyskać skradzione równanie, które mogłoby zresetować historię lub skazać przyszłość na jałową powtarzalność. Produkcja emanuje europejską wrażliwością, rzucając poetycki mrok na laboratoria, biblioteki i neonową mgłę obramowaną poszarpanymi, zdigitalizowanymi panoramami.
Rozgrywka łączy eksplorację z testami logicznymi, które opierają się na manipulowaniu zegarami, lustrami i zarchiwizowanymi planami. Interfejs jest spartański, ale wyrazisty, oferując kontekstowe wskazówki poprzez subtelne zmiany kolorów i sygnały dźwiękowe zamiast nachalnej narracji. Zagadki często wymagają skupienia na rytmie: pokonaj sekwencję, zanim przeszkoda się zamknie, poprowadź tramwaj przez zaułki, podczas gdy siatka miasta przesuwa się pod twoimi stopami, lub złóż fragmenty starożytnej formuły z rozproszonych pomieszczeń. Gra nagradza ciekawość drobnymi odkryciami, takimi jak szkice z pamiętnika czy porzucone schematy, które tworzą szerszą historię i sprawiają, że świat wydaje się żywy, nawet gdy ekrany migoczą. Niestabilnie.
Oprawa wizualna skłania się ku malowanemu noir, z dziennym światłem przesączającym się przez deszcz i szkłem renderowanym w postaci grubych wielokątów, które wydają się namacalne, a jednocześnie odległe. Mapy rozwijają się jako plansze, zachęcając graczy do wyznaczania tras przez dachy, katakumby i wieże, gdzie tryby zgrzytają z muzyczną precyzją. Ścieżka dźwiękowa łączy szum syntezatora z odległymi dzwonkami, tworząc hipnotyczne tempo, które podtrzymuje napięcie podczas sekwencji pościgów. Sam czas staje się postacią, przyspieszając lub zatrzymując się w momentach, w których liczy się czas w minigrach. Choć grafika może wydawać się przestarzała jak na współczesne standardy, klimat gry pozostaje dziwnie przekonujący, świadcząc o starannym tempie akcji i budowaniu charakterystycznego świata.
Time Trouble pozostaje kultowym artefaktem, określanym przez entuzjastów retro jako rzadkie połączenie mechanicznego myślenia i narracji o charakterze nastrojowym. Premiera na Windowsa w 1996 roku nadeszła w momencie, gdy gry przygodowe flirtowały z kinowym dopracowaniem, ale wciąż ceniły sprytne ograniczenia, dzięki którym każdy znaleziony przedmiot wydawał się zasłużony. Krytycy chwalili atmosferę i rytm, a gracze wspominali sprytne, rozwidlające się trasy i namacalne tempo przemierzania. Choć nigdy nie był to hit kasowy, tytuł zainspirował późniejszych projektantów, którzy eksperymentowali z zagadkami czasowymi i splecionymi narracjami. Dla kolekcjonerów płyta i instrukcja stają się cennymi kluczami do wspomnień o ekranach, za którymi tęsknią wszędzie.
