W 2007 roku pojawił się ciekawy tytuł na system Windows pod szyldem RoboCop 2D 3, reklamowany jako powrót do przeszłości, łączący kino pulpowe z akcją arcade. Projekt pojawił się z umiarkowanym rozgłosem, jednak ci, którzy czekali na premierę, znaleźli grę, która otwarcie nosiła swoje wpływy na chromowanej okładce. Zamiast gonić za polerowaniem na najwyższym poziomie, twórcy postawili na klasyczny oldschoolowy rytm, jednocześnie wplatając w każdy poziom elementy współczesnego designu. Ogólna prezentacja sygnalizuje zarówno szacunek dla mitu RoboCopa, jak i chęć sprawdzenia, jak daleko dwuwymiarowa gra akcji może ugiąć się pod ciężarem uwielbianej na całym świecie serii.
Głównym wątkiem jest błyskawiczne strzelanie i precyzyjne uniki, a stoicki cyborg przemierza dzielnice nękane przestępczością. Pistolety, serie ze strzelb i migoczący podmuch energii zdobywa się pokonując wrogów lub ratując skrzynie. System zdobywania punktów odblokowuje pas ulepszeń, w tym mocniejszy pancerz, armatę naramienną z ograniczoną ilością amunicji oraz tryby wizjera, które ujawniają ukryte zagrożenia. Sterowanie jest intuicyjne zarówno na klawiaturach, jak i gamepadach, zachowując namacalność, której oczekują doświadczeni gracze. Kilka niespójnych kątów kamery i pewne dziwactwa w hitboxach przypominają, że to efekt szczerych ambicji, a nie perfekcyjnego wykonania silnika.
Poziomy przedstawiają miasto zbudowane z metalowych cieni: neonowe zaułki, komisariat policji, opuszczoną fabrykę i fragment dachu śliskiego od deszczu. Każda strefa wprowadza nowe palety wrogów, takie jak zbuntowane droidy bezpieczeństwa, uzbrojonych bandytów, skorumpowanych funkcjonariuszy i roje dronów inwigilacyjnych. Walki z bossami podkreślają postępy, wymagając zapamiętywania schematów ataków i cierpliwego wyczucia czasu. Interludia sugerują mroczniejszą fabułę dotyczącą sprywatyzowanego wymiaru sprawiedliwości i etyki masowej inwigilacji. Ścieżka dźwiękowa zmienia się od pulpowego rocka do industrialnego syntezatora, dopasowując się do nastroju każdej konfrontacji. Grafika łączy ostre linie z chropowatymi teksturami, które pozostają żywe wraz z przyspieszeniem akcji.
W systemie Windows gra działa płynnie na komputerach średniej klasy z tamtej epoki, choć niektórzy gracze zgłaszali sporadyczne spadki klatek na sekundę w momentach chaosu. Niewielka wartość powtórki wynika z rozgałęzionych tras i elementów kolekcjonerskich, które zmieniają specyfikę rozgrywki. Krytycy przyjęli ją jako uroczą osobliwość, a nie przebój, chwaląc atmosferę i ambicję, a jednocześnie zwracając uwagę na niedociągnięcia i uporczywą krzywą trudności. Z czasem Robocop 2D 3 stał się kultową ciekawostką dla graczy retro, którzy szukali swobodnego hołdu dla klasycznej produkcji bez poświęcania jej charakteru. Pozostaje ona ciekawym artefaktem z okresu przejściowego w niezależnym rozwoju gier na PC.
Pobierz grę
Możliwe, że oferujemy wiele plików do pobrania,
jeśli dostępne są różne wersje.
