The Taking of Beverly Hills

The Taking of Beverly Hills to gra wideo z gatunku działanie opracowana przez Off The Wall Productions i wydana przez Capstone Software w 1991 roku. Obecnie możesz w nią zagrać na DOS.

Zupełnie bezsensowny, pozbawiony formuły przygodowy film akcji. Nazwa Capstone (na wypadek, gdybyście nie wiedzieli, chodzi o firmę, która nie ma sobie równych w umiejętności niszczenia każdej popularnej licencji). Brzmi jak przepis na katastrofę? No tak, to jest katastrofa. Ale jeśli jesteś NAPRAWDĘ zdesperowany, aby dowiedzieć się, o co chodzi w tej grze lub dlaczego jest tak okropna, cóż, czytaj dalej....

Jeśli nigdy nie widziałeś filmu (a jeśli tak, zalicz się do grona szczęśliwców), The Taking of Beverly Hills to nietypowy i całkowicie przewidywalny film akcji, który obsadza telewizyjnego gwiazdora Kena Wahla w roli Boomera Hayesa, gwiazdy futbolu amerykańskiego, który musi bronić Los Angeles przed terrorystami, którzy porwali najbogatszych i najbardziej wpływowych obywateli miasta. Po drodze będzie musiał powstrzymać złodzieja bezcennego fresku Botticellego; uwolnić swoją oczywistą miłość, Laurę, od bezwzględnego miliardera Roberta Mastersona; i, oczywiście, pozostać przy życiu pośród chaosu Rodeo Drive.

Podczas gdy Wahl wyraźnie stara się jak może, fabuła jest tak przesadzona, a wszyscy inni są tak słabo zagrani, że film szybko zirytuje większość ludzi. A przecież jej pokręcona fabuła mogłaby posłużyć za świetną grę ...., jeśli oczywiście Capstone nie otrzyma na nią licencji. Firma, która od dawna słynie z fatalnych konwersji gier na PC z licencjami blockchain, The Taking of Beverly Hills nie jest wyjątkiem od reguły Capstone. Choć gra pretenduje do miana przygodówki akcji, żaden z tych elementów nie zainteresuje nikogo na długo: sekwencje akcji ograniczają się do wyposażenia odpowiedniej broni w odpowiednim czasie, podczas gdy przygodowa część gry polega na zbieraniu wszystkiego, co nie jest przybite do ziemi, unikając przy tym terrorystów w policyjnych mundurach. Istnienie inwentarza jest w pewnym sensie bezsensowne, ponieważ nie masz zbyt dużej kontroli nad użyciem przedmiotów: niektóre z nich będą w tajemniczy sposób działać, gdy zdobędziesz drugi przedmiot, a w niektórych miejscach automatycznie. Oznacza to, że można łatwo (choć nużąco) ukończyć grę, po prostu klikając na każdy przedmiot w każdej scenie bez użycia jakiejkolwiek myśli.

Wniosek z tego taki (jeśli nie wyraziłem się wystarczająco jasno): unikajcie tej gry za wszelką cenę. Ja bym tego filmu nawet nie obejrzał, a ten Prawdziwy Pies też nie zmieni niczyjego zdania.

Możliwe, że oferujemy wiele plików do pobrania, jeśli dostępne są różne wersje.