Gry wydane przez Atari Europe S.A.S.U.
Wybierz wydawcę, aby przeglądać jego gry.
Oferujemy pełną listę wszystkich opublikowanych gier.
Act of War: High Treason
Dodatek Act of War: Direct Action przeniesie Cię w czasy wojny z terroryzmem.
Główną nowością w grze są bitwy na morzu. Każda frakcja ma dostęp do różnych statków, a nawet łodzi podwodnych. Możesz również zatrudnić najemników, którzy pomogą Ci pokonać wroga w nowej kampanii dla jednego gracza i na 25 nowych mapach do gry wieloosobowej... ale tylko wtedy, gdy odpowiednio dużo zapłacisz, oczywiście.
Są też dwa nowe tryby multiplayer: Marine One Down i SCUD-Hunt.
W Marine One w dół Twoim celem jest dostać prezydenta do strefy ewakuacji. Ostatni gracz, który znajdzie się w pobliżu prezydenta, może nim sterować, natomiast w SCUD-Hunt trzeba zdobyć wyrzutnię SCUD. Jeśli ją posiądziesz, będziesz miał dostęp do swojej superbroni.
Dodatek zawiera również 50 nowych jednostek i ulepszeń dla wszystkich stron, a także lepszą grafikę, ulepszone AI, nowe opcje multiplayer i kilka innych drobnych zmian.
Asterix and Obelix: Kick Buttix
Asterix and Obelix: Kick Buttix to gra na system Windows z 2004 roku, która przywraca do życia ukochane postacie z francuskiej serii komiksowej Asterix. Opracowana przez Etranges Libellules i wydana przez Atari, ta gra akcji i przygody przedstawia komediowe przygody naszych ulubionych Galów, którzy wyruszają na misję pokonania Juliusza Cezara i jego najeżdżającej armii rzymskiej.
Gra charakteryzuje się oszałamiającą grafiką i żywymi kolorami, które oddają istotę świata Asterix. Każdy poziom jest misternie zaprojektowany z dbałością o szczegóły, od bujnych lasów galijskiej wioski po majestatyczną architekturę Rzymu. Same postacie są pięknie renderowane, aż po każdy najmniejszy szczegół ich kultowych kostiumów.
Rozgrywka w Asterix and Obelix: Kick Buttix jest szybka i ekscytująca. Gracze mogą wybrać, czy chcą sterować Asterixem, czy Obelixem, lub przełączać się między nimi w dowolnym momencie gry. Każda postać ma swoje własne unikalne umiejętności i styl walki, dodając rozgrywce dodatkowej warstwy strategii. Mechanika sterowania jest płynna i responsywna, umożliwiając precyzyjne ruchy i ataki.
Jednym z najprzyjemniejszych aspektów gry są dowcipne dialogi i komediowe przekomarzania między postaciami. Gra pozostaje wierna humorowi serii komiksowej, z inteligentną grą słów i zabawnymi odniesieniami w całym tekście. Dodaje to dodatkową warstwę rozrywki dla fanów serii Asterix, sprawiając, że gra jest równie przyjemna, jak czytanie komiksów.
Asterix and Obelix: Kick Buttix oferuje również szeroką gamę wyzwań i łamigłówek na wszystkich poziomach. Od zbierania ukrytych skarbów po rozwiązywanie zagadek, te zadania sprawiają, że rozgrywka jest świeża i angażująca, z wieloma niespodziankami po drodze. Gra zawiera również walki z bossami z kultowymi postaciami z serii Asterix, dodając dodatkowy poziom emocji i wyzwań.
Oprócz głównej kampanii, Asterix and Obelix: Kick Buttix oferuje również tryb wieloosobowy, w którym przyjaciele mogą połączyć siły i grać razem. Dodaje to grze dodatkowy wymiar, pozwalając na długie godziny zabawy w gronie przyjaciół.
B.A.S.E. jumping featuring Felix Baumgartner
Dodana do katalogu Windows w 2007 roku, gra B.A.S.E. Jumping z udziałem Felixa Baumgartnera, stała się kompaktową symulacją ludzkiego lotu i odwagi. Gra wplata Baumgartnera w fabułę jako przewodnika i żywy symbol odwagi, zapraszając graczy do ścigania granic, skacząc z wysokich konstrukcji i naturalnych półek skalnych. Projekt gry skłania się ku realizmowi, łącząc uproszczone sterowanie z modelem fizycznym opartym na grawitacji, który nagradza staranny dobór trajektorii, precyzyjne otwieranie spadochronów i podejmowanie szybkich decyzji pod presją.
Rozgrywka koncentruje się na treningu, wznoszeniu się i spadaniu. Klawiatura i mysz współpracują ze sobą, sterując czasem, aby złapać prądy wstępujące, monitorując wysokość i wyzwalając spadochron w szczycie swobodnego spadania. Wiatr świszcze w platformie niczym żywa istota; podmuchy zmieniają trajektorię, a ścinanie wiatru wystawia na próbę nerwy gracza. Gra korzysta z miernika ryzyka, który wypełnia się, gdy gracz waha się lub traci równowagę, i opróżnia się, gdy wykonuje ruch w lewo i w prawo, aby złapać stabilne powietrze.
Wizualnie gra korzysta z uproszczonego silnika, który stawia atmosferę ponad przepych. Tekstury są proste, ale oświetlenie emanuje nastrojową poświatą, imitującą światło dzienne przecinające kłębiaste chmury. Słynne spadki, czy to miejskie iglice, czy ściany klifów, lśnią z szacunkiem dla skali. Dźwięk towarzyszy szorstkim oddechom, skrzypiącemu osprzętowi i wyważonemu spadochronowi, podkręcając napięcie, zmieniając lądowanie w rytm werbla pełnego opanowania i skupienia.
Reception odniosło sukces raczej w niszowych, niż masowych odbiorach, przyciągając graczy, którzy cenią autentyczność i odwagę, a nie zręcznościowe fajerwerki. Gra wyróżniała się wpleceniem rozpoznawalnej postaci publicznej w wiarygodny symulator sportowy, co zapowiadało erę, w której prawdziwi sportowcy zaczęli pojawiać się obok cyfrowych awatarów w grach niezależnych. Społeczności modderów wytyczały dodatkowe trasy i linie widzenia, przedłużając żywotność gry, która zawdzięczała mniej eksplozjom niż cichej matematyce ruchu.
Z perspektywy czasu, tytuł ten stanowił ciekawostkę wśród wydań na PC w połowie dekady: poważne doświadczenie sportowe zamknięte w kompaktowym opakowaniu. Uchwycił moment, w którym kultura śmiałków znalazła przyjazny kokpit na komputerze osobistym, oferując piaskownicę ryzykownych decyzji i eleganckich ślizgów. Wspomnienie obecności Baumgartnera pozostaje dowodem na to, że nawet w skromnym pliku gry instynkt drapieżnika i elegancja kontrolowanego upadku mogą współistnieć z zaskakującą wyrazistością.
Dla współczesnych czytelników tytuł stanowi kapsułę dotykowego designu gier z 2007 roku: kompaktowe pliki, dotykowe sprzężenie zwrotne i etos śmiałka zachowany w jednym przejściu. Nawet teraz jego stroma krzywa uczenia się nagradza cierpliwą, rozważną praktykę.
Boiling Point: Road to Hell
Boiling Point: Road to Hell, wyjątkowa strzelanka pierwszoosobowa i gra RPG, zadebiutowała w 2005 roku, przykuwając uwagę graczy ambitną koncepcją otwartego świata. Opracowany przez Deep Shadows tytuł zabrał graczy w fascynującą podróż przez fikcyjne południowoamerykańskie otoczenie, łącząc elementy wciągającej fabuły, eksploracji i surowej walki. W przeciwieństwie do wielu swoich współczesnych gier, Boiling Point odważył się zaoferować graczom rozległe środowisko wypełnione dynamicznymi frakcjami i licznymi zadaniami, zapraszając ich do angażowania się w świat na niezliczone sposoby.
W grze gracze wcielają się w rolę najemnika o imieniu Saul Myers, którego główna misja koncentruje się na ratowaniu córki ze szponów potężnych baronów narkotykowych. Narracja jest napędzana przez interakcje różnych frakcji, w tym sił zbrojnych, rebeliantów i handlarzy narkotyków, z których każda ma własne motywacje i lojalność. Gdy gracze poruszają się po tym niestabilnym krajobrazie, mają swobodę wyboru sposobu podejścia do każdej sytuacji, czy to poprzez skradanie się, oszustwo, czy totalną wojnę. Rezultatem jest płynne i reaktywne doświadczenie rozgrywki, w którym decyzje mogą mieć daleko idące konsekwencje.
Jedną z wyróżniających się cech Boiling Point jest cykl dnia i nocy wraz z realistycznym systemem pogodowym, który wzmacnia immersję w rozgrywce. Gracze nie są jedynie uczestnikami liniowej fabuły; są raczej częścią żywego świata, który reaguje na ich działania, tworząc atmosferę nieprzewidywalności. Rozległe krajobrazy, od gęstych dżungli po suche pustynie, roją się od dzikiej przyrody i NPC-ów, zapewniając wzbogacające tło dla zadań gracza. Ponadto nacisk gry na eksplorację zachęca graczy do zbaczania z utartych szlaków, odkrywania ukrytych sekretów i angażowania się w spontaniczne spotkania.
Chociaż gra była ambitna w swoim zakresie, nie obyło się bez krytyki. Usterki techniczne i problemy z wydajnością zepsuły wrażenia niektórych graczy, co doprowadziło do mieszanych recenzji po premierze. Jednak ci, którzy byli skłonni przeoczyć te niedociągnięcia, często odkrywali bogaty, wielowarstwowy świat, który był zarówno wciągający, jak i satysfakcjonujący. Mechanizmy rozwoju postaci i dostosowywania broni pozwoliły graczom na stworzenie własnego, unikalnego stylu gry, dodając warstwę personalizacji, która dobrze rezonowała z fanami gier RPG.
Boiling Point: Road to Hell pozostaje niezapomnianą pozycją w krajobrazie gier z początku lat 2000., prezentując śmiałą próbę połączenia opowiadania historii z eksploracją otwartego świata. Chociaż gra nie odniosła sukcesu komercyjnego, jej artystyczne ambicje i angażująca rozgrywka położyły podwaliny pod przyszłe tytuły, które udoskonaliłyby i rozwinęły jej idee. Zastanawiając się nad jej wkładem, można docenić rolę gry w kształtowaniu gatunku i jej trwały wpływ na entuzjastów, którzy rozkoszują się chaosem dobrze wykonanego, choć niedoskonałego, cyfrowego świata.
Crashday
Wydana w 2006 roku gra Crashday szybko przykuła uwagę entuzjastów gier wyścigowych dzięki unikalnemu połączeniu wyścigów o wysokiej liczbie oktanów i destrukcyjnego chaosu. Opracowana przez Moon Byte Studios i wydana przez Atari, gra wyrobiła sobie niszę w ciągle rozwijającym się świecie wyścigów zręcznościowych, oferując doświadczenie łączące prędkość, akrobacje i chaos. Każda trasa, osadzona na tętniących życiem terenach, od miejskich po rozległe krajobrazy, została zaprojektowana tak, aby wykorzystać umiejętności kierowców do granic możliwości, zapewniając jednocześnie mnóstwo okazji do zapierającej dech w piersiach akcji.
Jedną z wyróżniających się cech gry Crashday była imponująca gama pojazdów, które można dostosować. Gracze mieli możliwość dostrojenia swoich samochodów, od ulepszeń wydajności po wizualnie uderzające modyfikacje. Ten poziom personalizacji nie tylko pozwalał graczom tworzyć wymarzone maszyny, ale także zachęcał do eksperymentowania z różnymi konfiguracjami w celu znalezienia najskuteczniejszych kombinacji na różne wydarzenia. Ponadto gra szczyciła się eklektyczną mieszanką pojazdów, od samochodów sportowych po bardziej ekstrawaganckie wybory, z których każdy zapewniał odrębne wrażenia z jazdy, co zwiększało ogólną przyjemność.
Rozgrywka była zorganizowana wokół serii ekscytujących trybów, które odpowiadały różnym preferencjom. Miłośnicy wyścigów mogli brać udział w tradycyjnych wyścigach, podczas gdy miłośnicy adrenaliny mogli uczestniczyć w pełnych rzezi wydarzeniach zaprojektowanych tak, aby uwypuklić zniszczenie i chaos. Niezależnie od tego, czy były to ekscytujące próby czasowe, niszczycielskie mecze Wrecking Matches, czy intensywne zawody Capture the Flag, każdy tryb wnosił swój własny smak, zapewniając graczom możliwość przełączania się między stylami bez utraty dynamiki. Ta różnorodność była kluczowa dla utrzymania świeżości i zaangażowania, umożliwiając niezliczone godziny rozrywki.
Możliwości gry wieloosobowej dodatkowo zwiększyły długowieczność gry, sprzyjając zaciętej rywalizacji między graczami. Przyjaciele mogli walczyć lokalnie lub online, nasilając rywalizację, gdy starali się zdominować tabele wyników. Dynamiczna natura meczów w połączeniu z nieprzewidywalną miłością do chaosu, którą zachęcał Crashday, sprawiała, że każda sesja była wyjątkowym doświadczeniem. Ten aspekt wieloosobowy przekształcił grę w centrum społecznościowe, w którym entuzjaści wyścigów mogli zaprezentować swoje umiejętności i kreatywność, nawiązując przyjaźnie i rywalizacje.
Crashday był czymś więcej niż tylko grą wyścigową; był fascynującym połączeniem prędkości, strategii i widowiska. Pomimo że jego pierwotna wersja nie zebrała powszechnego uznania, zachował lojalną bazę fanów, których przyciągnęła innowacyjna rozgrywka i angażująca mechanika. Na przestrzeni lat Crashday rozwinął się z kultowego klasyka w uwielbiany tytuł, ilustrując siłę pasji napędzanej przez społeczność w świecie gier. Dla tych, którzy szukają połączenia adrenaliny i kreatywności w swoich grach wyścigowych, Crashday pozostaje godnym uwagi symbolem tego, co można osiągnąć, gdy twórcy myślą nieszablonowo.
Enter the Matrix
Enter the Matrix pojawił się w 2003 roku jako śmiały eksperyment, który łączył kinowe widowisko z interaktywną walką. Na systemie Windows tytuł ukazał się obok innych formatów, niosąc ze sobą charakterystyczny ciężar filmowego powiązania, jednocześnie poszukując własnego rytmu. Shiny Entertainment kierowało rozgrywką, a Warner i Wachowscy nadzorowali przerywniki filmowe, które spajały przygodę z materią Matrix Reaktywacja. Gracze mieli okazję zobaczyć sekwencje aktorskie z udziałem znanych aktorów, przeplatane stylizowaną akcją z gry. Rezultatem było wrażenie wejścia do filmu krążącego wokół nowych teorii spiskowych.
Dwoje protagonistów, Niobe i Ghost, stanowi trzon kampanii, z których każdy prowadzi własne wątki fabularne przez ciasne miejskie kaniony, tunele metra i lśniące aleje danych wewnątrz Matrixa. Misje łączą strzelaninę ze sztukami walki, zagadkowymi objazdami i stresującymi ucieczkami, nagradzającymi wyczucie czasu i refleks. Wątki fabularne nawiązują do szerszej fabuły filmu, oferując jednocześnie kilka nowych zagadek do rozwiązania. Gracze uczą się korzystać z funkcji bullet time, prześlizgiwać się przez szkło i łączyć ruchy w szybkie eliminacje, podczas gdy świat zwalnia do aksamitnej ciszy.
Na PC gra opiera się na ergonomii klawiatury i myszy, choć wersje konsolowe zamieniły łatwość obsługi na płynność ruchu dostosowaną do pada. Płynne strzelaniny trzeszczą w zwolnionym tempie, przeciwnicy zataczają się pod wpływem stylowych kombinacji ciosów, a zagrożenia środowiskowe podtrzymują tempo. Oprawa wizualna zapożycza chromowaną paletę barw filmu, a neonowe refleksy i deszczowe ulice nadają fantasy dokumentalny charakter. Wartość powtórki tkwi w opanowaniu okien czasowych, ponownym odwiedzaniu tras i chłonięciu filmowych winiet, które akcentują każdą misję.
Odbiór gry był zróżnicowany, mierząc się z wiernością i funkcjonalnością. Fani chwalili kunsztowną produkcję, połączenie filmu z interaktywną przygodą oraz poczucie życia w znanym micie. Krytycy wskazywali na ubogą kampanię, nierówną sztuczną inteligencję i sporadyczny dysonans między przerywnikami filmowymi a tempem rozgrywki. Mimo to edycja na Windowsa jest pamiętana jako rozdział we wczesnym cross-mediowym opowiadaniu historii, ciekawostka, która pokazała, jak licencja na przeboje filmowe mogła łączyć pomysłową rozgrywkę z kinowym widowiskiem i strategią marketingową.
Z perspektywy czasu, Enter the Matrix jawi się jako śmiały artefakt z epoki, w której studia filmowe starały się łączyć widowiskowość z interaktywnością, często poprzez efektowne, prerenderowane sekwencje, prawdziwych aktorów i wielowątkową akcję. Gra oferowała przedsmak uniwersum Matrixa, osadzonego w silniku gry, który z trudem dotrzymywał kroku marzeniom o swobodnym poruszaniu się, a jednocześnie dawała niepowtarzalny nastrój retrofuturyzmu. Dla kolekcjonerów i dociekliwych graczy, jej okna na wizję Wachowskich pozostają świadectwem ambitnych eksperymentów cross-mediowych.
Hero X
Hero X, wydany w 2002 roku, pozostaje ponadczasowym klasykiem wśród graczy na całym świecie. Twórcą tej gry był znany projektant Rob Baxter. Jego wiedza i zamiłowanie do najdrobniejszych szczegółów ogromnie się opłaciły, czyniąc Hero X kluczową częścią gier przez kilka pokoleń.
Dla posiadaczy konsoli z PC gra jest wyjątkowym i niezwykłym przeżyciem. Grafika może nie jest najnowsza i najlepsza, ale do dziś zachowuje swój urok. Grafika i tekstury mają ręcznie rysowany wygląd, co nadaje grze niepowtarzalny estetyczny wygląd. Wiele postaci pozostaje niezapomnianych dla weteranów gier, od dziarskiego bohatera po barwnych złoczyńców.
Prawdziwa siła tej gry leży w precyzyjnym, responsywnym sterowaniu. Pomimo braku nowoczesnych drążków i przycisków, gracze nadal mogą bez problemu poruszać się po świecie 2D. Niezależnie od tego, czy chodzi o wskakiwanie na ruchome platformy, czy unikanie niebezpieczeństw, sterowanie Hero X pozostaje dobrze zaprojektowane i niezawodne. Należy również wspomnieć o niesamowitym wyniku gry. Ścieżki dźwiękowe, skomponowane przez znaną muzyczkę Deborah Benson, wciągają i zwiększają intensywność każdego poziomu.
Fabuła gry obraca się wokół zmagań głównego bohatera, którego zadaniem jest uratowanie świata przed złym tyranem. Wraz z postępem poziomów stawka staje się wyższa, podobnie jak niebezpieczeństwa i przeszkody. Do gracza należy pomoc bohaterowi w dotarciu do ostatecznego starcia — bitwy o losy świata.
Podsumowując, Hero X przetrwał próbę czasu jako ukochana gra, która wywarła wpływ na rzesze graczy. Dzięki wciągającej fabule, precyzyjnemu sterowaniu i niesamowitej grafice ta gra jest obowiązkowa dla każdego entuzjasty gier.
Monopoly
Monopoly, klasyczna gra planszowa istniejąca od 1935 roku, również wkroczyła do świata cyfrowego wraz z wydaniem gry dla systemu Windows w 2002 roku. Ta adaptacja popularnej gry autorstwa Hasbro Interactive pozwala graczom doświadczyć dreszczu emocji związanych z kupowaniem, budują i handlują nieruchomościami bezpośrednio na ekranach komputerów.
Jedną z pierwszych godnych uwagi cech Monopoly dla Windows jest oszałamiająca grafika. Plansza do gry jest pięknie zaprojektowana, ma żywe kolory i misterne detale, które ożywiają kultowe lokalizacje i nieruchomości. Od ulic Atlantic City po karty Szansy i Skrzyni Społeczności, każdy element gry jest atrakcyjny wizualnie i zwiększa ogólne wrażenia.
Sama rozgrywka jest wierna tradycyjnym zasadom Monopoly, z kilkoma dodatkowymi funkcjami usprawniającymi cyfrową rozgrywkę. W grę może grać maksymalnie czterech graczy, zarówno lokalnie, jak i online. Gracze mogą także wybierać spośród szeregu niestandardowych zasad, w tym różnych początkowych kwot gotówki, bezpłatnych bonusów parkingowych, a nawet opcji gry szybkimi kostkami, co zapewnia szybszą rozgrywkę.
Oprócz trybu tradycyjnego Monopoly dla systemu Windows oferuje także różnorodne plansze tematyczne, które dodają grze wyjątkowego charakteru. Gracze mogą wybrać grę na planszy Disneya, planszy kosmicznej, a nawet planszy o tematyce bożonarodzeniowej, każda z własnym zestawem właściwości i elementów tematycznych. Dodaje to do gry dodatkowy element zabawy i różnorodności, czyniąc ją atrakcyjną dla graczy w każdym wieku.
Oprócz klasycznej rozgrywki Monopoly na Windows oferuje także tryb wieloosobowy, w którym gracze mogą łączyć się w drużyny i grać przeciwko innym drużynom. Dodaje to do gry nowy poziom strategii i współpracy, ponieważ gracze muszą współpracować, aby przechytrzyć swoich przeciwników i zdominować planszę. To świetna opcja na wieczory gier ze znajomymi lub sposób na nawiązanie kontaktu z innymi entuzjastami Monopoly z całego świata.
Kolejną interesującą funkcją Monopoly dla Windows jest możliwość dostosowania gry. Gracze mogą tworzyć własne zasady i plansze do gry, co daje nieograniczone możliwości i unikalne wrażenia z rozgrywki. Ta funkcja dodaje grze osobistego charakteru, czyniąc ją jeszcze przyjemniejszą dla graczy, którzy chcą dodać własny akcent do klasycznej gry.
