Gry wydane przez Exocet Software
Wybierz wydawcę, aby przeglądać jego gry.
Oferujemy pełną listę wszystkich opublikowanych gier.
Distant Armies: A Playing History of Chess
Myślisz, że grałeś już w szachy? Nawet znawcy szachów komputerowych powinni przyjrzeć się tej grze. Modern Chess to tylko jeden z wariantów gry: na jednej płycie znajduje się 10 wersji szachów. Zaczynając od czasów współczesnych, program cofa się w czasie. Autorzy przeszukali podręczniki historii gry w szachy w poszukiwaniu wersji, o których większość ludzi prawdopodobnie nigdy nie słyszała, zarówno współczesnych, jak i starożytnych.
Na liście wariantów szachowych znajdują się: Shatranj, Szachy średniowieczne, Szachy tureckie, Szachy dziesiętne, Szachy Los Alamos, Szachy kurierskie, Czaturanga, Szachy chińskie, Szachy birmańskie i Szachy bizantyjskie.
Najstarszą grą na płycie jest Chaturanga, wariant wymyślony ponad 1000 lat temu w Indiach. Nowsze wersje to szachy średniowieczne i szachy tureckie, w które grano w średniowieczu. Szachy dziesiętne, które mają figurę łączącą rycerza i królową, są nowoczesnym wariantem starszej gry. Najnowszą grą grupy jest Los Alamos Chess, która została zaprojektowana do uruchomienia na komputerze MANIAC I z planszą o wymiarach 6x6. Najdziwniejszą z gier są Szachy bizantyjskie, które mają okrągłą planszę.
To nie jest tylko gra w szachy, to raczej studium historii szachów. Autorzy podają historie gier, aby umieścić je w kontekście współczesnych szachów. Pokazują, jak szachy zmieniały się w miarę przemieszczania się między kulturami. Obejmują one podstawy gry w szachy - zasady, ruchy - oraz zawierają słowniczek pojęć szachowych. Wreszcie, zawierają one bibliografię dla tych, którzy chcą uzyskać bardziej szczegółowe informacje.
Foundations Waste
Gracz wciela się w rolę Zaka, więźnia w planetarnym więzieniu zwanym 'Waste', z którego oczywiście trzeba uciec. Kradnąc statek kosmiczny, przebija się przez siły inwigilacji.
Foundations Waste to przewijany w pionie shoot-'em-up, w którym trzeba zbierać dodatkowe bronie, takie jak side-shooter, tarcze, dron, który może być kontrolowany za pomocą odwrotnego sterowania statkiem gracza, i jakiś rodzaj pocisków szukających. Czasami power-upy są fałszywe, odwracają twoją kontrolę lub spowalniają twój statek. Wszystkie dodatkowe bronie tracisz po śmierci lub wejściu na nowy poziom.
Wrogie siły to czołgi, statki, statki latające, a później nawet statki kosmiczne. Na każdym poziomie znajduje się strażnik na końcu poziomu, którego można zniszczyć, aby zdobyć dodatkowe punkty, ale można go też ominąć, jeśli siła ognia jest zbyt mała.
Hell Raiser
Wydana w 1989 roku gra „Hell Raiser” była grą przełomową dla platformy Amiga. Ta gra, stworzona przez uznanego twórcę gier, firmę Digital Illusions, szybko zyskała kultową popularność dzięki wyjątkowej rozgrywce, mrocznej atmosferze i wymagającym poziomom.
Akcja „Hell Raiser” rozgrywa się w postapokaliptycznym świecie i opowiada historię samotnego wojownika o imieniu Stryx, który wyrusza na wyprawę, by pokonać złe siły piekła. Dzięki połączeniu elementów akcji, eksploracji i rozwiązywania zagadek gracze muszą poruszać się po różnych poziomach i pokonać hordy demonicznych stworzeń, aby dotrzeć do ostatecznej bitwy z bossem i samym diabłem.
Tym, co wyróżniało „Hell Raiser” spośród innych gier tamtych czasów, była oszałamiająca grafika i animacje. Twórcy z Digital Illusions nie szczędzili wydatków, tworząc zniewalająco piękny krajobraz, który gracze mogą eksplorować. Dbałość o szczegóły była widoczna w każdym aspekcie gry, od projektów postaci po środowiska poziomów. Zastosowanie w grze wielowarstwowego przewijania paralaksy dodało głębi grafice i nadało grze kinowy charakter.
Ale nie tylko grafika uczyniła „Hell Raiser” wyjątkową grą. Rozgrywkę chwalono również za jej wymagający, ale uzależniający charakter. Gracze musieli dokładnie planować swoje ruchy i używać strategicznej broni i ulepszeń, aby pokonać różne przeszkody i wrogów. Poziom trudności gry został zrównoważony, dzięki czemu jest przystępna zarówno dla zwykłych, jak i hardcorowych graczy.
Jednym z najbardziej unikalnych aspektów „Hell Raiser” był projekt dźwiękowy. Ścieżka dźwiękowa gry, skomponowana przez znanego muzyka Chrisa Hülsbecka, doskonale oddaje mroczną i niesamowitą atmosferę gry. Efekty dźwiękowe również były na najwyższym poziomie, dodając rozgrywce warstwę immersji.
Pomimo sukcesu „Hell Raiser” nie był pozbawiony kontrowersji. Użycie w grze przemocy i tematów religijnych wywołało pewną reakcję wśród niektórych grup. Jednak to tylko dodało grze nerwowości i uczyniło ją jeszcze bardziej atrakcyjną dla docelowej grupy odbiorców.
„Hell Raiser” wywarł trwały wpływ na społeczność graczy Amigi i nadal jest uważany za jedną z najbardziej innowacyjnych i wymagających gier swoich czasów. Jego wpływ można dostrzec w wielu współczesnych grach, a jego reputacja jako kultowego klasyka tylko rosła przez lata. Dzięki imponującej grafice, wciągającej rozgrywce i wyjątkowej atmosferze, „Hell Raiser” ugruntowała swoje miejsce w historii gier i zawsze będzie pamiętana jako jedna z najlepszych gier na platformę Amiga.
Hyperdome
Szkolenie pilotów myśliwców dla Federacji trwało pięć lat. Teraz już skończyłeś. Ale jest jeszcze jeden ostatni test do opanowania: przetrwać w 'Hyperdome'.
Gracz zostaje zrzucony do Hyperdome swoim statkiem kosmicznym, krajobraz przewija się poziomo, a żeby przeżyć, musisz strzelać do wszystkiego co widzisz. Twój statek jest wyposażony w podstawowe działko laserowe. Na szczęście niektórzy przeciwnicy upuszczają znaczniki do zbierania, które zwiększają licznik widoczny po prawej stronie ekranu. Jeśli osiągnąłeś wybraną broń lub premię, możesz ją aktywować. Dostępnych jest dziewięć dodatków: zwiększona prędkość statku, zwiększona siła ognia, podwójny ogień, pociski, rozproszenie (czyszczenie przed sobą), pociski kierowane, satelita i tarcza. Jeśli stracisz jedno z dziewięciu początkowych żyć, aktualna dodatkowa broń zniknie. Jeśli zbierzesz zbyt wiele przedmiotów bez aktywowania broni, licznik zostanie zresetowany do pierwszego bonusu.
Oczywiście, twój statek rozbija się, jeśli dotkniesz bloków krajobrazu - jest to integralną częścią projektu, ponieważ niektóre poziomy polegają mniej na strzelaniu, ale na unikaniu i bezpiecznej nawigacji przez wiele przeszkód na drodze.
Phantasm
Phantasm, surrealistyczna gra przygodowa wydana w 1988 roku na DOS, wyrobiła sobie wyjątkową niszę w panteonie gier komputerowych. Opracowana przez niewielką grupę innowacyjnych twórców, gra pojawiła się w epoce, w której potencjał interaktywnego opowiadania historii dopiero zaczynał być realizowany. Została zainspirowana kultową serią horrorów o tym samym tytule, chociaż jej narracja i rozgrywka znacznie się różnią, oferując inną perspektywę na ten gatunek.
Osadzona w mrocznym, pokręconym wszechświecie, Phantasm zanurza graczy w nawiedzającej atmosferze wypełnionej zagadkowymi symbolami i tajemniczymi łamigłówkami. Gracz wciela się w postać zmagającą się z reperkusjami koszmarnej rzeczywistości, poruszającą się po niesamowitych środowiskach, które wywołują zarówno ciekawość, jak i strach. Estetyka wizualna, pełna odbarwionych kolorów i niepokojących obrazów, łączy się, aby stworzyć przekonujące poczucie niepokoju, które rezonuje przez całe doświadczenie rozgrywki.
Jedną z wyróżniających się cech Phantasm jest jej skomplikowana konstrukcja łamigłówek. Gracze muszą rozszyfrować zagadki i rozwiązać wyzwania środowiskowe, aby przejść dalej. To wymaganie krytycznego myślenia i kreatywności podnosi grę ponad zwykłą eksplorację, ponieważ każdy sukces zapewnia nie tylko poczucie spełnienia, ale także głębsze zanurzenie się w nadrzędnej narracji. Zagadki są często powiązane z złowieszczą historią gry, co utrzymuje zaangażowanie graczy i zachęca ich do rozważania tajemnic rozwijających się wokół nich.
Co więcej, projekt dźwiękowy Phantasm odgrywa kluczową rolę w kształtowaniu ogólnego doświadczenia. Rzadka, ale mrożąca krew w żyłach ścieżka dźwiękowa zwiększa napięcie w każdej scenie, zapewniając, że gracze pozostają na krawędzi przez całą podróż. Dźwięki otoczenia w połączeniu ze sporadycznymi niespodziankami słuchowymi przyczyniają się do niepokojącej atmosfery, sprawiając, że nawet najprostsze zadania wydają się obarczone niebezpieczeństwem. Ta skrupulatna dbałość o dźwięk urzeka graczy, otaczając ich światem, w którym każdy skrzyp i szept ma znaczenie.
Pomimo swojego wieku Phantasm pozostaje znaczącym artefaktem w świecie gier przygodowych. Pokazuje, jak wczesni twórcy przesuwali granice, równoważąc nastrojową opowieść z wymagającą rozgrywką. Choć gra nie zdobyła może głównego nurtu pochwał, znalazła oddanych fanów, szczególnie wśród entuzjastów gatunków horroru i point-and-click. Ta lojalna grupa fanów zapewniła, że dyskusje o Phantasm trwają nawet dekady po jej wydaniu, umacniając jej miejsce w historii gier.
The Pursuit to Earth
Był rok 1988, branża gier wideo szybko się rozwijała. Był to czas zaciętej rywalizacji pomiędzy gigantami gier i pośród tego chaosu wydano grę, która wkrótce stała się kultowym klasykiem – The Pursuit to Earth.
Opracowana i opublikowana przez Electronic Arts gra The Pursuit to Earth została zaprojektowana dla Amigi, kultowego domowego systemu komputerowego znanego z zaawansowanych możliwości graficznych i dźwiękowych. Gra stanowiła idealne połączenie oszałamiającej grafiki i wciągającej rozgrywki, dzięki czemu stała się hitem wśród graczy w każdym wieku.
Założenia gry były proste, ale intrygujące – gracz wciela się w kosmitę, który rozbił się na Ziemi i teraz stara się zebrać 8 części swojego statku kosmicznego, aby wrócić do domu. Okazało się to jednak niełatwym zadaniem, ponieważ gracz musiałby pokonać różne przeszkody i wyzwania, a wszystko to w pogoni za ludzkimi władzami, które chciałyby schwytać kosmitę w celu przeprowadzenia eksperymentów naukowych.
Jednym z najbardziej godnych uwagi aspektów The Pursuit to Earth była piękna grafika. Gra wykorzystała zaawansowane możliwości sprzętowe Amigi, aby stworzyć oszałamiający wizualnie świat, z żywymi kolorami i płynnymi animacjami. Każdy poziom został starannie zaprojektowany, z dbałością o szczegóły, co naprawdę ożywiło grę.
Ale gra nie polegała tylko na oszałamiającej grafice – mogła pochwalić się także imponującą ścieżką dźwiękową, która doskonale uzupełniała rozgrywkę. Muzyka została skomponowana przez weterana branży i nominowanego do nagrody Grammy, Roba Hubbarda, i zawierała mieszankę elementów elektronicznych, orkiestrowych i rockowych, co dodało grze kolejną warstwę emocji.
Ponadto The Pursuit to Earth chwalono za wymagającą rozgrywkę. W miarę przechodzenia kolejnych poziomów gracz napotykał coraz trudniejsze łamigłówki i wrogów, a wszystko to podczas próby zebrania kluczowych części statku kosmicznego. Gra zawierała także ulepszenia i bonusy, które mogły pomóc graczowi w jego wyprawie, dodając element strategii do rozgrywki.
Chociaż The Pursuit to Earth nie odniósł komercyjnego sukcesu, przez lata zyskał rzeszę oddanych fanów. Unikalna mieszanka akcji, przygody i rozwiązywania zagadek sprawiła, że jest to ulubiona gra wśród entuzjastów Amigi. Wielu fanów stworzyło nawet niestandardowe pakiety poziomów i mody do gry, utrzymując jej dziedzictwo przy życiu nawet po ponad 30 latach od premiery.