Gry wydane przez GameMill Entertainment LLC
Wybierz wydawcę, aby przeglądać jego gry.
Oferujemy pełną listę wszystkich opublikowanych gier.
E.R. Mania
W 2009 roku świat Windowsa doczekał się osobliwej odsłony o nazwie E.R. Mania, tytułu, który próbował połączyć szaleńczy puls gry arcade z drżeniem oddziału szpitalnego. Gracze wcielają się w przepracowanego lekarza oddziału ratunkowego, żonglując triażem, inwentaryzacją i nocnym chaosem. Chromowany sprzęt medyczny kontrastuje z neonowymi panelami sterowania, tworząc nastrój balansujący między kliniczną precyzją a gorączkową pilnością. Nie jest to błyszczący hit, ale ma w sobie uporczywy urok, który zachęca do codziennej, upartej gry.
Rozgrywka opiera się na szybkim podejmowaniu decyzji, a nie na długich sekwencjach filmowych. Interfejs faworyzuje dotykową szybkość: skróty klawiszowe do leków, radar do przepływu pacjentów i zaśmiecona mapa, która ujawnia luki na oddziale niczym otwarte rany w trakcie leczenia. Pacjenci przybywają z migającymi paskami zdrowia, z których każdy wymaga innej kombinacji uwagi i ekwipunku. Równoważenie zapasów, przydziału personelu i komfortu pacjentów tworzy taniec, w którym minuty znikają, a rezultaty zależą od drobnych, precyzyjnych działań. Napięcie nigdy do końca nie opada.
Wizualnie E.R. Mania łączy pikselową prostotę z pragmatycznym detalem. Postacie w stylu pikselowym noszą pozbawione wyrazu maski, a duszki pacjentów pulsują, sygnalizując niepokój. Oświetlenie skłania się ku klinicznym fluorescencjom, które uwydatniają pot na czole i błysk instrumentów. Dźwięki otoczenia podkreślają każdy kryzys – odległy pisk pagera, syreny i cichy szum monitorów. Oprawa audio sprawia wrażenie, że oddział istnieje poza ekranem, a jednocześnie pozostaje uparcie namacalny. Dobór kolorów wzmacnia poczucie pilności, nie przytłaczając zmysłów.
Pomimo gorączkowej powierzchni E.R. Mania ujawnia zaskakująco przemyślany nurt. Dialogi, jeśli już się pojawiają, wydają się oszczędne, ale dosadne, szkicując relacje między personelem szpitala, a nie wielką intrygę. Stopień trudności wzrasta w uporczywych etapach, nagradzając dyscyplinę nad szczęściem, zachęcając do wielokrotnych prób zamiast karania. Niektórzy krytycy zauważyli techniczne dziwactwa i prymitywne animacje, ale fani chwalili grę za zachęcanie do adaptacyjnego myślenia i naukę odporności w najdrobniejszych szczegółach zmiany. Jej skromny rozmiar zainspirował przyszłe eksperymentalne symulatory szpitalne.
Gra sprawia wrażenie kapsuły czasu z cyklu, w którym niezależne tytuły bez lęku eksperymentowały z granicami gatunków. E.R. Mania może nie zdominować list przebojów, ale odcisnęła piętno na graczach, którzy pragną namacalnej kontroli i ożywionych debat moralnych pod presją. Dla każdego, kto jest ciekawy granic gier medycznych, oferuje ona dynamiczną, idiosynkratyczną podróż przez nocną zmianę, która nie chce się zatrzymać. Ci, którzy ukończą grę, często bardziej pamiętają puls niż wynik.
Rock Tour
W Rock Tour gracz jest menadżerem zespołu rockowego. Celem jest zrobienie z małego garażowego zespołu wielkiej gwiazdy. Gra zawiera muzykę i występy pięciu prawdziwych, ale nieznanych zespołów. Na początku dostępne są dwa zespoły, a pozostałe trzy są odblokowywane poprzez przyciągnięcie fanów do dostępnych zespołów. Gracz otrzymuje mapę, na której zaznaczone są różne miejsca, które chcą zarezerwować dany zespół. Dla każdego koncertu gracz może wybrać setlistę, procent od sprzedaży biletów oraz sposób promocji koncertu (np. plakaty, dema, reklamy w radiu, itp.). Po koncercie gracz otrzymuje recenzję pokazującą ilość przyciągniętych fanów i ilość zarobionych pieniędzy. Recenzja pokazuje również, jak dobrze zostały przyjęte piosenki i występ. Wraz z rosnącą bazą fanów, zespół będzie mógł występować w większych salach.
Gracz może również zarządzać członkami zespołu. Każdy z nich ma inne umiejętności, ego i osobowość. Niektórzy są lepsi w grze na instrumentach, a inni są lepszymi autorami piosenek. Muzyk może ich skarcić i kazać im ćwiczyć umiejętności na istniejących instrumentach i piosenkach, pisać nowe piosenki lub po prostu odpoczywać. Odpoczynek jest czasem konieczny, w przeciwnym razie poziom stresu wzrośnie. Wraz ze wzrostem popularności zespołu, może on zostać zaproszony do studia nagrań. Jeśli napiszą wystarczająco dużo piosenek, mogą wydać album.
