Gry wydane przez Virgin Interactive Entertainment, Inc.
Wybierz wydawcę, aby przeglądać jego gry.
Oferujemy pełną listę wszystkich opublikowanych gier.
Agile Warrior: F-111X
W świecie gier walki powietrznej Agile Warrior: F-111X wyróżnia się jako klasyk zarówno wśród weteranów, jak i nowych graczy. Wydana w 1997 roku na platformę Windows gra podbiła serca graczy intensywną rozgrywką i najnowocześniejszą grafiką.
Akcja Agile Warrior: F-111X rozgrywa się w fikcyjnej przyszłości i umieszcza graczy w kokpicie myśliwca F-111X z misją pokonania zbuntowanego narodu znanego jako „Szkarłatny Skorpion”. Gracze wcielają się w doświadczonego pilota, który wykonuje serię coraz trudniejszych misji, walcząc z wrogimi samolotami i celami naziemnymi.
Jedną z największych zalet gry była realistyczna fizyka lotu. W przeciwieństwie do innych gier tamtych czasów, Agile Warrior: F-111X dokładnie symulowała aerodynamikę F-111X, co sprawiało, że manewrowanie po niebie było dla graczy wyzwaniem, ale dawało satysfakcję. W grze występowały także różne warunki pogodowe i pory dnia, co dodatkowo zwiększało realizm.
Oprócz realistycznej rozgrywki, Agile Warrior: F-111X może poszczycić się także imponującą jak na tamte czasy grafiką. W grze wykorzystano szczegółowe modele i środowiska 3D, dzięki czemu wrażenia były wciągające i oszałamiające wizualnie. W grze znalazły się także przerywniki filmowe, które podniosły ogólną kinową jakość gry.
Kolejnym aspektem wyróżniającym Agile Warrior: F-111X był rozbudowany arsenał broni. Od rakiet powietrze-powietrze po bomby naprowadzane laserowo – gracze mieli do dyspozycji całą gamę broni, dzięki której mogli niszczyć wrogie cele. Za każdą udaną misję gracze zdobywali nagrody, które można było wykorzystać do ulepszenia i dostosowania swoich samolotów, czyniąc je jeszcze bardziej zabójczymi w bitwie.
W grze pojawił się także tryb wieloosobowy, pozwalający graczom rywalizować ze sobą w walkach powietrznych. Dodało to do gry zupełnie nowy poziom emocji, ponieważ gracze mogli wystawić swoje umiejętności na próbę przeciwko swoim znajomym.
Nawet po pierwszym wydaniu Agile Warrior: F-111X zachowało oddaną rzeszę fanów, a wielu z nich nadal gra i dyskutuje o grze do dziś. Nie można przecenić jego wpływu na gatunek walki powietrznej, a jego wpływ nadal można dostrzec we współczesnych grach tego samego gatunku.
Beneath a Steel Sky
W futurystycznej Australii znajdują się gigantyczne miasta należące wyłącznie do korporacji, oddzielone od siebie gigantycznym pustkowiem zwanym The Gap. Kiedy plemię Roberta Fostera mieszkające w Gap zostaje zabite przez żołnierzy z Union City, którzy go pojmują, wszystko się dla niego zmienia. Po ledwo uciekając helikopter, który zabiera go tam, gdy niewytłumaczalnie rozbił się, Robert i jego droid Joey musi przeszukać rozpadające się miasto, starając się zaprzyjaźnić zarówno zadowoleni bogaci i sfrustrowani biedni, jak zarówno starają się wydostać z miasta, ale w środku tego wszystkiego odkrywają ciemną prawdę o LINC, dziwny komputer, który prowadzi miasto.
Gra wykorzystuje silnik wirtualnego teatru Lure of the Temptress, który umożliwia swobodne poruszanie się postaci niezależnie od ingerencji gracza, dzięki czemu świat gry jest bardziej dynamiczny niż ma to zazwyczaj miejsce w porównywalnych grach. Poza tym, silnik zapewnia tradycyjną przygodową rozgrywkę typu point-and-click.
W wersji na iPhone'a wprowadzono interfejs dotykowy, nowe animowane filmy Dave'a Gibbonsa, system kontekstowych podpowiedzi oraz zremasterowaną ścieżkę dźwiękową.
Cyberia 2: Resurrection
Oryginalna Cyberia była strzelanką na szynach, która łączyła rozwiązywanie zagadek z sekwencjami akcji w stylu Star Wars: Rebel Assault. Sequel jest w zasadzie taki sam, ale z ulepszoną grafiką renderowaną w 3D i zwiększoną ilością filmów w grze.
Cyberia 2 rozpoczyna się w miejscu, w którym zakończył się oryginał. Po zniszczeniu lidera FWA Devlina i jego orbitalnej siedziby, Zak i broń Cyberii rozbijają się na Ziemi, gdzie zostają odebrani przez zespół FWA prowadzony przez maniakalnego doktora Corbina. Corbin umieszcza Zaka w kriokomorze i wykorzystuje pozostałości broni Cyberia do stworzenia wirusa zagłady znanego jako nano-toksyna. Jego szefowie z FWA chcą nano-toksyny, aby zniszczyć rosnący ruch rebeliancki, ale Corbin (który ma coś w rodzaju kompleksu mesjasza) zamierza użyć jej do zabicia milionów ludzi i "ukształtowania na nowo świata, jaki znamy". Trzy lata później, Zak jest rozmrożone przez renegata dowódcy FWA, i razem muszą znaleźć Corbin i zatrzymać jego złowrogiego planu.
Demolition Man
Wydany w 1994 roku na konsolę 3DO, Demolition Man czerpie z dynamiki filmu, który nawiązuje do mroźnej przyszłości, jednocześnie zmieniając się w szybki, dynamiczny sport walki. Zamiast gonić za filmowymi momentami, przenosi fabułę gry na serię aren, gdzie kierowcy i niszczyciele walczą o dominację, wykorzystując prędkość, złom i bezwzględną inżynierię. Projekt sprawia wrażenie zapowiedzi tego, co mogłyby zdziałać konsole domowe, gdy w końcu zyskały wystarczającą moc, by renderować efektowne lokacje i utrzymać akcję w ruchu bez zatrzymywania się. Oddaje również fascynację futurystycznymi widowiskami na arenach z połowy lat 90.
Rozgrywka koncentruje się na walkach pojazdów w dynamicznym, zręcznościowym tempie. Przemierzasz przestrzenie wyglądające na podatne na zniszczenia, atakujesz wrogie maszyny i zarządzasz ekwipunkiem, który obejmuje zarówno broń do bezpośredniego ostrzału, jak i bardziej wyspecjalizowane ataki, mające na celu karanie za manewry unikowe. Rundy zazwyczaj nagradzają dynamikę i wyczucie czasu równie mocno, co czystą agresję: zbyt mocne wpychanie się w ruch uliczny i zagrożenia, grozi wpadnięciem w pułapkę; graj mądrze, a zepchniesz przeciwników w wąskie gardła. Punkty kontrolne, cele i narastające zagrożenia pomagają uniknąć wrażenia pojedynczej pętli w przebraniu.
Wizualnie wersja 3DO stawia na płynny ruch i czytelny chaos. Pojazdy są masywne i wyraziste, gąsienice i efekty bojowe zapewniają sprzężenie zwrotne, a kadrowanie kamery stara się zapewnić wyraźne kąty ostrzału, nie przytłaczając gracza. Tekstury są skromne jak na późniejsze standardy, jednak ogólna prezentacja kładzie nacisk na prędkość, ostre sylwetki i wrażenie skali w projekcie areny. Dźwięk opiera się na energicznym ryku silników, energetycznych efektach dźwiękowych i muzyce, która pasuje do charakteru gry z wysokim poziomem decybeli.
Sterowanie jest zazwyczaj responsywne, ale gra ma charakter zdecydowanie zręcznościowy, a nie symulacyjny. Przyspieszanie, skręcanie i wyczucie czasu broni wymagają odrobiny praktyki, zwłaszcza podczas jazdy pod presją. Niektórzy gracze mogą uznać krzywą uczenia się za mniej wybaczającą niż oczekiwali, choć to tarcie może również zwiększyć dreszczyk emocji związany z opanowywaniem tras i wykorzystywaniem błędów przeciwników. Wsparcie dla trybu wieloosobowego, dostępne za pośrednictwem opcji systemu, może spotęgować rywalizację, ponieważ taktyka gry naturalnie przechodzi od planowania przypominającego łamigłówki do chaotycznych pojedynków.
W rezultacie Demolition Man pozostaje intrygującym reliktem krótkiego okresu popularności 3DO: wystarczająco ambitny, by na pierwszy rzut oka wyglądać nowocześnie, wystarczająco zabawny, by pozostać zabawnym, i dosadnie tematyczny w sposób, który pasuje do ówczesnego gustu w krzykliwych koncepcjach. Nawet jeśli nie dąży do idealnej równowagi ani nieskończonej różnorodności, oferuje kompaktowy zastrzyk adrenaliny, odzwierciedlając pragnienie platformy, by wyróżniać się odważną grafiką, bezpośrednią akcją i licencjonowanym haczykiem, który nie chce szeptać.
Disney's The Jungle Book
Na podstawie słynnego filmu animowanego, Walt Disney's The Jungle Book to gra platformowa, w której kontrolujesz Mowgliego, chłopca, który został wychowany przez dzikie zwierzęta w głębi dżungli. Twoim celem jest znalezienie ludzkiej wioski, abyś mógł połączyć się ze swoimi bliskimi.
Mowgli jest atletycznym osobnikiem i może skakać, biegać, huśtać się na winoroślach lub wspinać się po nich bez żadnych problemów. Jednak większość zwierząt, które napotyka są niewytłumaczalnie wrogie, więc musi bronić się za pomocą różnych broni do rzucania, takich jak banany i bumerangi.
Aby ukończyć każdy poziom, Mowgli musi zebrać pewną liczbę kryształów (ile - zależy od poziomu trudności) w określonym limicie czasu. Pomaga mu w tym kompas w rogu ekranu, który wskazuje kierunek, w którym znajduje się najbliższy kryształ.
Disney's The Jungle Book
Na podstawie słynnego filmu animowanego, Walt Disney's The Jungle Book to gra platformowa, w której kontrolujesz Mowgliego, chłopca, który został wychowany przez dzikie zwierzęta w głębi dżungli. Twoim celem jest znalezienie ludzkiej wioski, abyś mógł połączyć się ze swoimi bliskimi.
Mowgli jest atletycznym osobnikiem i może skakać, biegać, huśtać się na winoroślach lub wspinać się po nich bez żadnych problemów. Jednak większość zwierząt, które napotyka są niewytłumaczalnie wrogie, więc musi bronić się za pomocą różnych broni do rzucania, takich jak banany i bumerangi.
Aby ukończyć każdy poziom, Mowgli musi zebrać pewną liczbę kryształów (ile - zależy od poziomu trudności) w określonym limicie czasu. Pomaga mu w tym kompas w rogu ekranu, który wskazuje kierunek, w którym znajduje się najbliższy kryształ.
Golden Nugget
Golden Nugget, wydany w 1996 roku, to gra hazardowa opracowana przez Cardinal Software dla systemu Windows. Posiada tryb dla pojedynczego gracza i multiplayer, w którym gracz może rywalizować ze znajomym lub komputerem w różnych grach kasynowych.
Trzon gry stanowi wirtualne kasyno 3D, wzorowane na prawdziwym kasynie Golden Nugget zlokalizowanym w Las Vegas. W grze gracze mogą eksplorować lobby kasyn, grać na automatach i grać w pokera lub blackjacka.
Oprócz trybów dla jednego gracza i dla wielu graczy, gra zawiera również Aleję Treningową, która pomaga nowym graczom poznać zasady różnych gier kasynowych, jednocześnie doskonaląc swoje umiejętności hazardowe. Każda udana akcja jest nagradzana żetonami, które można wykorzystać do obstawiania rzeczywistych gier kasynowych.
Golden Nugget to świetny symulator hazardu, który oferuje znaczny poziom dostosowywania. Gracze mogą nie tylko dostosować ustawienia graficzne, ale także wybrać rozgrywkę na różnych poziomach trudności. Zarówno doświadczeni, jak i początkujący gracze mogą znaleźć wyzwanie odpowiednie dla siebie.
Gra zawiera również sklep w grze, w którym gracze mogą kupować dodatkowe przedmioty, takie jak naboje, aby zmienić wygląd automatów do gry lub biały garnitur, aby dostosować swoje awatary.
Dla zaawansowanych graczy dostępnych jest szereg zaawansowanych opcji, takich jak możliwość zapisania sesji gry i wyświetlenia wyniku.
Golden Nugget to klasyczna gra symulacyjna kasyna, która zapewni graczowi godziny rozrywki. Jego wszechstronny zestaw funkcji, dopracowana grafika i świetna rozgrywka sprawiają, że jest to doskonały wybór dla graczy szukających realistycznych wrażeń z hazardu.
Grand Slam
W 1997 roku SEGA Saturn wydała przełomową grę tenisową o nazwie Grand Slam. Gra ta, stworzona przez Infogrames, pozwoliła graczom wcielić się w najlepszych tenisistów świata i wziąć udział w turniejach Wielkiego Szlema. Wielki Szlem nie był kolejną typową grą tenisową; charakteryzowała się oszałamiającą grafiką, realistyczną rozgrywką i szeroką gamą trybów gry, które angażowały graczy przez wiele godzin.
Jedną z najbardziej godnych uwagi cech Wielkiego Szlema była obszerna lista prawdziwych zawodowych tenisistów. Gracze mogli wybierać spośród ponad 40 sportowców, w tym takich legend jak Andre Agassi i Martina Navratilova, dzięki czemu gra wydawała się niezwykle realna i wciągająca. Każdy gracz miał swoje mocne i słabe strony, a opanowanie ich umiejętności było kluczowe, aby zostać mistrzem Wielkiego Szlema. Ta dbałość o szczegóły odróżnia Grand Slam od innych gier tenisowych tamtych czasów.
Grafika Grand Slam również wyprzedziła swoje czasy. W grze zastosowano technologię przechwytywania ruchu, która nadała ruchom graczy realistyczną jakość, sprawiając wrażenie, jakbyś oglądał prawdziwy mecz tenisowy. Korty i otoczenie również zostały pięknie wyrenderowane, co dodatkowo zwiększyło ogólne wrażenia. Co więcej, efekty dźwiękowe i komentarz dodały realistycznego charakteru grze, sprawiając, że gracze poczują się, jakby oglądali prawdziwy mecz w telewizji.
Grand Slam oferował różnorodne tryby gry, dzięki czemu gracze nigdy się nie nudzili. Oprócz standardowych meczów pokazowych, gracze mogli także rywalizować w turniejach wielkoszlemowych, w trybach treningowych, a nawet stworzyć własnego, niestandardowego zawodnika. Rozgrywkę chwalono także za płynność i prostotę, dzięki czemu zarówno zwykli, jak i hardcorowi gracze mogą cieszyć się grą. Sztuczna inteligencja przeciwników była wymagająca, ale nie do pobicia, co zapewniało przyjemną i konkurencyjną rozgrywkę.
Pomimo uznania krytyków i fanów, Grand Slam nie odniósł komercyjnego sukcesu, na jaki zasługiwał. Została przyćmiona przez inne popularne wówczas gry tenisowe i ostatecznie wielu o niej zapomniało. Jednakże na tych, którzy mieli okazję w nią zagrać, Grand Slam pozostawił niezatarte wrażenie i na zawsze zostanie zapamiętany jako jedna z najbardziej wciągających i realistycznych gier tenisowych swoich czasów.
