Gry wydane przez Vulcan Software Limited
Wybierz wydawcę, aby przeglądać jego gry.
Oferujemy pełną listę wszystkich opublikowanych gier.
Bograts: The Puzzling Misadventure
Bograts: The Puzzling Misadventure to gra logiczna z bocznym widokiem z pośrednią kontrolą, choć w przeciwieństwie do Lemmings, gracz kontroluje rodzica Bograt, który musi poprowadzić czerwone i niebieskie dziecko Bograts przez każdy z 100 poziomów. Odbywa się to poprzez oczyszczenie ścieżki przez poziom, aby mogli się rozwijać.
Zagrożenia obejmują kolce, wędrujących wrogów, drzwi pułapki i drabiny. Istnieje wiele dźwigni, które zmieniają położenie niektórych z tych zagrożeń. Standardowy widok skupia się na rodzicu Bograt, ale istnieje tryb, który pozwala na podzielenie ekranu, aby można było zobaczyć dziecko w tym samym czasie. Bograty mają różne zdolności i atrybuty, które mogą działać zarówno na korzyść, jak i niekorzyść gracza. Vulcan użył systemu zapisu w grze z Lemmings 2 zamiast haseł z Lemmings 1.
Genetic Species
Genetic Species, wydana w 1998 roku przez deweloperów z RUNow Productions, to przełomowa klasyczna gra wideo sci-fi. Osadzony w przyszłości, w której ludzkość podzieliła się na wiele populacji, gracz ma za zadanie pomóc grywalnym postaciom w celu uczczenia i podtrzymania ich oryginalnej kultury.
Gdy gracze wejdą do gry, zanurzą się w jej unikalnym otoczeniu i mechanice. Oszałamiająca 16-bitowa pikselowa grafika Genetic Species pozwala graczowi poczuć, że płynnie porusza się między czterema międzygwiezdnymi płaszczyznami rzeczywistości. Po drodze gracze muszą prowadzić intensywne walki, rozwiązywać zagadki i wchodzić w interakcje z obcymi rasami, jednocześnie odkrywając tajemnice w trakcie gry. To, w połączeniu z doskonałą ścieżką dźwiękową, zapewnia intensywnie wciągające wrażenia.
Gracze będą musieli stawić czoła trudnej podróży w miarę postępów w grze. Wynika to z szerokiego wyboru poziomów gry, z których każdy zapewnia własne, unikalne zadania rozwiązywania problemów. Aby odnieść sukces, zdecydowanie zaleca się przygotowanie strategii wysokiego poziomu, potężnej broni i specjalnych artefaktów przez całą grę.
Gra zawiera również funkcję gry wieloosobowej, w której gracze mogą walczyć ze sobą na specjalnie zaprojektowanych poziomach. Tutaj mogą odkrywać sekrety, walczyć z potężnymi bossami, a nawet odblokowywać ukryte poziomy, które mogą zmienić cały przebieg gry.
Podsumowując, Genetic Species to przełomowa gra, która od czasu swojej premiery w 1998 roku pobudza wyobraźnię zarówno fanów science fiction, jak i entuzjastów przygód. Przełomowa grafika, znakomita ścieżka dźwiękowa i wciągająca rozgrywka sprawiają, że jest to ponadczasowy klasyk.
JETPilot
JETPilot był ostatnim komercyjnym symulatorem lotu wydanym na Amigę przez co najmniej dekadę i już wtedy zastępował dwa myśliwce NATO, które były już wymieniane w większości sił powietrznych na świecie: angielski Electric Lightning i Lockheed F-104. Symulował on myśliwiec gwiezdny (cyniczny czytelnik może w tym momencie pomyśleć, że wygląda on trochę jak Amiga). Ponadto dostępny jest również retro MiG-21 z okresu Układu Warszawskiego.
Jet Pilot reklamuje się jako "szczyt realistycznej symulacji lotu" i nie stara się ukryć złożoności rzeczywistych pilotów. Samoloty są dostępne w różnych specyfikacjach, a w całej Skandynawii odtworzono prawdziwe lotniska. Środowisko można dostosować do własnych preferencji pod względem temperatury, wiatru i ciśnienia atmosferycznego, a także pory dnia i dnia tygodnia. Komunikacja między samolotami oraz z wieżą kontrolną jest również obsługiwana z precyzją, a niektóre z charakterystycznych technologii głosowych firmy Vulcansoft są również wykorzystywane.
W pogoni za realizmem JetPilot ignoruje cyfrowy joystick, czego nie zrobił żaden inny symulator Amigi. Mysz i analogowe joysticki to główne elementy sterujące, a mysz służy także do poruszania głową w kokpicie i uzyskiwania dostępu do funkcji. Klawiatura jest również w pełni wykorzystywana.
Mimo że JetPilot jest późnym programem, wykorzystuje wypełnione wielokąty, które są dobrze znane z reprezentacji graficznej, ale obsługuje grafikę o wysokiej rozdzielczości i nie migocze na odpowiednich maszynach.
Peter Spinaze's Final Odyssey: Theseus verses the Minotaur
Był rok 1997; gra była Final Odyssey Petera Spinaze'a - Tezeusz wersety Minotaura. Tytuł, o którym można było tylko marzyć w dekadzie hitów lat 90. Była to jedna z pierwszych gier komputerowych, która przesunęła granice realizmu w dziale graficznym i było to widać. Gracze mogli wcielić się w filmowego bohatera Tezeusza, który przedziera się przez mroczne i niesamowite głębiny Kreteńskiego Labiryntu.
Gracze mogli zdobywać doświadczenie i moc w trakcie gry, pokonując wrogów i zdobywając przedmioty. Każdy wróg miał unikalne mocne i słabe strony, a dynamika poziomów była zmieniana z każdą rozgrywką. W grze utworzono również 14 różnych labiryntów, z których każdy ma coraz większy poziom trudności i złożoności.
Sterowanie w Final Odyssey Petera Spinaze było łatwe w użyciu i wydajne, aby zapewnić przystępne wrażenia z gry. Ruch był nawigowany za pomocą klawiatury, podczas gdy mysz obsługiwała celowanie i wybieranie poleceń. Gra zawierała również funkcję zapisywania, która pozwalała graczom cofać się i odtwarzać poziomy w razie potrzeby.
Pierwsza wyprawa graczy do labiryntu była żmudna i żmudna. Ukryte pułapki, podstępne łamigłówki i potężni wrogowie to wszystko było na porządku dziennym, a Tezeusz musiał wykazać się wielką taktyczną finezją, jeśli miał przedrzeć się przez Kreteński Labirynt. Na szczęście, aby pomóc Tezeuszowi w jego zadaniu, można było zastosować specjalne moce, przedmioty i maszyny.
Wrogiem gry był Minotaur – mityczny stwór, który od wieków siał postrach wśród mieszkańców Krety. W trakcie gry gracze mogli eksplorować głębiny Kreteńskiego Labiryntu, zdobywać wiedzę i szukać sposobów na pozbycie się ludzi z ich gigantycznego wroga. Nie było to łatwe zadanie i wymagało herkulesowego wyczynu.
Final Odyssey Petera Spinaze'a ostatecznie łączy innowacyjną grafikę i sterowanie ze złożoną fabułą. Gracze zostali zaprezentowani w ekscytującej i wciągającej podróży, która zabrała ich w głąb kreteńskiego labiryntu, aby spróbować ocalić mieszkańców Krety. Niezależnie od unikalnego stylu gry, to wyzwanie minotaura i złożoność labiryntu sprawiły, że Final Odyssey Petera Spinaze'a było niezapomnianym przeżyciem.
Timekeepers
Timekeepers: Elitarne siły policyjne starające się chronić czwarty wymiar przed atakami terrorystycznymi. 14 plutonów zostaje wysłanych do 4 różnych okresów czasu (Belgia z 2 milionów lat p.n.e., średniowieczna Europa z 1245 roku, Wietnam z 1966 roku i kosmos z 2001 roku). Ich misja: rozbroić bomby atomowe podłożone przez psychotycznego watażkę.
Timekeepers to hybrydowa gra strategiczna/puzzle. Gra jest skrzyżowaniem Lemmings z RTS-em takim jak Dune 2. Główny ekran gry ma rząd ikon na dole, portrety Timekeepers po obu stronach, a na środku rozkładaną mapę poziomu. Pluton jest autonomiczny, gracz nie może nim bezpośrednio sterować, ale musi umieszczać ikony na mapie, aby wydawać rozkazy oddziałom. Żołnierz będzie próbował wykonać akcję, gdy przejdzie nad ikoną. Dostępne ikony to
Strzałki kierunkowe - prowadzą żołnierza;
Zegar - zatrzymuje żołnierza na pewien okres czasu;
Odcisk stopy - sprawia, że żołnierz przeskakuje nad czymś;
Klucz - zmusza żołnierza do obsługi jakiejś dźwigni lub przełącznika;
Open Mouth - nakazuje żołnierzowi atakować;
ZZZ - wstrzymuje grę;
Mózg - aby wybrać poprzednie poziomy;
Disk - opcje dyskowe, takie jak zapisywanie i ładowanie.
Nie ma limitu czasowego ani limitu liczby ikon, które można umieścić. Poziomy mają pułapki, wrogów i niebezpiecznych środowisk, które mogą zabić twój Timekeepers. Istnieje 60 poziomów w 4 różnych ustawieniach czasowych, każdy z własnym zestawem grafik. Głównym celem każdego poziomu jest dotarcie do wyjścia i teleportowanie wszystkich swoich oddziałów do następnej mapy.
Uropa²
Uropa² to strzelanka z perspektywy pierwszej osoby wydana w 1997 roku, opracowana i opublikowana przez MCBI. Jest to kontynuacja Uropy z 1993 roku. Umiejscowiona w postapokaliptycznej przyszłości gra łączy elementy horroru, fantasy i science-fiction w wyjątkowym stylu.
Gra zawiera w pełni trójwymiarowy wielokątny świat o nazwie The Univate, który składa się z sześciu dużych misji, z których część jest generowana losowo. Gracze wcielają się w Uropę, młodego mężczyznę obdarzonego tajemniczymi mocami, żyjącego w tym dziwnym i opuszczonym świecie. Głównym celem jest zbieranie przedmiotów w celu ulepszenia umiejętności Uropy i postępów w grze. Podczas swojej podróży gracze muszą również walczyć z hordami potworów.
Rozgrywka w Uropa² kładzie nacisk na szybkość i zwinność, a działania postaci gracza są szybkie i precyzyjne. Gracze mogą również wejść w tryb pierwszej osoby, aby głębiej eksplorować otoczenie. Liczne bronie, w tym pistolety, karabiny maszynowe i materiały wybuchowe, są dostępne do walki z wrogami, a tarcza energetyczna, którą można ulepszać, pomaga chronić gracza przed obrażeniami. Wrogowie są zróżnicowani pod względem konstrukcji i siły i można ich pokonać, łącząc różne bronie.
Uropa² otrzymał generalnie pozytywne recenzje od krytyków. Chwalono ją za wyjątkowy styl wizualny i atmosferę oraz intuicyjną i pełną akcji rozgrywkę. Gracze chwalili także ścieżkę dźwiękową gry, która pasowała do tonu i tempa gry. Jednak niektórzy krytykowali trudność późniejszych misji i brak powtarzalności.
Wydany w szczytowym okresie ery strzelanek 3D, Uropa² pozostaje klasycznym tytułem dla fanów gatunku. Wyjątkowa mieszanka szybkiej akcji, horroru i elementów fantasy, w połączeniu z różnorodnymi i zapadającymi w pamięć obrazami, sprawia, że jest to tytuł do zapamiętania.
Valhalla and the Fortress of Eve
Król Valhalli, uratowawszy swoje królestwo ze złych szponów Władcy Nieskończoności, od kilku lat z powodzeniem rządzi swoją spokojną krainą. Gdy zło jest już daleko, młody król postanawia znaleźć sobie żonę, ale odkrywa, że wszystkie odpowiednie damy zostały porwane i zabrane do twierdzy daleko od granic Valhalli.
Zadaniem gracza jest przeprowadzenie Króla przez cztery ogromne poziomy, rozwiązując po drodze niezliczone zagadki, aby uwolnić kobiety z Valhalli ze szponów złej Królowej Czarownic Ewy. Wewnątrz jej fortecy gracz napotka dziwny i tajemniczy świat pełen zdrady i roztargnienia - czy gracz posiada intelekt niezbędny do przechytrzenia Ewy i pomocy Królowi Valhalli w odnalezieniu kobiety swoich marzeń?
W przeciwieństwie do dwóch pierwszych gier Valhalla, Valhalla and the Fortress of Eve jest sterowana za pomocą myszki. Gracz używa myszki do poruszania się w środowisku gry lub do interakcji z obiektami. Podczas eksploracji etapu, gracz często napotyka zamknięte drzwi, które muszą zostać otwarte przez naciśnięcie przełącznika. Po obu stronach ekranu znajdują się dwa paski. Jeden pasek to pasek wytrzymałości. Jeśli pasek ten jest pusty, gracz zginie i będzie musiał rozpocząć poziom od nowa. Drugi pasek wskazuje, jeśli graczowi uda się złapać słoik, ile czasu ma do momentu, gdy słoik będzie pusty.
