Spellen ontwikkeld door Klon
We bieden een lijst van bedrijven die abandonware-games hebben ontwikkeld.
Selecteer een bedrijf om de bijbehorende spellen te bekijken.
Gebruik de paginering op letter of nummer om het zoeken te vergemakkelijken.
Playball III
Playball III is een klassiek MSX-spel dat in 1989 werd uitgebracht en een must-play is voor elke liefhebber van retrogames. Deze game, ontwikkeld door Azursoft, neemt de spelers mee op een nostalgische reis terug naar de gouden eeuw van gaming. Van de graphics tot de gameplay, alles aan Playball III herinnert ons eraan waarom MSX-spellen vandaag de dag nog steeds populair zijn onder gamers.
De game speelt zich af in een futuristische wereld waar robots het honkbalspel hebben overgenomen. De spelers nemen de rol aan van een menselijke speler die tegen deze geavanceerde robotachtige tegenstanders moet spelen in een poging de sport terug te winnen. Het spel biedt drie moeilijkheidsgraden, waardoor het geschikt is voor zowel beginnende als ervaren spelers. De bedieningselementen zijn eenvoudig maar toch responsief, waardoor spelers een meeslepende game-ervaring krijgen.
Een van de opvallende kenmerken van Playball III zijn de geavanceerde graphics, die voor die tijd behoorlijk indrukwekkend waren. De ontwikkelaars hebben aandacht besteed aan zelfs de kleinste details, waardoor een levendige en dynamische visuele ervaring voor spelers werd gecreëerd. De animaties zijn vloeiend en de kleuren zijn levendig, waardoor het spel visueel aantrekkelijk is. De game heeft ook een pakkende soundtrack die bijdraagt aan het algehele futuristische gevoel.
De gameplay van Playball III maakt het verslavend leuk. Als speler kun je ervoor kiezen om te batten of te fielden. Bij het slaan moet je de bal slaan en punten scoren, terwijl je vermijdt dat je wordt uitgeschakeld. Bij fielding gaat het daarentegen om het vangen en gooien van de bal om de spelers van de tegenstander eruit te krijgen. Het spel heeft een verscheidenheid aan worpen en worpen, waardoor het uitdagend en plezierig is om te spelen. Naarmate je vordert, worden de robotachtige tegenstanders steeds moeilijker te verslaan, waardoor de spelers betrokken en vermaakt blijven.
Wat Playball III onderscheidt van andere honkbalspellen is het innovatieve idee om de sport te combineren met een futuristisch thema. De game bevat ook verschillende power-ups en bonusrondes, waardoor een extra laag spanning aan de gameplay wordt toegevoegd. Een ander aspect dat deze game tot een hoogtepunt maakt, is de multiplayer-functie. Je kunt een vriend uitnodigen voor een intense wedstrijd voor twee spelers, waardoor het een perfect spel is om met vrienden en familie te spelen.
Nostalgie is een woord dat Playball III perfect beschrijft. Het neemt de spelers mee terug naar een tijd waarin videogames eenvoudiger maar even vermakelijk waren. De game heeft een hoge herspeelwaarde en weet zelfs na jaren van release nog steeds de spelers te boeien. Het is geen wonder dat dit spel de tand des tijds heeft doorstaan en nog steeds wordt beschouwd als een van de beste MSX-spellen aller tijden.
Predator
De TRS-80 CoCo was een populaire personal computer die in de jaren tachtig werd uitgebracht en bekend stond om zijn gevarieerde aanbod aan games en interactieve software. In 1989 was Predator een van de opvallende games voor de CoCo, een spannend spel boordevol actie dat een favoriet werd onder spelers. Predator, ontwikkeld door Keypunch Software, was gebaseerd op de populaire filmfranchise en kreeg al snel een reputatie vanwege zijn uitdagende gameplay en indrukwekkende graphics.
De game volgt het verhaal van de eerste Predator-film, waarin spelers de rol aannemen van een woeste buitenaardse jager, die door een mysterieuze jungle navigeert. Het doel is om op menselijke prooien te jagen en tegelijkertijd detectie door vijanden en dodelijke vallen te vermijden. Met meerdere niveaus en toenemende moeilijkheidsgraad test Predator de vaardigheden en het strategische denkvermogen van spelers terwijl ze door de uitdagende niveaus van het spel komen.
Een van de opvallende kenmerken van Predator waren de indrukwekkende graphics voor die tijd. De graphics van de game zijn gemaakt met behulp van Mode 3-graphics, een instelling met hoge resolutie die gedetailleerdere en levendigere beelden op het scherm mogelijk maakte. Dit, in combinatie met de geavanceerde geluidsmogelijkheden van de CoCo, zorgde voor een meeslepende game-ervaring die spelers op het puntje van hun stoel hield.
Naast zijn technische bekwaamheid werd Predator geprezen om zijn nauwkeurige weergave van de verhaallijn en de algehele sfeer van de film. Van de griezelige soundtrack tot de gedetailleerde jungle-settings: de game heeft met succes de intense en spannende sfeer van de Predator-franchise vastgelegd. Het was destijds ook een van de weinige games die een unieke split-screen-modus bood, waardoor twee spelers tegelijkertijd konden spelen.
Naast de gameplay en technische aspecten werd Predator ook geprezen om zijn unieke integratie van minigames. Deze minigames dienden gedurende het hele spel als uitdagingen en voegden een extra laag spanning en variatie toe aan de algehele ervaring. Van jachtuitdagingen tot puzzeloplossende taken, deze minigames zorgden voor een verfrissende onderbreking van de hoofdgameplay en droegen bij aan de algehele herspeelwaarde van de game.
Ranma 1/2: Datō, Ganso Musabetsu Kakutō-Ryū!
In 1992 verwelkomde de TurboGrafx cd-bibliotheek Ranma 1\/2 Datou Ganso Musabetsu Kakutou-ryu, een vechtgame gebaseerd op Rumiko Takahashi's vechtavonturen. De release maakte gebruik van het cd-medium met Redbook-audio, wat sierlijke muziek en af en toe gesproken tekstfragmenten mogelijk maakte, waardoor de actie een tastbaar tempo kreeg. De vechters bewogen met tekenfilmachtige energie, elk personage had eigenaardigheden en expressieve gezichten die het bronmateriaal weerspiegelden. Fans van de serie vonden de adaptatie luchtig en vol fanservice, waardoor de geest van de manga werd vastgelegd en het tegelijkertijd een speeltuin voor droommatchups werd.
De besturing was gericht op eenvoudige vechtpartijen. Spelers konden eenvoudige aanvallen en vegen uitvoeren en vervolgens flitsendere technieken gebruiken naarmate de meters opliepen. De selectie combineerde canonieke Ranma-persoonlijkheden met komische uitblinkers wiens stijlen hun eigenschappen weerspiegelden. Ontmoetingen vonden plaats op compacte podia die knipoogden naar de sfeer van buurten en dojo's, met publiekslawaai en filmische knallen bij het uitdelen van klappen. De balans lag meer op toegankelijkheid, wat nieuwkomers aantrok en tegelijkertijd voldoende ritme en timing bood voor ervaren spelers. De gebruikersinterface weerspiegelde het tijdperk, met dikke iconen en een helder kleurenschema dat aanvoelde als een tot leven gekomen mangapagina.
Visueel glijden de sprites met scherpe animaties voor die tijd en een neonpalet dat elke hit energiek maakt. Achtergronden weerspiegelen de mangasfeer en balanceren humor met actie in dynamische, provocerende levels. De soundtrack combineert synthesizer met drums, en stemsamples accentueren momenten zonder de flow te verstoren. Los van de licenties, verkoopt de presentatie een fantasie van toernooien en het dojo-leven, waardoor de cd eerder een compacte hommage is dan een strikte simulatie. Fans van de licentie koesteren de kleine details, zoals provocaties en overwinningsposes die de rondes met persoonlijkheid doorspekken. Geluidssignalen knetteren met een bevredigende impact, van de plof van een zware klap tot het gerinkel van een botsing.
Achteraf gezien is de game een momentopname van de crossmediale ambitie van begin jaren 90. Het was een van de meest gelicenseerde anime-vechters die de voordelen van het cd-tijdperk uitbuitten en diepgang inruilden voor charme en curiositeiten. Voor verzamelaars markeert deze release een bijzonder hoofdstuk in de geschiedenis van TurboGrafx cd's, een herinnering aan hoe uitgevers de genegenheid van fans wisten te verzilveren door dialogen om te zetten in spel. Hoewel het niet de meest geprezen vechter is, blijft Datou Ganso Musabetsu Kakutou-ryu een levendig artefact, een bewijs van een tijdperk dat graag manga-energie combineerde met arcade-reflexen. Hedendaagse retrospectieven roemen vaak de durf en eigenzinnige charme van de game, en het blijft een niche-curiositeit voor verzamelaars en consolehistorici.
