Menu

Przeglądaj gry na commodore-64

Dla platformy commodore-64 możesz wybrać gry takie jak:

Alien Rescue

Po epickiej bitwie kosmicznej, twoja strona przegrała i jesteś teraz dowódcą ocalałych, którym udało się uciec w kapsułach ratunkowych. Co gorsza, kapsuły życia lądują na powierzchni planety, która należy do wroga, więc to do Ciebie, aby przejść i uratować je wszystkie. W swoim statku kosmicznym musisz zebrać wszystkie kapsuły i umieścić je na swoim statku macierzystym, zanim zostaną zabite przez wroga. Alien Rescue to gra jednoekranowa z widokiem z boku, w której musisz poruszać się statkiem po ekranie zbierając kapsuły na dole ekranu, jedną na raz, i umieszczając je w statku-matce na górze ekranu. Jak zejść do powierzchni, armata porusza się w lewo lub w prawo po ekranie odpalania pocisków w górę i trzeba unikać pocisków, ale można bombardować armaty. Jeśli trafisz w armatę, zniknie, ale pojawi się ponownie wkrótce po tym, a jeśli trafisz w pocisk, stracisz jedno z czterech żyć. Jak zebrać kapsuły i umieścić je na statku macierzystym, pociski zaczynają spadać z nieba, że trzeba unikać i kiedy uratować kapsułę, inny spada na powierzchnię. Do wyboru jest dziewięć poziomów umiejętności (1-9), z których jeden jest najłatwiejszy.

Alien Sidestep

Alien Sidestep to klasyczna gra na Commodore 64, wydana w 1983 roku. Ta gra akcji typu side-scrolling została opracowana i opublikowana przez ActionSoft i szybko stała się ulubienicą fanów wśród graczy. Akcja gry rozgrywa się w postapokaliptycznym świecie, w którym władzę przejęli kosmici, a gracze muszą pokonać niebezpieczne poziomy, aby ocalić ludzkość. Rozgrywka w Alien Sidestep jest prosta, ale wciągająca. Gracze kontrolują małego astronautę, który musi biegać, skakać i unikać przeszkód, aby dotrzeć do końca każdego poziomu. Po drodze muszą także zbierać monety i ulepszenia, które pomogą im w podróży. Gra zawiera w sumie 32 poziomy, każdy o rosnącym stopniu trudności, dzięki czemu gracze będą wciągnięci na długie godziny. Jedną z wyróżniających się cech Alien Sidestep jest grafika. Mimo że gra została wydana w 1983 roku, może pochwalić się imponującą i szczegółową grafiką jak na tamte czasy. Obcy wrogowie są dobrze zaprojektowani, a tła są kolorowe i różnorodne, co zwiększa wciągające wrażenia. Gra posiada także fantastyczną ścieżkę dźwiękową, z wpadającymi w ucho melodiami, które doskonale uzupełniają futurystyczny motyw. W miarę przechodzenia kolejnych poziomów gracze napotkają różnorodne wyzwania i wrogów. Od strzelających laserem kosmitów po ruchome platformy i kolczaste podłogi – gra trzyma graczy w napięciu. Oprócz głównego celu, jakim jest dotarcie do końca każdego poziomu, istnieją także ukryte sekrety i poziomy bonusowe do odkrycia, które dodają dodatkową warstwę emocji i wartości do powtórki. Jednym z najbardziej imponujących aspektów Alien Sidestep jest sztuczna inteligencja. Wrogowie w grze zachowują się adaptacyjnie, co oznacza, że zmienią taktykę, aby spróbować pokonać gracza. Zwiększa to poziom nieprzewidywalności i wyzwania w grze, sprawiając, że każda rozgrywka jest wyjątkowa. Wymaga także od graczy strategicznego myślenia i szybkiego myślenia, dodając element strategii do pełnej akcji rozgrywki. Chociaż Alien Sidestep został wydany prawie czterdzieści lat temu, nadal pozostaje zabawną i wymagającą grą. To prawdziwy klejnot ery Commodore 64 i pozycja obowiązkowa dla każdego miłośnika gier retro. Unikalna mieszanka akcji, rozwiązywania zagadek i strategii sprawia, że wyróżnia się ona spośród innych gier typu side-scrolling swoich czasów. Niezależnie od tego, czy jesteś doświadczonym graczem, czy dopiero zaczynasz przygodę z Commodore 64, Alien Sidestep to tytuł, którego nie można przegapić.

Alien Syndrome

Alien Syndrome pojawił się na platformie MS-DOS w 1989 roku, przenosząc arcade'ową prędkość w ziarnisty blask monitorów PC. Wcielisz się w rolę marszałka lotnictwa uwięzionego na nieudanej bazie księżycowej, gdzie neonowe korytarze przeplatają się z klaustrofobicznymi polami bitwy. Założenie jest proste, ale utrzymuje tempo: każdy pokój to kolejny wyłom, kolejne odliczanie, kolejna szansa na uratowanie się z niewoli obcych. Jeszcze przed pierwszymi strzałami tytuł emanuje poczuciem pilności dzięki szybkiemu tempu i poczuciu, że placówka aktywnie się broni. Ta atmosfera nigdy nie słabnie, co pomaga wyjaśnić, dlaczego gracze pamiętali ją długo po zniknięciu dyskietek. Mechanicznie gra jest prostą strzelanką z przewijanym ekranem, ale wydaje się niezwykle ciężka jak na tamte czasy. Ruch opiera się na ciasnych skokach i szybkich zmianach kierunku, a celowanie wymaga cierpliwości, gdy przeciwnicy materializują się na ekranie. Wzmocnienia zmieniają zachowanie broni i zapewniają chwilowe korzyści, ale przetrwanie wciąż zależy od nauki schematów: uważaj na zasadzki z otworów wentylacyjnych, unikaj pocisków i zwracaj uwagę na zagrożenia środowiskowe, takie jak zawalające się platformy. Gdy akcja nabiera tempa, sterowanie pozostaje responsywne, pozwalając ci łączyć szaleńcze strzelaniny bez powolnej martwej strefy, która dotknęła wiele portów. Walki z bossami szybko się nasilają, zamieniając dystans w stylową rutynę obronną. Wizualnie, sprite'y oddają obce zagrożenie za pomocą ostrych sylwetek i częstych zmian kolorów, sugerujących gorąco, dym i toksyczne powietrze. Animacje są dynamiczne, więc pociski i eksplozje wydają się odrębnymi wydarzeniami, a nie głuchym odgłosem. Oprawa dźwiękowa dopełnia chaos: przypominające perkusję wybuchy podkreślają wystrzały z broni, a obce wrzaski przebijają się przez tło. Poziomy często zmieniają konfigurację trasy, zmuszając cię do improwizacji pod ostrzałem. Pomimo ograniczonej liczby sprzętu, gra jasno komunikuje zagrożenie, sprawiając, że każdy postęp wydaje się zasłużony, a nie przypadkowy. Punkty kontrolne zachęcają do ryzyka, ponieważ w momencie dotarcia do bezpiecznego korytarza, kolejna zasadzka czeka tuż poza zasięgiem twojej uwagi. Tym, co utrzymuje ten tytuł w rozmowach o strzelankach retro, jest jego uparta niechęć do uprzejmości. Wymaga on błyskotliwych refleksów, ale nagradza również świadomość sytuacyjną i chęć ponownego przechodzenia sekcji, aż trasy staną się dla ciebie czymś naturalnym. W porównaniu z wieloma współczesnymi grami, równoważy on szaleńczy pęd z czytelnymi zagrożeniami, więc poziom trudności wydaje się sprawiedliwy, nawet gdy gwałtownie rośnie. Ta filozofia projektowania pomogła grze działać na wielu platformach i zyskała reputację zapadającej w pamięć, szybkiej rozgrywki. Dla każdego, kto pragnie dawki akcji z połowy lat 80. na DOS-ie, gra nadal oferuje to, czego pragnie. Chwyć klawiaturę, przygotuj się na presję ze strony obcych i ciesz się walką o przetrwanie.

Alien World

1991 - rok Alien World został wydany na Commodore 64, a także Amigę i Atari ST. Wyprodukowana przez PAL Developments i wydana przez Hi-Tec Software Ltd., ta gra akcji jest dostępna za darmo na tej stronie.

Aliens: The Computer Game

Na podstawie filmu science fiction Aliens z 1986 roku. Po zerwaniu kontaktu z bazą LV-426, Ripley wraz z grupą żołnierzy udaje się na tę planetę. Podczas gdy wersja Aliens w wykonaniu Electric Dreams jest prostą grą akcji, ta wersja zawiera sześć mini-gier związanych z filmem. Dwie z nich to sekwencje akcji, w których gracz musi walczyć o przejście przez kompleks. Kontrolujesz czterech marines i możesz się między nimi natychmiast przełączać. Pozostałe sekwencje obejmują lądowanie statku, znalezienie drogi przez labirynt kanałów powietrznych, odpieranie hord obcych i walkę z królową obcych.

Aliens: The Computer Game

Premiera gry Aliens: The Computer Game w 1987 roku była przełomowym momentem w historii gier wideo i licencjonowanych adaptacji. Stworzony na Amstrada CPC, tytuł ten czerpał inspirację z kultowej serii filmów science fiction, stając się nieodzownym elementem dla entuzjastów gatunku. Zabierając graczy w głąb przerażającego świata Obcego, udało mu się uchwycić niepokojący klimat filmu, oferując jednocześnie wciągającą rozgrywkę, która trzymała w napięciu. Rozgrywka koncentruje się na strategicznym połączeniu akcji i eksploracji, zanurzając graczy w środowisku wymagającym szybkiego refleksu i analitycznego myślenia. Akcja gry toczy się na opuszczonej kolonii LV-426, gdzie gracze muszą przemierzać labiryntowe korytarze i słabo oświetlone pomieszczenia, nieustannie narażeni na zagrożenie ze strony złowrogich ksenomorfów czających się za każdym rogiem. Twórcy gry stworzyli równowagę między walką a przetrwaniem, zmuszając graczy do oszczędzania zasobów przy jednoczesnym efektywnym wykorzystaniu ograniczonej liczby broni. Graficznie, Aliens: The Computer Game wywarła silne wrażenie jak na swoje czasy. Grafika pikselowa skutecznie oddawała mroczną, złowieszczą atmosferę przenikającą fabułę. Postacie były na tyle szczegółowe, że budziły poczucie pilności, zwłaszcza w starciach z przerażającymi obcymi. Udźwiękowienie również odegrało kluczową rolę w ulepszeniu wrażeń z gry, dzięki mrożącym krew w żyłach efektom dźwiękowym i ambientowej ścieżce dźwiękowej, które idealnie uzupełniały akcję, tworząc angażującą atmosferę, która przypadła do gustu fanom horrorów pozaziemskich. Jednym z innowacyjnych aspektów było wprowadzenie elementów strategicznych, które wymagały od graczy zaangażowania w zarządzanie zasobami. Poruszając się po niebezpiecznym środowisku, gracze muszą podejmować kluczowe decyzje dotyczące amunicji i apteczek, dodając rozgrywki jeszcze więcej intensywności. Ta mechanika gwarantowała, że każdy wybór miał znaczenie, wzbudzając poczucie grozy i oczekiwania, gdy gracze napotykali fale ksenomorfów. Pomimo skromnych możliwości graficznych, Aliens: The Computer Game zostało pochwalone za wciągające wrażenia i wierność materiałowi źródłowemu. Połączenie strategicznej rozgrywki, horroru i akcji stworzyło fascynującą trójkę, która znalazła uznanie zarówno wśród graczy, jak i fanów filmu. Gra uchwyciła istotę swojego kinowego odpowiednika, zapewniając jednocześnie wyjątkowe wrażenia, które pozostawiły po sobie ślad na długo po tym, jak gracze oderwali wzrok od ekranu. Ten tytuł to ceniona perełka w świecie gier retro. Aliens: The Computer Game nie tylko zapewniał rozrywkę, ale także oddawał ekscytującą istotę ukochanej serii. Dzięki unikalnej rozgrywce, wciągającej atmosferze i wierności wizualnemu językowi oryginału, gra pozostaje miłym wspomnieniem dla tych, którzy odważyli się zmierzyć z horrorem czającym się w jej pikselowych korytarzach.

Alien³

Alien³ na konsolę Genesis, wydany w 1992 roku, trafił na zatłoczony rynek licencjonowanych platformówek science fiction. Probe Entertainment podjęło próbę przeniesienia ponurego nastroju filmu na 16-bitowy ekran, oscylując wokół ciasnych korytarzy, słabego oświetlenia i ciągłego zagrożenia ze strony niewidzialnych stworzeń. Gra łączy akcję z przetrwaniem, oferując liniową, ale napiętą progresję poprzez surową, industrialną architekturę Fioriny 161. Jej prezentacja kładła nacisk na atmosferę nad rozmachem, z poszarpanymi duszkami i paletą barw, która faworyzowała rdzę, grafit i kwaśną zieleń. W dołączonym opakowaniu Acclaim przedstawiło ją jako wierną, choć surową, adaptację na konsole Sega. Rozgrywka toczy się w formie side-scrollowej próby, w której Ripley lub zastępczy wojownik przedziera się przez wąskie wnęki, otwory wentylacyjne i kotłownie, unikając skaczących wrogów i plując kwasem. Amunicja jest skąpa, co wymusza ostrożne celowanie i strategiczny odwrót zamiast bezmyślnego sprintu. Główne narzędzia obejmują pistolet i urządzenie pomocnicze przypominające ładunek wybuchowy o ograniczonej mocy, z których każde oferuje inny zasięg i siłę rażenia w starciu z różnymi przeciwnikami. Przeciwnicy różnią się od zwinnych piskląt po strzeliste fortece, a każdy z nich stanowi nowe zagrożenie. Zagadki i pułapki środowiskowe przerywają rutynową walkę, nagradzając graczy, którzy studiują schematy i tempo, zamiast polegać wyłącznie na brutalnej sile. Graficznie wersja na Genesis opiera się na gęstych sylwetkach i metalicznych błyskach, tworząc klaustrofobiczne areny, które podsycają napięcie. Animacja sprite'ów jest funkcjonalna, oddając bezwładność ciężkich butów i nagły przypływ niebezpieczeństwa, gdy ogon wyłania się z cienia. Ścieżka dźwiękowa przeplata syntetyczną perkusję z dźwiękami otoczenia, stanowiąc dźwiękowy odpowiednik filmowego horroru. Sztuczki oświetleniowe i napięcie ekranu podkreślają szwy zniszczonego obiektu, a lśniące korytarze zdradzają techniczne ograniczenia epoki. W porównaniu z edycją na SNES, wersja na Genesis stawia na twardość i dynamikę, rezygnując z płynności na rzecz nieustępliwego, pędu naprzód. Testuje graczy do samego końca. Po premierze krytycy zmagali się z niedociągnięciami gry, przyznając jednocześnie, że projekt stworzeń i klimat odcisnęły na nich piętno. Niektórzy chwalili napięte tempo i bezlitosne wyzwanie, inni narzekali na niedoskonałe sterowanie i momentami niejasny przebieg rozgrywki. Dla fanów Segi poszukujących bardziej nastrojowego wyzwania w walce o przetrwanie, tytuł oferował niezapomnianą rozgrywkę, która dopełniała uroczysty nastrój filmu. Z czasem stał się osobliwością w erze 16-bitowej, cenioną bardziej za klimat niż dopracowanie. Jego wytrzymałość odbija się echem w późniejszych platformówkach grozy, przypominając twórcom, że powściągliwość i otoczenie mogą przeważyć nad spektakularnymi efektami. Fani wciąż debatują, która wersja najlepiej oddaje grozę.

Alioth

Wydany w 1996 roku Alioth to gra wideo o tematyce science fiction na kultową konsolę Commodore 64. Gra stworzona przez Aliensoft zabiera graczy w międzygalaktyczną podróż przez rozległy i tajemniczy wszechświat. Dzięki oszałamiającej grafice, wciągającej rozgrywce i wciągającej fabule Alioth szybko zyskał popularność wśród entuzjastów Commodore 64. Akcja Alioth rozgrywa się w roku 2055 i opowiada historię kapitana Alexa Taylora, członka Patrolu Kosmicznego, którego zadaniem jest obrona Ziemi przed zagrożeniami ze strony obcych. Gra rozpoczyna się, gdy Taylor otrzymuje sygnał o niebezpieczeństwie z pobliskiej planety, tytułowej Alioth. Rozpoczynając śledztwo, odkrywa złowrogi spisek obcej rasy pragnącej zdominować wszechświat. Zadaniem gracza, jako Kapitana Taylora, jest powstrzymanie tego zagrożenia i uratowanie galaktyki. Gra jest mieszanką klasycznej kosmicznej strzelanki i gry przygodowej, ze szczególnym naciskiem na eksplorację i rozwiązywanie zagadek. Gracz musi poruszać się po różnych planetach, walczyć ze statkami wroga i zbierać wskazówki, aby rozwikłać złe plany obcej rasy. Sterowanie jest proste, a jednocześnie responsywne, dzięki czemu rozgrywka jest płynna i przyjemna. Grafika, choć ograniczona możliwościami Commodore 64, jak na tamte czasy robi wrażenie i dodaje ogólnego wrażenia immersji. Tym, co odróżnia Alioth od innych gier tamtych czasów, jest nieliniowa rozgrywka. Gracze mają swobodę eksplorowania galaktyki we własnym tempie i w dowolnej kolejności. To nie tylko zwiększa wartość gry, ale także daje graczowi poczucie autonomii i sprawczości. Gra posiada również wiele zakończeń, w zależności od wyborów dokonanych przez gracza, co zwiększa emocje i nieprzewidywalność rozgrywki. Na uwagę zasługuje także muzyka i efekty dźwiękowe w Alioth. Dzięki wpadającej w ucho i futurystycznej ścieżce dźwiękowej gra skutecznie nadaje ton kosmicznej przygodzie. Efekty dźwiękowe, od wystrzałów laserowych po brzęczenie statków obcych, są dobrze wykonane i zwiększają ogólne wrażenia z gry. Pomimo wydania w 1996 roku, Alioth nadal ma oddaną rzeszę fanów i jest uważany za kultowy klasyk wśród entuzjastów Commodore 64. Złożona rozgrywka, wciągająca fabuła i imponująca grafika nadal przyciągają nowych graczy nawet dzisiaj. Gra zebrała pozytywne recenzje po premierze i nadal jest uznawana za jedną z najlepszych gier science fiction na Commodore 64.

All American Basketball

All American Basketball jak sama nazwa wskazuje jest komputerową wersją sportu jakim jest koszykówka. Tutaj 1 lub 2 graczy może wziąć udział w turnieju ośmiu amerykańskich drużyn lub po prostu rozegrać mecz pokazowy. Przed rozegraniem meczu masz kilka opcji, w tym liczbę graczy, kolor linii bocznej, umiejętności (amatorskie lub profesjonalne) oraz czas trwania meczu. O grze, jest oglądana z boku, pokazując część boiska. Joystick porusza graczem w sposób przerywany, a przycisk fire wystrzeliwuje piłkę.

All Risks

„All Risks” wydany w 1986 roku na Commodore 64 to innowacyjna gra komputerowa, która przyniosła ze sobą unikalny styl gry. Gracze wcielają się w detektywa ubezpieczeniowego, którego zadaniem jest ocena autentyczności roszczeń wnioskodawców. Aby śledztwo zakończyło się sukcesem, gracz musi szukać wskazówek w grze, analizować dowody i konfrontować wszelkie rozbieżności z wnioskodawcami. Układ gry wymaga od graczy poruszania się po serii pytań i łamigłówek związanych z ubezpieczeniami. Zachęca gracza do zawężania prawdopodobieństwa autentyczności roszczenia w miarę postępów. Gracz ma do dyspozycji mnóstwo narzędzi, które może wykorzystać w swoich dochodzeniach. Aby sprostać wszelkim potencjalnym wyzwaniom w grze, należy zastosować różne formy nadzoru, logiki wnioskowania, analizy ryzyka i wnioskowania dedukcyjnego. Cała gra została zaprojektowana tak, aby zapewnić autentyczną rozgrywkę dzięki grafice i innym funkcjom. Gracze będą narażeni na papierkową robotę, przesłuchanie świadków i uzyskanie informacji w ramach swojej pracy. Opracowywany jest również głęboko zakorzeniony temat oceny ryzyka, aby gracz mógł skutecznie ocenić, jakie jest prawdopodobieństwo, że roszczenie jest fałszywe. W tradycyjnym sensie odgrywania ról, gracze są zobowiązani do podejmowania decyzji, które mogą mieć poważne konsekwencje. „All Risks” pozostaje innowacyjną grą, która całkowicie zanurza gracza w życiu detektywa ubezpieczeniowego. Gracze są poddawani zarówno analitycznym, jak i emocjonalnym testom, gdy stają przed trudnymi wyborami przedstawionymi w tej jedynej w swoim rodzaju grze. Angażuje kreatywność i zachęca do praktycznych umiejętności w celu formułowania wniosków na podstawie dowodów. Dzięki wciągającej grafice, wciągającej fabule i sensownej rozgrywce „All Risks” jest warte inwestycji.
× ❮ ❯