Menu

Przeglądaj gry na commodore-64

Dla platformy commodore-64 możesz wybrać gry takie jak:

Annihilator

Annihilator jest jednoosobowym klonem Defendera. Gracz pilotuje mały statek kosmiczny nad powierzchnią skalistej planety. Celem jest strzelanie do obcych statków kosmicznych i osiągnięcie wysokiego wyniku. Gdy wszyscy kosmici zostaną usunięci z ekranu, gra ogłasza "CLEAN SECTOR" i gracz przechodzi do następnego poziomu. Poziomy stają się coraz trudniejsze w miarę postępu gry. Ekran pierwszy ma tylko obce statki w powietrzu, ekran drugi ma obiekty naziemne, ekran trzeci ma losowe meteory, które trzeba omijać i tak dalej. Poza działkiem strzelającym do przodu, gracz zaczyna z "inteligentną bombą" i może zdobyć więcej. Dodatkowy statek kosmiczny/życie wygrywa się po zdobyciu 10 000 punktów. Do tej gry potrzebny jest joystick.

Annihilator 2

Annihilator 2 jest sequelem gry Annihilator, w której musisz zdobyć jak najwięcej więźniów, jak można włączyć je do niewolników znalezionych na planetach w galaktyce Messier 31. W tym bocznym widoku poziomej strzelanki, w której ekran przewija się w lewo lub w prawo, jak poruszać się statkiem kosmicznym, musisz latać przez trzy etapy dla każdej planety, aby zebrać mieszkańców planety i wszystkich cudzoziemców muszą być zniszczone, aby przejść do następnego etapu. W pierwszym etapie musisz zniszczyć wszystkich kosmitów w przestrzeni kosmicznej, a podczas niszczenia ich musisz unikać dotykania ich lub stracisz jedno z trzech żyć. W następnym etapie musisz latać nad pasmem górskim i po raz kolejny musisz zniszczyć wszystkich cudzoziemców, aby przejść do następnego etapu, ale są pociski, które są uruchamiane w powietrzu, że musisz również uniknąć. Ostatnim etapem planety jest równina, a oprócz różnych obcych do wykorzystania, na powierzchni znajdują się mieszkańcy, których można zbierać. Po ukończeniu etapów przenosisz się na inną planetę i powtarzasz etapy od nowa.

Another World

San Francisco 2016. Seria trzęsień ziemi uszkodziła kilka elektrowni atomowych, a wynikające z tego skażenie nuklearne zmusiło ocalałych do ucieczki pod ziemię. Ich jedyną nadzieją na wydostanie się z kontynentu jest użycie nowo opracowanych transporterów materii. Transportery te wymagają jednak do działania określonych typów kryształów. Ponieważ ludzie nie mogą przetrwać na powierzchni, zadanie zbierania kryształów zostaje powierzone cyborgowi. Gracz przejmuje kontrolę nad cyborgiem i musi zbierać różne rodzaje kryształów w serii poziomów side-scrolling, walcząc jednocześnie ze zmutowanymi zwierzętami. Twój cyborg może skakać, strzelać i używać inteligentnych bomb, które niszczą wszystko na ekranie. Od czasu do czasu pojawiają się dodatki, które uzupełniają część twojego zdrowia lub ulepszają twoją broń. Jeśli Twoja broń ma pełną moc, możesz również zbierać dodatkowe inteligentne bomby. Głównym zadaniem każdego poziomu jest zbieranie kryształów i używanie ich na jednym z teleporterów na końcu każdego poziomu. Istnieją trzy rodzaje kryształów, które są wykorzystywane do różnych celów. Zielony kryształ teleportuje Cię na drugi koniec poziomu. Czerwone kryształy przeniosą Cię na inny poziom, a niebieskie kryształy są potrzebne, aby dotrzeć na inny kontynent. Używanie kryształów jest dość skomplikowane, ponieważ każdy kryształ ma inny ładunek i musisz umieścić je w odpowiednim gnieździe teleportera. Nie zwracanie uwagi na ładunek może nawet spowodować eksplozję teleportera.

Ant Attack

Ant Attack to gra akcji, która wprowadziła innowacje w wykorzystaniu trzech stopni swobody w grze z perspektywą izometryczną. Wolne do eksploracji miasto, określone we wkładce jako Antescher, połączenie Ant i Escher, słynnego artysty wizualnego paradoksu, jest wypełnione śmiercionośnymi gigantycznymi mrówkami. Gracz kontroluje chłopca lub dziewczynę i biega po mieście, próbując znaleźć ich brakującą połowę, skacząc po strukturach, aby uniknąć mrówek, lub walczy z owadami, skacząc na nich lub rzucając granaty. Kiedy zakładnik zostaje odnaleziony, bohater musi poprowadzić go w bezpieczne miejsce. Następnie rozpoczyna się kolejna runda, o większym stopniu trudności i z zakładnikiem znajdującym się w innym miejscu. Perspektywa może być zmieniona na cztery widoki obrócone o 90º.

Anter-Planter

Jesteś Pete i jesteś szczęśliwie podlewania roślin w swoim ogrodzie warzywnym, kiedy to jest najechany przez plagę mrówek, hell-bent na jedzenie wszystko rośnie w ogrodzie na kilku poziomach. Uzbrojony w wąż wysokociśnieniowy zasilany z plecaka, jedyną nadzieją jest utopienie mrówek, a ponieważ jest to również gorący dzień, musisz utrzymać rośliny podlewane, jak również, zanim umrą. Anter-Planter to gra jednoekranowa, w której musisz poruszać się po ogrodzie z trzema działkami, uderzając w jak najwięcej mrówek, jak możesz z węża, podczas gdy zegar odlicza w dół. Jak rośliny stają się mniejsze, trzeba również uderzyć je z wodą, aby je odrosnąć, a jeśli są one zbyt małe, znikają. Twój plecak może pomieścić tylko określoną ilość wody, a gdy jest pusty, musisz wejść do szklarni, aby go napełnić. Kiedy licznik dojdzie do zera, musisz mieć co najmniej jedną roślinę w każdej działce, aby przejść do gry bonusowej. Gra bonusowa jest również grą jednoekranową i tym razem znajdujesz się w mrowisku i musisz zabić jak najwięcej mrówek poruszających się po labiryncie, zanim odliczy się kolejny licznik czasu. Po rozegraniu gry bonusowej, przejdziesz do następnego poziomu, gdzie pojawi się więcej szybkich mrówek. Do wyboru są trzy prędkości: wolna, średnia i szybka.

Antics

Boris the Bee (bohater pierwszej gry) został porwany przez gang antyspołecznych dzieci, a jego fantastycznie nazwany kuzyn Barnabee musi go uratować. Gracz kontroluje Barnabee podczas jego podróży przez podziemny kompleks mrówek, który ma dwa różne punkty wejścia z czterech początkowo widzianych ekranów powierzchni. W większej części gry, na bocznych ekranach znajdują się mrówki, które należy przewidywać i unikać, ponieważ zmniejszają one twoją siłę. Akcja jest momentami dość szaleńcza. Ryzykując bycie pedantycznym, musisz dotknąć kwiatów, aby uzupełnić swoją energię poprzez pyłek. Układ gry to labirynt, z wieloma kwiatami usuwającymi bariery w innych częściach labiryntu. Wiele pojedynczych ekranów to samodzielne labirynty, z barierami, które są usuwane, gdy poruszasz się lub lecisz w ich kierunku. W nawiązaniu do labiryntu, wiele ekranów ma więcej niż dwa wyjścia. Po znalezieniu Borysa, musisz poprowadzić go z powrotem na powierzchnię z jego prędkością (która, aby nie być flippant, jest wolniejsza niż twoja).

Apache Strike

Apache Strike to nostalgicznie ceniony kawałek historii gier, wprowadzony do świata w 1989 roku. Opracowana przez Activision gra ucieleśnia ducha technologii i designu końca lat 80., pobudzając wyobraźnię wczesnych entuzjastów gier. Apache Strike zaprasza graczy do odważnego, nisko-wielokątnego, szkieletowego świata 3D, w którym manewrują helikopterem Apache przez rozległe kaniony i wysokie miejskie krajobrazy terytorium wroga. Gra zapewnia podstawowe, ale ekscytujące wrażenia z symulacji lotu, ponieważ gracze poruszają się po trudnych poziomach wypełnionych wrogą infrastrukturą i przeciwnikami, jednocześnie zachowując wyjątkową atmosferę charakterystyczną dla swojej epoki. Centralnym punktem Apache Strike jest poczucie dreszczyku emocji i zbliżającego się niebezpieczeństwa. Gracze biorą udział w serii misji, które wymagają zarówno strategicznej nawigacji, jak i szybkich refleksów. Gra wykorzystuje punkt widzenia pierwszej osoby, co było odważnym wyborem w tamtym czasie, zapewniając wciągające wrażenia, które wymagały pełnej uwagi graczy. Celem jest zniszczenie wrogich przyczółków i bezpieczny powrót, a podróż jest uwydatniona przez prymitywne efekty dźwiękowe, które mimo wszystko wzbogacają ogólną atmosferę. Ten aspekt gry tworzy oświecony obraz technologicznych triumfów i ograniczeń tamtego okresu. Grafika, prymitywna według dzisiejszych zaawansowanych standardów, przywołuje pewien urok, charakteryzujący się minimalistycznym stylem. Połączenie szkieletu i solidnych kształtów pozwoliło na płynniejszą rozgrywkę na maszynach z tamtych czasów. Ta prostota, w połączeniu z prostym systemem sterowania, sprawiła, że ​​gra stała się dostępna dla szerokiej publiczności, nawet gdy rozwijająca się mechanika wprowadziła tempo w czasie rzeczywistym i angażujące wyzwania. Gracze z rozrzewnieniem wspominają nawigację po uproszczonych krajobrazach miejskich, co jest świadectwem kreatywności i pionierskiego ducha projektantów gry. Apache Strike mieści się w gatunku, który w momencie wydania był jeszcze w powijakach. Była to jedna z pierwszych prób połączenia elementów symulacji lotu z walką w stylu arcade, osiągając równowagę między szczegółową złożonością gier symulacyjnych a dostępną wartością rozrywkową gier arcade. To uczyniło ją kamieniem węgielnym, który zainspirował wielu następców, pomagając wykroić niszę dla gier symulacyjnych helikopterów w szerszym ekosystemie gier. Zajmuje miejsce czci wśród graczy, którzy doświadczyli tego tytułu z pierwszej ręki w jego świetności. W miarę rozwoju gier, Apache Strike pozostaje punktem refleksji dla tych, którzy badają trajektorię narracji gier i postęp technologiczny. Oprócz wartości rozrywkowej stanowi platformę startową dla przyszłych innowacji w symulacji lotu i projektowaniu walki. Służy również jako artefakt kulturowy, ucieleśniający technologiczny entuzjazm i kreatywność swoich czasów, ucieleśniając dziedzictwo, które nadal wpływa na wyobraźniowe możliwości współczesnych gier. Dzisiaj Apache Strike jest cenionym elementem historii gier, zapamiętanym ze względu na ambicję i jako narracja w ewolucji cyfrowej rozrywki.

APB

APB, czyli All Points Bulletin, to wciągająca i wyjątkowa gra wideo, która pojawiła się w 1989 roku na DOS, opracowana przez innowacyjne umysły z Midway Games. Ten tytuł wyróżniał się w świecie gier zręcznościowych i wczesnych domowych gier komputerowych, oferując graczom angażujące doświadczenie, które łączyło elementy akcji i strategii. Osadzona w kapryśnym, kreskówkowym środowisku miejskim, APB zanurza graczy w ekscytującym świecie, w którym gracze wcielają się w funkcjonariusza organów ścigania, którego zadaniem jest ściganie i zatrzymywanie różnych przestępców. Jednym z najbardziej kuszących aspektów APB jest jej wyjątkowa rozgrywka. W przeciwieństwie do konwencjonalnych gier beat-em-up swoich czasów, ta gra łączy jazdę samochodem i akcję pieszą, pozwalając graczom patrolować ulice podczas ścigania zbuntowanych przestępców. Gracz porusza się po otwartym świecie, eksplorując różne dzielnice wypełnione dziwacznymi postaciami, tygodniowymi wydarzeniami w grze i asortymentem pojazdów. Od radiowozów po motocykle, wybór pojazdów zwiększa spontaniczność każdego pościgu, dając graczom dreszczyk emocji pościgów z dużą prędkością, gdy starają się utrzymać porządek w chaotycznym miejskim krajobrazie. Projekt gry charakteryzuje się urzekającym stylem artystycznym charakteryzującym się żywymi kolorami i przesadnymi animacjami postaci. Każdy przestępca posiada własną, charakterystyczną osobowość, co dodaje warstwę humoru i uroku do przebiegu gry. Gdy gracze angażują się w różne misje poboczne, takie jak pomoc bezbronnym obywatelom lub udaremnienie napadu, odkrywają, że miasto jest czymś więcej niż tylko tłem; jest dynamicznym placem zabaw, w którym kreatywność i szybkie myślenie są niezbędne. To podejście do opowiadania historii o środowisku zachęca graczy do głębokiego zaangażowania się w narrację gry, tworząc niezapomniane doświadczenia. APB zyskało również uwagę dzięki innowacyjnemu systemowi punktacji w stylu arcade. Gracze zdobywają punkty w oparciu o sukces swoich misji, które można wykorzystać do uzyskania dostępu do bardziej potężnego sprzętu i pojazdów. Tworzy to uzależniającą pętlę, zachęcając do ciągłego cyklu doskonalenia i eksploracji. Dodatkowo, czasowy charakter ich zadań dodaje pilności, zmuszając graczy do doskonalenia swoich umiejętności i strategii, próbując zrównoważyć wydajność i emocje w dążeniu do sprawiedliwości. Chociaż APB może nie osiągnąć takiego samego kultowego statusu jak inne współczesne tytuły, jego nowatorski projekt i angażująca mechanika pozostawiły niezatarty ślad w historii gier. Gra położyła podwaliny pod przyszłe tytuły, które łączyłyby gatunki, pokazując, jak kreatywna rozgrywka może zmienić oczekiwania graczy. Podczas gdy nostalgiczni gracze wspominają tytuły, które zdefiniowały ich młodość, APB pozostaje miło wspominanym klejnotem, który ilustruje pionierskiego ducha rozwoju gier wideo pod koniec lat 80.

Ape Craze

Ape Craze, wydana w 1982 roku na Commodore 64, to klasyczna gra, która przetrwała próbę czasu. Gra ta, stworzona przez Richarda Brodiego i wydana przez Cosmi Corporation, szybko zyskała popularność i stała się najlepiej sprzedającym się tytułem na Commodore 64. Założenia gry Ape Craze są proste, ale wciągające – wcielasz się w małpę zbierającą banany, która musi poruszać się po dżungli pełnej przeszkód, aby zebrać jak najwięcej bananów. W grze dostępnych jest łącznie 16 poziomów, z których każdy przedstawia nowe wyzwania i zwiększa poziom trudności. Jedną z wyróżniających się cech Ape Craze jest żywa i kolorowa grafika. Gra wykorzystuje w pełni możliwości Commodore 64, tworząc oszałamiający wizualnie świat, który naprawdę wciąga gracza. Od bujnej zielonej dżungli po rozproszone trampoliny – wszystko ożywia imponująca grafika i animacje. Jednak nie tylko grafika sprawia, że Ape Craze jest ekscytującą grą. Sama rozgrywka jest szybka i wymaga szybkiego refleksu, aby manewrować przez przeszkody. W miarę postępów na każdym poziomie wyzwania stają się coraz bardziej złożone, co wymaga doskonałego wyczucia czasu skoków i opracowania strategii przedostawania się przez dżunglę. Ale w Ape Craze nie chodzi tylko o zbieranie bananów. Gra zawiera także bonusy i ulepszenia, które mogą ci pomóc. Od superskoków po niezwyciężoność, te ulepszenia dodają grze dodatkowy poziom emocji i strategii. Uważanie na te bonusy może pomóc Ci osiągnąć nowe wysokie wyniki i jeszcze bardziej zanurzyć się w rozgrywce. Kolejnym aspektem odróżniającym Ape Craze od innych gier tamtych czasów jest opcja gry wieloosobowej. Tak, dobrze przeczytaliście – Ape Craze pozwoliło dwóm graczom rywalizować ze sobą, dodając do gry nowy poziom rywalizacji i zabawy. Ta funkcja była szczególnie popularna wśród przyjaciół i rodzeństwa, dzięki czemu gra stała się hitem na imprezach i spotkaniach.

Apollo 18: Mission to the Moon

Apollo 18: Mission to the Moon symuluje fikcyjną misję na Księżyc na początku lat 80-tych, po ostatnim prawdziwym locie (Apollo 17), zanim NASA anulowała program. Jedną z kluczowych cech gry jest zdigitalizowana mowa, która brzmi z trzaskami, jak w przypadku prawdziwego kontrolera misji. Ekrany telemetrii dodają realizmu, ponieważ gracz musi skonfigurować przedmioty i oprogramowanie, aby uzyskać kluczowy sygnał GO. Gra podzielona jest na kilka sekwencji. Pierwszym z nich jest start, w którym o sukcesie decyduje naciśnięcie przycisku zatrzymującego ruchomy pasek w odpowiednim punkcie. Po tym następuje korekta kursu i orbitalne rendez-vous (odłączenie modułu księżycowego). Gracz musi bezpiecznie wylądować modułem na jednym z trzech możliwych lądowisk, zanim skończy mu się paliwo. Następnym krokiem jest spacer po Księżycu, który musi być wykonany w określonym czasie przed powrotem na orbitę. Wracając do domu, astronauta wykonuje spacer kosmiczny, aby przechwycić i naprawić satelitę. Na koniec sekwencja ponownego wejścia na orbitę i rozpryskiwanie.
× ❮ ❯