Menu

Przeglądaj gry na commodore-64

Dla platformy commodore-64 możesz wybrać gry takie jak:

Wrestling Superstars

Po obejrzeniu brytyjskich mężczyzn w średnim wieku siłujących się ze sobą w sobotnie popołudnie w latach 70-tych, z Ameryki nadeszła większa, jaśniejsza, głośniejsza wersja wrestlingu. Nazywało się to WWF i teraz masz szansę wziąć w tym udział. Nie ma żadnych opcji, po prostu wskakujesz do akcji. Gra jest oglądana z boku, ukazując cały pierścień. Możesz uderzyć lub kopnąć swojego przeciwnika. Jeśli wdasz się w walkę, musisz poruszać joystickiem w lewo i prawo tak szybko, jak tylko potrafisz. Zwycięzca podnosi drugiego zawodnika i rzuca go na płótno. Możesz również wspiąć się na narożny słupek i przeskoczyć nad innym zawodnikiem. Jeśli jesteś przypięty do płótna, musisz ponownie przesunąć joystick, aby rzucić przeciwnika. Na ekranie widać również paski energii. Im są one niższe, tym trudniej jest rzucić przeciwnika, gdy jest on przypięty do płótna. Jest tam również limit czasu, liczba zwycięstw, wynik, zdjęcie zawodników i zdjęcie sędziego komentującego walkę.

Wu Lung

1988, rok Wu Lung została wydana na Commodore 64. Opublikowana przez CSJ Computersoft GmbH, ta gra logiczna jest dostępna za darmo na tej stronie.

Wulfpack

Wulfpack wdarł się na scenę Commodore 64 w 1988 roku jako dynamiczna, pełna kolorów gra akcji, która rozkwitała dzięki upartemu blaskowi maszyny i rytmowi sterowanemu przez klawiaturę. Pomysł stada wilków jako oddziału wojowników lub awatarów dodaje pierwotnego klimatu, który zapada w pamięć graczom podczas przechodzenia przez przewijane etapy. Gra faworyzowała natychmiastowe refleksy, precyzyjne wykrywanie kolizji i tempo, które przypominało serię szybkich zrywów, a nie pojedynczy, rozwlekły pojedynek. W krajobrazie dźwiękowym dominowały refren chiptune'owych trzasków i linie basowe, które dla wielu przywodziły na myśl klimat salonów gier, przenoszących się do salonów. Na ekranie prowadzisz mały statek lub oddział przez wąskie korytarze lub otwarte areny, w zależności od poziomu, strzelając do przeciwników, unikając jednocześnie ścian, dołów i nieprzewidywalnych pocisków. Przeciwnicy nadciągają rojami, tworząc wzorce, które wymagają wyczucia czasu i rozpoznawania wzorców, a nie brutalnej siły. Power-upy pojawiają się jako świecące ikony, oferując tymczasową tarczę, szybszy ogień lub większy zasięg. Wyzwanie polega na zrównoważeniu ryzyka i nagrody: sprytne przejście przez rękawicę daje punkty i przetrwanie, a brawurowy sprint prowokuje brutalny grad ciosów. Poziom trudności rośnie z każdym etapem, co jest wyborem typowym dla gier na C64 z tamtej epoki. Ograniczenia pamięci Commodore 64 zmusiły projektantów do oszczędnej pracy nad sprite'ami i przemyślanego projektowania poziomów. Wulfpack prawdopodobnie wykorzystał połączenie kafelkowych teł i postaci sprite'ów, aby przekazać ruch przy oszczędnym wykorzystaniu zasobów. Gracze często borykali się z długim czasem ładowania podczas grania z kasety, co przypomina okres przejściowy między czystym sprzętem arcade a bibliotekami komputerów domowych. Schemat sterowania opiera się na klawiaturze i być może joysticku, nagradzając graczy, którzy opanowali wyczucie czasu skoków, strzałów i manewrów unikowych. Nawet bez współczesnych dopracowań, gra oferowała namacalny rytm, który nagradzał wprawne ręce. W ekosystemie późnych lat 80. Wulfpack plasował się w gronie zatłoczonych gier akcji, które wprowadziły C64 w nowe, ekspresyjne zakątki. Jego tematyka, tempo i bezkompromisowy poziom trudności odcisnęły piętno na entuzjastach, którzy pamiętają dreszczyk emocji towarzyszący pokonywaniu kolejnych etapów dzięki precyzji, a nie brutalnemu grindowi. Choć nie jest tak znany jak niektóre współczesne tytuły, jest przepustką do pewnego momentu, w którym programiści tworzyli intensywne, kompaktowe doświadczenia na ograniczonym sprzęcie. Dla dzisiejszych kolekcjonerów i graczy retro stanowi migawkę tego, jak projektanci przełożyli dzikość i folklor na ekran sprite'ów, dźwięków i upartej wytrwałości. Ten skarb pamięci kartridża wciąż pozostaje w pamięci.

WWF European Rampage Tour

Druga gra Ocean's wrestling jest oparta na drużynie, zabierając gracza na cztery walki w głównych miastach Europy. Gracz tworzy dwuosobową drużynę składającą się z Hulka Hogana, The Ultimate Warriora, Breta 'Hitmana' Harta i Macho Mana Randy'ego Savage'a. Walki odbywają się zarówno w ringu, jak i poza nim, choć zapaśnik nie może spędzić poza nim więcej niż dziesięć sekund w jednym czasie. Gdy przeciwnicy zostaną ogłuszeni, można nimi rzucać, co zadaje realne obrażenia ich paskowi energii. Istnieje wiele combo ruchy dostępne, takie jak skoki z lin i lądowania na przeciwnika, aby przypiąć je w dół.

WWF Wrestlemania

W 1992 roku firma Acclaim Entertainment wydała grę WWF Wrestlemania na platformę DOS. Gra była oparta na popularnej promocji World Wrestling Federation (WWF) i zawierała wielu czołowych zapaśników z tamtego okresu. WWF Wrestlemania był side-scrolling gra akcji, która pozwoliła graczom przejąć kontrolę nad jednym z ośmiu różnych zapaśników. Każdy zapaśnik miał swój własny unikalny moveset i mógł być dostosowany z różnych schematów kolorów. Gra zawierała tryb dla jednego gracza, w którym gracze walczyli przez serię meczów z przeciwnikami kontrolowanymi przez komputer, jak również tryb dla dwóch graczy, w którym gracze mogli rywalizować ze sobą. Gra została ogólnie dobrze przyjęta przez krytyków, z wielu chwaląc grę duży roster wrestlerów i jego proste, ale satysfakcjonujące rozgrywki. Jednak gra nie była bez wad, jak wielu uważa, że grafika i dźwięk były nieco brakuje. Niemniej jednak, WWF Wrestlemania był solidnym wejściem w początkach profesjonalnych gier wideo wrestlingu i położył fundament dla wielu przyszłych tytułów w tym gatunku.

Wyspa

Był rok 1996 i świat gier tętnił ekscytacją z powodu wydania nowej gry na Commodore 64 – Wyspa. Opracowany przez Mirage Software i opublikowany przez L.K. Avalon, Wyspa obiecała zabrać graczy w niezapomnianą przygodę przez tajemniczą wyspę pełną niebezpieczeństw i intryg. I to nie zawiodło. Gdy tylko gracze uruchomili grę, zostali przeniesieni do pięknie renderowanego świata, wypełnionego żywymi kolorami i oszałamiającymi szczegółami. Grafika stanowiła ogromną poprawę w porównaniu z innymi grami na Commodore 64 w tamtym czasie i było jasne, że włożono wiele wysiłku w stworzenie oszałamiających wizualnie wrażeń dla graczy. Rozgrywka była równie imponująca, z wyjątkową mieszanką akcji, przygody i rozwiązywania zagadek. Gracze wcielili się w odważnego odkrywcę, który po katastrofie lotniczej utknął na tajemniczej wyspie. Nie mając środków komunikacji ani nadziei na ratunek, gracze musieli polegać na swoim sprytu i umiejętnościach, aby przetrwać na tym niezbadanym terytorium. Podczas eksploracji wyspy gracze napotkali różnorodne wyzwania i przeszkody, które wystawiły ich umiejętności na próbę. Od poruszania się po zdradliwych jaskiniach po przechytrzanie niebezpiecznych stworzeń, gra oferowała różnorodne wyzwania, które trzymały graczy w napięciu. I właśnie wtedy, gdy wydawało im się, że pokonali wszystkie przeciwności losu, w grze pojawiły się nieoczekiwane zwroty akcji, które sprawiły, że wracali po więcej. Jednym z najbardziej imponujących aspektów Wyspy była ścieżka dźwiękowa. Skomponowana przez znanego muzyka Jarosława Szubrychta muzyka doskonale uzupełniła atmosferę gry, dodając dodatkową warstwę immersji i intensywności. Każdy poziom miał swój własny, niepowtarzalny motyw, a muzyka zmieniała się, aby odzwierciedlać wydarzenia w grze, tworząc naprawdę dynamiczne wrażenia. Kolejną godną uwagi cechą Wyspy była nieliniowa rozgrywka. W przeciwieństwie do innych gier tamtych czasów, Wyspa dała graczom swobodę eksploracji wyspy we własnym tempie, bez ograniczania się do liniowej fabuły. Dodało to grze poczucia realizmu, sprawiając, że gracze poczuli się, jakby naprawdę utknęli na bezludnej wyspie i musieli dokonywać własnych wyborów, aby przetrwać.

Władca

Władca to turowa gra strategiczna, podobna do Defender of the Crown. Akcja gry toczy się w wyimaginowanym królestwie w XV wieku. Celem jest zjednoczenie kraju i zostanie królem. Gracz może wybrać jednego lub więcej z czterech władców. Władca ma możliwość kupowania i sprzedawania prowincji, plądrowania prowincji, tworzenia armii, atakowania prowincji, zawierania sojuszy czy uczestniczenia w turnieju łuczniczym. Gracz nie ma żadnego wpływu na pole bitwy. Aby pokonać wroga, gracz musi zniszczyć mury jego zamku za pomocą katapulty. Ponadto w grze występuje wiele zdarzeń losowych, jak np. utrata połowy złota. W grze może brać udział do czterech graczy.

Władcy Ciemności

1993 - rok Władcy Ciemności została wydana na Commodore 64. Wyprodukowana przez L.K. Avalon i wydana przez L.K. Avalon, ta gra przygodowa jest dostępna za darmo na tej stronie.

X-15 Alpha Mission

Ameryka jest porwana przez terrorystów, więc zostajesz wezwany, aby ich powstrzymać. Przejmujesz kontrolę nad samolotem kosmicznym X-15 i musisz przelecieć przez sześć różnych etapów, aby zniszczyć orbitującą stację kosmiczną terrorystów. Grę rozpoczynasz na pasie startowym, z którego musisz wystartować. Po udanym starcie musisz przelecieć przez trzy etapy w atmosferze ziemskiej strzelając i unikając, helikoptery, odrzutowce i rakiety. Postaraj się nie odnieść zbyt dużych obrażeń. W przestrzeni kosmicznej musisz strzelać do satelitów, aby móc zobaczyć stację kosmiczną. Gdy zobaczysz miejsce, umieść nad nim celownik, a pojawi się monit o wprowadzenie kodu. Pamiętasz kod, który prezydent podał ci na początku, prawda? Jeśli wprowadzisz kod pomyślnie, będziesz mógł wystrzelić moduł wycieczkowy, który musi przejść przez pas asteroid. Po przejściu przez pas asteroid możesz wylądować na stacji. Po wylądowaniu wypuszczasz kilka robotów zdalnie sterowanych, które muszą być kontrolowane, aby znaleźć systemy broni. Podłącz swoje roboty do broni i będzie samodestrukcji poprzez zniszczenie broni. Gdy wszystkie bronie zostaną zniszczone, ostatni robot odnajduje Centralny System Zasilania, który niszczy, niszcząc stację. Gra wygląda jak symulator lotu. Obserwujesz z kokpitu przez okno, a wszystkie przyrządy otaczają okno. Po starcie pojawia się celownik, z którego można oddać strzał wciskając przycisk fire. Wróg jest wyświetlany jako trójwymiarowa grafika wektorowa. Możesz również sterować samolotem w lewo i w prawo przesuwając krzyż kresek do krawędzi okna. Im wyżej się wzniesiesz, tym niebo staje się ciemniejsze, co wskazuje, że znajdujesz się w przestrzeni kosmicznej. Stacja kosmiczna jest niebieskim, obracającym się obiektem.

X-29 Fighter Mission

1985, rok X-29 Fighter Mission została wydana na Commodore 64. Wydana przez Midas Marketing, ta gra akcji jest dostępna za darmo na tej stronie.
× ❮ ❯