Menu

Przeglądaj gry na linux

Dla platformy linux możesz wybrać gry takie jak:

Those Funny Funguloids!

Those Funny Funguloids! to gra o zbieraniu grzybów w kosmosie. Gracz przejmuje kontrolę nad świecącą rzeczą w kształcie kropli wody, która ma za zadanie poruszać się w przestrzeni kosmicznej. Gra używa tylko trzech przycisków, więc może być sterowana tylko za pomocą myszy (chociaż sterowanie za pomocą klawiatury jest również dostępne). Środkowy przycisk służy do startu z bazy, a dwa pozostałe do obracania się w lewo i prawo. Kiedy gracz zbierze już trochę grzybów, musi wrócić do bazy i rozładować je. Robiąc to, gracz otrzyma punkty i zostanie teleportowany do następnego poziomu. Każdy poziom jest pełen asteroid, które muszą być unikane. Gracz zginie, jeśli się z nimi zderzy. Ponieważ nie ma dostępnych dodatkowych żyć, wracamy do początku, gdy to się stanie.

Thunder&Lightning

Mac, Linux 2015
Jeśli jeszcze nie grałeś w Thunder&Lightning lub chcesz spróbować tej symulacyjnej gry wideo, pobierz ją teraz za darmo! Wydana w 2015 roku, Thunder&Lightning pozostaje popularnym tytułem latającym wśród retrogamerów, z zawrotną oceną 3.9/5.

Tribal Trouble

Tribal Trouble to strategiczna gra wideo typu strategia czasu rzeczywistego opracowana przez niezależną firmę Oddlabs. Wydana w 2005 roku gra szybko stała się kultową klasyką wśród graczy ze względu na wyjątkową rozgrywkę i uroczą grafikę. Akcja gry rozgrywa się w kreskówkowym świecie, w którym dwa plemiona, Aztekowie i Wikingowie, walczą ze sobą o zasoby i terytorium. Gracze wcielają się w wodza i muszą poprowadzić swoje plemię do zwycięstwa poprzez serię coraz trudniejszych misji. Gra łączy w sobie elementy zarządzania zasobami, budowania baz i walki, tworząc wciągające i wciągające doświadczenie. Jednym z najbardziej atrakcyjnych aspektów Tribal Trouble jest tryb wieloosobowy. Gracze mogą połączyć siły z przyjaciółmi lub zmierzyć się ze sobą w epickich bitwach. Różnorodność trybów gry, w tym „zdobądź flagę” i „darmowy dla wszystkich”, sprawia, że rozgrywka jest świeża i ekscytująca. Tryb wieloosobowy umożliwia także grę międzyplatformową, co oznacza, że użytkownicy systemu Windows mogą grać przeciwko graczom na komputerach Mac lub Linux. Tym, co odróżnia Tribal Trouble od innych gier strategicznych czasu rzeczywistego, jest kreskówkowy styl graficzny i humor. Grafika jest kolorowa i urocza, z dziwacznymi szczegółami, które wyróżniają grę. Dialogi pomiędzy postaciami są dowcipne i często nawiązują do tematyki plemiennej, dzięki czemu gra jest przyjemna dla graczy w każdym wieku. W grze istnieje również aktywna społeczność i scena moderska. Gracze mogą tworzyć własne mapy i dzielić się nimi z innymi, dodając nowe elementy rozgrywki i wyzwania. Wydłuża to wartość powtórki gry i utrzymuje ją aktualność nawet po ukończeniu wszystkich misji. Tribal Trouble mogło zostać wydane ponad dziesięć lat temu, ale nadal zajmuje szczególne miejsce w sercach graczy. Dzięki unikalnemu połączeniu strategii, humoru i akcji dla wielu graczy pozostaje świadectwem kreatywności i innowacyjności niezależnych twórców gier. Zbierz więc swoje plemię i przygotuj się na epicką bitwę – Tribal Trouble czeka!

Tribes 2

Wydana w 2001 roku gra Tribes 2 to kultowa internetowa strzelanka pierwszoosobowa dla wielu graczy, która oczarowała graczy szybką rozgrywką i innowacyjną mechaniką. Opracowana przez Massive Entertainment i wydana przez Sierra On-Line, gra jest kontynuacją oryginalnego Tribes, który ukazał się w 1998 roku. Tribes 2 zbudowało fundamenty stworzone przez swojego poprzednika, ale rozszerzyło wszechświat, wprowadzając nowe elementy i udoskonalając istniejące. Dzięki połączeniu unikalnej dynamiki rozgrywki i oddanej społeczności tytuł pozostawił trwały wpływ na krajobraz gier. Jedną z wyróżniających się cech Tribes 2 jest nacisk na rozgrywkę zespołową i bitwy na dużą skalę. Gracze wybierają spośród różnych klas, z których każda wyposażona jest w odrębną broń i umiejętności, co pozwala na stosowanie różnych strategii. Gra promuje współpracę, ponieważ zespoły muszą współpracować, aby zdobywać bazy, bronić terytorium i zabezpieczać cele. Rozległe mapy, często zaprojektowane dla pojazdów i plecaków odrzutowych, zachęcają graczy do stosowania taktyk wykorzystujących zarówno ruch pionowy, jak i poziomy. Skupienie się na pracy zespołowej odróżnia Tribes 2 od wielu współczesnych strzelanek, wzmacniając poczucie koleżeństwa wśród graczy. Innym przełomowym aspektem Tribes 2 jest pionierskie wykorzystanie plecaków odrzutowych i mechaniki jazdy na nartach. Plecak odrzutowy pozwala graczom szybować w powietrzu, podczas gdy jazda na nartach umożliwia im bezwysiłkowe szybowanie po krajobrazie. Ta kombinacja tworzy płynny system ruchu, jakiego nie widziano w tamtym czasie. Gracze szybko nauczyli się żonglować swoim pędem w ekscytujący sposób, tworząc wyjątkowe wrażenia z rozgrywki, które nagradzają umiejętności i zręczność. Opanowanie tych mechanik stało się rytuałem przejścia dla wielu graczy, ponieważ umiejętność manewrowania zręcznością mogła zmienić losy meczu. Graficznie Tribes 2 było zaawansowane jak na swoją epokę, wykorzystując znaczną modernizację silnika w stosunku do poprzednika. Gra charakteryzowała się rozległymi środowiskami zewnętrznymi i szczegółowymi teksturami, dodając głębi każdej mapie. Projekt wizualny uzupełniał rozgrywkę, zanurzając graczy w rozległych krajobrazach. Jednak to modyfikacje społecznościowe naprawdę wydłużyły żywotność gry. Rozkwitła scena modów, wprowadzająca nowe mapy, tryby rozgrywki i niestandardową zawartość, dzięki czemu doświadczenie było świeże i angażujące długo po premierze. Pomimo spadku liczby graczy na przestrzeni lat, Tribes 2 utrzymuje oddaną bazę fanów, którzy doceniają jego wkład w gatunek. Gra jest często uważana za pionierską siłę w dziedzinie strzelanek zespołowych, wpływając na przyszłe tytuły dzięki swojej mechanice i naciskowi na społeczność. Podczas gdy nowsze gry znalazły się w centrum uwagi, Tribes 2 pozostaje ukochanym klasykiem, podziwianym za wyjątkową rozgrywkę i niezapomniane wrażenia, jakie oferowała graczom na całym świecie. Dziedzictwo tej gry jest świadectwem jej innowacyjnego projektu i pasji jej społeczności, co zapewnia, że ​​nie zostanie zapomniana w annałach historii gier.

Unreal Tournament: Game of the Year Edition

Unreal Tournament: Game of the Year Edition, wydany w 2000 roku, jest monumentalnym tytułem w dziedzinie strzelanek pierwszoosobowych. Pojawił się jako rewolucyjne doświadczenie, oferując szybką rozgrywkę osadzoną w misternie zaprojektowanych arenach. Gracze zostali wrzuceni w ekscytującą rywalizację, w której królowały zręczność, refleks i strategia. Kładąc nacisk na walkę wieloosobową, ta edycja wykorzystała rozwijającą się wówczas kulturę gier online, zapraszając graczy do udziału w szalonych bitwach na różnych mapach, z których każda była bogato szczegółowa i pełna unikalnych elementów środowiskowych. Rozszerzenie mechaniki rozgrywki w Unreal Tournament zwiększyło jego atrakcyjność, wprowadzając różnorodny wachlarz broni i ulepszeń, które uzupełniały intensywne wrażenia z walki. Każda broń została starannie wykonana, oferując wyraźne zalety i zachęcając graczy do przyjęcia strategicznego nastawienia. Od wybuchowego uderzenia Flak Cannon po precyzję Rippera, różnorodność broni miała kluczowe znaczenie dla zwiększenia zaangażowania gracza. Ponadto, włączenie licznych trybów gry, od klasycznego deathmatchu po cele zespołowe, naprawdę pokazało wszechstronność gry. Ta strategiczna głębia pozwoliła graczom znaleźć swoją niszę, umożliwiając im doskonalenie umiejętności w preferowanych trybach gry. Kluczową cechą, która wyróżniała edycję Gry Roku, było wprowadzenie botów, które pozwalały graczom na walkę nawet wtedy, gdy matchmaking był mniej zaludniony. Ci przeciwnicy AI, wykazujący różne poziomy trudności, dawali nowicjuszom możliwość nauczenia się mechaniki gry bez presji doświadczonych graczy. Możliwość dostosowywania zachowania botów jeszcze bardziej ulepszyła wrażenia, ponieważ gracze mogli dostosować przeciwników do swoich poziomów umiejętności. Nawet w trybie offline uczestnicy mogli spodziewać się satysfakcjonujących potyczek, które kultywowały poczucie mistrzostwa i spełnienia. Graficznie, Unreal Tournament przesunął granice swoich czasów dzięki imponującym efektom wizualnym i wciągającym środowiskom. Od rozległych stacji kosmicznych po futurystyczne krajobrazy, dbałość o szczegóły stworzyła wizualnie urzekające doświadczenie, które utrzymywało graczy w napięciu. W połączeniu z pulsującą ścieżką dźwiękową i dynamicznymi efektami dźwiękowymi atmosfera głęboko rezonowała, wciągając uczestników w chaos bitwy. Synteza żywej reżyserii artystycznej z przekonującymi elementami audio naprawdę podniosła ogólne wrażenia. Unreal Tournament: Game of the Year Edition pozostaje znakiem rozpoznawczym w historii gier, który wpłynął na późniejsze strzelanki pierwszoosobowe. Jego unikalne połączenie gorączkowej akcji, strategicznej rozgrywki i elementów napędzanych przez społeczność ustanowiło szablon dla przyszłych gier wieloosobowych. Gdy gracze zaangażowali się w nieustanne dążenie do chwały, tytuł nie tylko umocnił swoje miejsce w annałach gier, ale także stworzył pasjonującą społeczność, zapewniając, że jego dziedzictwo przetrwa przez wiele lat.

Virtual Jay Peak

Linux 2002
W 2002 roku firma Slingshot Game Technology wydała Virtual Jay Peak na Linuksa. Ta gra sportowa jest teraz abandonware i jest osadzona w środowisku snowboardowym/narciarskim.

Worminator

W 2000 roku Worminator miał swoją oficjalną premierę, zapewniając graczom szukającym jedynego w swoim rodzaju wybuchowego powerplayu niezapomniane wrażenia. Gra koncentruje się na jednej centralnej postaci, Worminatorze, który walczy z hordami wrogich robaków robotów, znanych jako Glurmoidy, gdy przemierzają dziesięć poziomów gry w kierunku celu, jakim jest uwolnienie rasy ludzkiej od zniewolenia z ich rąk. Każdy poziom gry przedstawia Worminatorowi nowe wyzwanie, ponieważ Glurmoidy strzelają, ślizgają się, tryskają kwasem i oferują szereg innych potężnych ataków, aby wyeliminować Worminatora i zakłócić misję. To powiedziawszy, Worminator jest dobrze wyposażony, aby poradzić sobie z tym atakiem – zaczynając od zwykłej broni, może również złożyć i ulepszyć do większej i potężniejszej szybkostrzelnej broni, takiej jak miotacze ognia i młoty kowalskie. Oprócz zabójczego uzbrojenia Worminatora, gra zapewnia również ulepszenia i bonusy do zebrania po drodze. Obejmują one monety rozrzucone w strategicznych miejscach, a także zaawansowaną broń, taką jak wiązki laserowe i głowice nuklearne. Oprócz tego do znalezienia jest także tajna broń, w tym Worminator Portable Nuclear Devastator, pozwalający na jeszcze potężniejszy arsenał niż ten pokazany na ekranie. Gra oferuje również wiele sposobów rozgrywki – dla gracza solo tryb dla pojedynczego gracza oferuje możliwość wykorzystania swoich umiejętności w walce z Glurmoidami. Aby uzyskać lepszą współpracę, dostępny jest tryb współpracy dla dwóch graczy, w którym każdy bierze udział w określonym etapie, lub tryb Versus, w którym maksymalnie czterech graczy może dołączyć do innego rodzaju bitwy o dominację. Worminator oferuje przyjemną, intensywną grę w stylu walki, z mieszanką różnorodnych wrogów, broni i różnych sposobów gry. Dzięki niemu gracze mogą wcielić się w Worminatora i przejąć dowodzenie nad jego grą Blasting, pracując razem, by uwolnić ludzkość.

Zenzizenzic

Zenzizenzic to dynamiczna strzelanka typu twin-stick, której rozgrywka opiera się na ciągłym ruchu, unikaniu zagrożeń w ostatniej chwili oraz odpieraniu zmasowanego ostrzału wroga. Akcja obserwowana jest z lotu ptaka, a gracz trafia na niewielkie areny, na których wrogie formacje i pociski nadciągają z każdej strony. Sterowanie ruchem jest niezależne od celowania, co pozwala na krążenie wokół przeciwników, przeciskanie się przez wąskie szczeliny i prowadzenie ognia podczas odwrotu. Reakcja na polecenia jest natychmiastowa, a przetrwanie zależy w równym stopniu od odpowiedniego ustawienia się i wyczucia czasu, co od celności strzałów. Gra oferuje dwa odmienne style rozgrywki. Główny tryb, Zenzizenzic, to seria coraz trudniejszych starć, w których wraz z postępami gracza pojawiają się nowi przeciwnicy i zmieniające się schematy ataków. Tryb Möbius ma inną strukturę: akcja przenosi się na pole o orientacji pionowej, przez które nieustannie przewijają się przeszkody i przeciwnicy. W obu trybach nacisk położono na zdobywanie punktów, wytrwałość i opanowanie sterowania, a nie na rozbudowaną fabułę. Gra obsługuje również lokalny tryb kooperacji, umożliwiając drugiemu graczowi dołączenie do walki i wspólną grę na jednym ekranie w obliczu narastającego ostrzału. Przeciwnicy poruszają się i atakują według rozpoznawalnych schematów. Niektórzy ruszają wprost na gracza, inni pozostają w miejscu, wypuszczając pociski w geometrycznych układach, a więksi wrogowie łączą kilka ataków w złożone, wielowarstwowe wzory wypełniające znaczną część areny. Pokonani przeciwnicy zwiększają wynik punktowy i mogą pozostawiać po sobie przydatne ulepszenia, pozwalające wzmocnić siłę ognia lub zyskać chwilową przewagę. Ekran może szybko zapełnić się pociskami, co wymaga umiejętnego wyszukiwania bezpiecznych ścieżek i zdecydowanych ruchów. Jeden błąd może zakończyć rozgrywkę, ale krótkie, powtarzalne etapy zachęcają do natychmiastowych prób i stopniowego doskonalenia umiejętności. Oprawa wizualna gry bazuje na wyrazistych, abstrakcyjnych formach, a nie na tradycyjnej scenerii science-fiction. Geometryczne kształty przeciwników, świecące pociski i kontrastowe tła tworzą przejrzysty, wektorowy styl, w którym kolory służą do rozróżniania zagrożeń, przedmiotów do zebrania i obszaru gry. Eksplozje i trafienia są krótkie, lecz intensywne, dzięki czemu każde celne uderzenie daje wyraźny sygnał wizualny, nie zasłaniając przy tym przebiegu akcji. Proste formy ułatwiają też szybkie rozpoznawanie zagrożeń, nawet gdy po ekranie poruszają się jednocześnie dziesiątki obiektów. Oprawa dźwiękowa napędza akcję dzięki dynamicznym rytmom, efektom syntezatorowym i wyraźnym odgłosom broni. Strzelanie, zbieranie bonusów, niszczenie przeciwników i otrzymywanie obrażeń wiążą się z charakterystycznymi reakcjami gry, co pozwala graczowi śledzić przebieg wydarzeń w miarę narastania intensywności wizualnej i dźwiękowej. Zenzizenzic staje się najbardziej wymagająca, gdy arena zamienia się w płynny układ ruchów i pocisków, czyniąc z każdego etapu sprawdzian refleksu, umiejętności doboru trasy oraz opanowania. Kompaktowa konstrukcja gry sprzyja wielokrotnym sesjom, a coraz bardziej złożone układy stanowią stałe wyzwanie dla graczy dążących do pobijania rekordów i osiągania coraz lepszych wyników.
× ❮ ❯