Przeglądaj gry zaczynające się na D
Możesz przeglądać gry według nazwy,
filtrować je według pierwszej litery
lub przejrzeć pełną listę gier.
Dunjonquest: Temple of Apshai
Temple of Apshai to pierwsza gra z serii Dunjonquest RPG firmy Automated Simulations i jedna z pierwszych komputerowych gier RPG.
Gra może być opisana jako graficzny "roguelike", ale w rzeczywistości jest bardziej podobna do mainframe'owego klasyka DND, ponieważ nie widzisz całego poziomu, a jedynie otoczenie. Również mapy poziomów nie są randomizowane jak w Rogue. Mimo to rozgrywka ma wiele wspólnego z Rogue i innymi wczesnymi dungeon crawlami: samotna postać eksploruje najeżony potworami wielopoziomowy loch w celu zdobycia jakiegoś skarbu, a wszystko to w widoku z góry.
Grę rozpoczynamy w karczmie, tworząc nową postać (jeśli już grałeś w grę, możesz użyć postaci, które stworzyłeś). Otrzymujesz różne wartości statystyk (w stylu Dungeons & Dragons), jak również ilość pieniędzy, które możesz wydać na broń, zbroję i inne wyposażenie. Alternatywnie, można po prostu wprowadzić statystyki, aby "importować" postacie z innych gier RPG (jest to również używane jako prymitywny mechanizm "zapisywania/ładowania gry").
Po wygenerowaniu postaci wkraczasz do lochów. Po lewej stronie wyświetlany jest aktualny pokój w lochu, po prawej status postaci i inne informacje. Jedną z rzeczy, która wyróżnia Temple of Apshai spośród innych gier RPG jest to, że instrukcja zawiera szczegółowe opisy każdego pomieszczenia (które mogą zawierać wskazówki dotyczące pułapek lub skarbów), co tworzy atmosferę pomimo surowej grafiki.
Poruszasz się i wykonujesz czynności, takie jak otwieranie drzwi, strzelanie strzałami, sprawdzanie ścian w poszukiwaniu tajnych drzwi itp. poprzez naciskanie klawiszy. poprzez naciskanie komend klawiszowych. Ruchy są również wykonywane bez klawiszy kursora: obracasz postać w kierunku, w którym chcesz iść, a następnie przesuwasz ją do przodu od 1 do 9 kroków, również wybieranych przez naciśnięcie klawiszy. Ale uważaj na zmęczenie: Jeśli biegniesz cały czas, twoje zmęczenie rośnie, a jeśli osiągnie 100%, nie możesz się ruszać ani działać przez jakiś czas - co może być śmiertelne w obecności, na przykład, Gigantycznego Żuka Bombardiera.
Każde pomieszczenie może zawierać skarby do zebrania (czasem tylko śmieci, czasem złoto, czasem przydatne przedmioty), sekretne drzwi prowadzące do ukrytych części lochu oraz pułapki, których oczywiście należy unikać (można próbować je wypatrywać). Oczywiście napotkasz też potwory - różnego rodzaju nieumarłych lub gigantyczne insekty - z którymi będziesz musiał walczyć w trybie turowym. Poza normalnym atakiem, istnieje również lonża (która jest bardziej efektywna, ale ryzykowna), a także można strzelać strzałami z dystansu lub parry. Aby uniknąć walki, możesz również spróbować z nimi porozmawiać.
Jeśli wrócisz do karczmarza, zdobędziesz doświadczenie, które zwiększy Twoje statystyki. Mimo to, jeśli wyjdziesz z gry, jedynym sposobem na uratowanie swojej postaci jest zapisanie statystyk na kartce papieru i ponowne ich wprowadzenie przy następnej rozgrywce.
Dunjunz
Dunjunz, gra wydana w 1986 roku dla BBC Micro, to klasyczny dungeon crawler, który nadal wciąga graczy nawet kilkadziesiąt lat później. Ta gra, opracowana przez brytyjską firmę Bug-Byte, łączy w sobie strategię, przygodę i rozwiązywanie zagadek, tworząc wyjątkowe i ekscytujące wrażenia z gry. Jako jeden z najwcześniejszych przykładów swojego gatunku, Dunjunz utorował drogę przyszłym dungeon crawlerom i pozostaje ukochanym tytułem wielu entuzjastów gier retro.
Fabuła gry koncentruje się wokół bezimiennego poszukiwacza przygód, który musi przedostać się przez skomplikowany labirynt podziemnych lochów i pokonać potężnego czarodzieja. Po drodze gracze napotykają różne przeszkody i wyzwania, od przerażających potworów po przebiegłe pułapki. Aby przetrwać, gracz musi dokładnie zaplanować swoje ruchy i wykorzystać ograniczone dostępne mu zasoby. Dzięki wielu poziomom i rosnącemu poziomowi trudności Dunjunz oferuje godziny rozgrywki i trzyma graczy w napięciu.
Jednym z najbardziej uderzających aspektów Dunjunz jest prosta, ale wciągająca grafika. Gra wykorzystuje widok z góry, aby zaprezentować lochy i postacie, z blokowymi, ale szczegółowymi projektami. Ogólna estetyka przypomina wczesne gry zręcznościowe, co dodaje grze uroku retro. Każdy poziom ma unikalny wygląd, a gracze muszą zwracać szczególną uwagę na otoczenie, aby robić postępy. Efekty dźwiękowe i muzyka również dodają atmosfery dzięki złowieszczym melodiom oraz satysfakcjonującym kliknięciom i brzękom.
Tym, co odróżnia Dunjunz od podobnych gier swoich czasów, jest skomplikowana mechanika rozwiązywania zagadek. Oprócz walki i eksploracji gracze muszą także wykorzystać swój spryt i logikę, aby pokonać trudne przeszkody. Od rozszyfrowywania zagadek po poruszanie się po ukrytych przejściach – łamigłówki w Dunjunz angażują graczy i zapewniają odświeżającą przerwę od bardziej pełnej akcji rozgrywki. Ten element strategii wyróżnia grę i dodaje głębi ogólnym rozgrywkom.
Pomimo swojego wieku, Dunjunz nadal ma oddaną rzeszę fanów i pozostaje popularnym wyborem podczas wydarzeń i konkursów związanych z grami retro. Prosta, ale wciągająca rozgrywka w połączeniu z wymagającymi łamigłówkami i wyjątkową scenerią przetrwała próbę czasu. Gra zainspirowała także wiele przeróbek i adaptacji stworzonych przez fanów, jeszcze bardziej umacniając jej miejsce w historii gier. Dunjunz firmy Bug-Byte to niezwykły przykład możliwości BBC Micro i świadectwo trwałej atrakcyjności klasycznych gier.
Dunk Kids
Wydana w 1994 roku gra Dunk Kids była jedną z najbardziej ekscytujących gier, jakie pojawiły się na konsoli Game Gear. Ta gra o tematyce koszykówki, stworzona przez firmę Sunsoft, była ulubioną grą zarówno wśród entuzjastów sportu, jak i graczy. Dzięki żywej grafice, płynnej rozgrywce i wymagającym poziomom gra Dunk Kids szybko stała się koniecznością dla każdego posiadacza Game Gear.
Założenia gry są proste – gracze kontrolują drużynę utalentowanych młodych koszykarzy, którzy rywalizują w różnorodnych turniejach i wyzwaniach. Z każdym zwycięstwem gracze zdobywają punkty, które można wykorzystać na ulepszenie swojej drużyny dzięki lepszym graczom i umiejętnościom. Ostatecznym celem jest zostanie mistrzem finałowego turnieju gry, „Puchar Wsadów”.
Jedną z wyróżniających się cech Dunk Kids jest kolorowa i szczegółowa grafika. Gra naprawdę przesunęła granice możliwości Game Gear, oferując tętniące życiem korty, szczegółowe ikonki graczy i płynne animacje. Dbałość o szczegóły w grafice gry sprawiła, że naprawdę wyróżniała się ona spośród innych gier koszykarskich swoich czasów.
Ale Dunk Kids to nie tylko ładna gra – miała także wymagającą rozgrywkę, która wciągała graczy na długie godziny. Sterowanie było proste, ale responsywne, co pozwalało na łatwe poruszanie się i wykonywanie różnych ruchów i strzałów. Rozgrywka toczyła się w szybkim tempie, co zapewniało intensywne i ekscytujące wrażenia. Gracze musieli dokładnie opracować strategię i zaplanować swoje ruchy, aby przewyższyć swoich przeciwników.
Jednym z najbardziej unikalnych aspektów Dunk Kids był system postępów przypominający RPG. Gdy gracze zdobywali punkty i ulepszali swój zespół, mogli odblokować specjalne umiejętności i zdolności dla swoich graczy. Dodało to dodatkowej głębi i możliwości dostosowania do gry, czyniąc ją czymś więcej niż tylko prostą grą o koszykówce.
Oprócz głównego trybu rozgrywki, Dunk Kids oferuje także różnorodne mini-gry, którymi mogą się cieszyć gracze. Te minigry były świetnym sposobem na oderwanie się od głównej akcji i zdobycie dodatkowych punktów i nagród. W tej grze nie brakowało treści, dzięki czemu gracze nigdy się nie nudzili.
