Przeglądaj gry zaczynające się na X
Możesz przeglądać gry według nazwy,
filtrować je według pierwszej litery
lub przejrzeć pełną listę gier.
X-COM: UFO Defense
W 1998 roku liczba doniesień o obserwacjach UFO gwałtownie wzrosła. Opowieści o uprowadzeniach i atakach obcych stawały się coraz bardziej powszechne. W końcu, po tym jak kilku narodom świata nie udało się przechwycić UFO, ich przedstawiciele spotkali się na wielkiej światowej konferencji w Genewie, w Szwajcarii. W końcu zdecydowano się na zorganizowanie tajnej grupy paramilitarnej, nazwanej Extraterrestrial Combat Unit (X-COM). Zaczynając z jedną bazą, dwoma myśliwcami, jednym transportem i kilkoma żołnierzami, X-COM musi zlokalizować obcych, poznać ich pochodzenie i technologię, dowiedzieć się, gdzie jest ich baza i zniszczyć ją.
X-COM: UFO Defense to gra strategiczna z oddzielnymi, ale powiązanymi ze sobą elementami. W części strategicznej, zwanej GeoScape, otrzymujesz obracający się widok na kulę ziemską, gdzie widzisz wszystkie widoczne UFO (te w zasięgu Twojego wykrywania), jak również główne miasta i swoją bazę(y). Stąd zlecasz ruchy, takie jak wysyłanie myśliwców w celu przechwycenia UFO, transportów z żołnierzami w celu najechania/odzyskania UFO, a być może najechania baz obcych (jeśli takie znajdziesz). Kontrolujesz również swoje badania, ponieważ musisz szybko wynaleźć lepszą broń (broń terran nie może się równać z bronią obcych), nie wspominając o innych fajnych technologiach, które możesz odzyskać od obcych. Musisz również kontrolować swój budżet, ponieważ nie możesz sobie pozwolić na nadmierne rozszerzenie zasięgu. Musisz opłacać naukowców, inżynierów (którzy budują nowe zabawki), budować/rozbudowywać bazy, kupować/utrzymywać samoloty, uzupełniać zapasy itd.
Możesz zarabiać pieniądze sprzedając niepotrzebne rzeczy i otrzymujesz fundusze od narodów świata; jednak naród może zmniejszyć swoje fundusze, jeśli zdecyduje, że nie działasz wystarczająco efektywnie w jego regionie. Jest nawet możliwe, że jakiś naród ma was tak dość, że podpisuje pakt z obcymi i przestaje was w ogóle finansować.
Po dołączeniu do bitwy naziemnej, gra przełącza się na Battlescape, który jest izometrycznym widokiem pola bitwy z realistycznym obliczaniem linii widzenia i walką w systemie turowym. Twoją misją jest zazwyczaj eksterminacja wszystkich obcych na polu bitwy, choć jeśli uda Ci się schwytać kilku z nich, z pewnością pomoże to w Twoich badaniach. Jeśli wygrasz, odzyskasz również wszystkie artefakty obcych pozostawione na polu, które można zbadać.
Podczas walki każdy z twoich żołnierzy dysponuje określoną liczbą jednostek czasu. Wykonanie jakiejkolwiek czynności (poruszanie się, strzelanie, obracanie się, zmiana położenia przedmiotów w ekwipunku, itp.) kosztuje pewną liczbę TU. ) kosztuje pewną liczbę TU. Kiedy żołnierzowi skończą się TU, nie może on już działać w tej turze (chociaż w następnej turze odzyskuje wszystkie swoje TU).
X-Mas: Tales
Gra X-Mas: Tales studia ExEn, wydana w 2004 roku, jest rzadko cytowanym artefaktem z początków ery niezależnych eksperymentów. Stworzona przez niewielką grupę działającą pod szyldem ExEn, gra pojawiła się w klimacie, w którym hobbyści wymieniali się pomysłami na forach, a samodzielne publikowanie nagle wydawało się realne. Tytuł skłania się ku zimowej symbolice i świątecznej fantazji, zmieniając znane świąteczne ikony w przyjazne dla zagadek punkty orientacyjne. Fabuła gry podąża za wędrowcem, który przemierza odmrożone miasta i zaczarowane warsztaty, aby naprawić strzępiącą się nić świętowania. To, co zaczyna się jako radosna dekoracja, stopniowo ujawnia refleksję nad pamięcią, stratą i uporczywym ciepłem wspólnoty.
Rozgrywka to hybrydowe połączenie akcji platformowej i rozwiązywania zagadek. Etapy gry łączą zdradliwe lodowe mosty, smagane wiatrem alejki i hale fabryk zabawek, gdzie gracz musi przełączać dźwignie, wykonywać skoki w czasie i zbierać rzadkie iskierki, które odblokowują kolejny korytarz. Tempo jest raczej przemyślane niż nieubłagane, zachęcając do prób i błędów bez surowego karania. Wrogowie pojawiają się jako psotne świąteczne duszki, a nie brutalni adwersarze, a starcia z bossami wymagają rozpoznawania schematów i precyzyjnego wyczucia czasu. Sterowanie pozostaje wyraziste, z responsywnym skokiem i jego anulowaniem, które pozwala na odczytanie dynamiki w trakcie szalonych sekwencji.
Wizualnie X-Mas: Tales wykorzystuje pikselową grafikę, która lśni szronem i cukrową polewką. Paleta barw faworyzuje chłodne błękity, srebra i okazjonalne ciepłe bursztyny, sugerujące blask ogniska domowego. Tła opadają śniegiem i odległymi zorzami polarnymi, a na pierwszym planie pojawiają się masywne duszki, nawiązujące do platformówek z końca lat 90. Projekt dźwiękowy opiera się na melodiach dzwonków i skrzypiących teksturach drewnianych podłóg, tworząc poczucie kaprysu złagodzonego przez staranne wykonanie. Ścieżka dźwiękowa zapętla się w delikatnych cyklach, nigdy nie przytłaczając, a fragmenty głosu, choć skąpe, sugerują wspólną przeszłość postaci. Razem te wybory tworzą przytulną, lekko melancholijną atmosferę.
Odbiór wśród kolekcjonerów gier retro i entuzjastów łamigłówek ujawnia niszowy, ale pełen sympatii status gry. Krytycy chwalili grę za pomysłowe założenia, humanistyczne tempo akcji i brak uciekania się do okrucieństwa jako drogi na skróty do wyzwania. Niektórzy uznali wątki fabularne za powierzchowne, ale zachęcające, pozostawiające pole do osobistej interpretacji. Z czasem X-Mas: Tales stało się tematem rozmów o tym, jak wczesne studia niezależne podchodziły do sezonowego brandingu z szczerością, a nie spektakularnością. Dla historyków epoki gra oferuje wgląd w czasy, gdy małe studia mogły dotrzeć do szerszej publiczności, nie rezygnując z artystycznej idiosynkrazji. Jej dziedzictwo przetrwało na muzealnych półkach zapomnianych wersji demonstracyjnych i hołdów fanów przez wieki.
X-Men
Danger Room Profesora X to placówka szkoleniowa, która potrafi całkowicie odtworzyć środowisko, w którym X-Men mogą ćwiczyć swoje moce, podobnie jak holodek w Star Treku. Pewnego dnia, pokój zagrożeń zaczyna wariować i losowo ładować niebezpieczne symulacje. Okazuje się, że Magneto, przywódca Bractwa Mutantów i główny przeciwnik X-Men, wgrał wirusa do komputera w Danger Roomie, a teraz X-Men muszą go powstrzymać.
X-Men to side-scrollingowa gra akcji oparta na serii komiksów o tej samej nazwie. Gracz może kontrolować jedną z czterech grywalnych postaci: Gambit, Night Racer, Wolverine lub Cyclops. Dodatkowo, w razie potrzeby można przywołać czterech innych X-Men.
